01/05/2026
C O N F E S S I O N
Jullie mogen best van mij weten dat ik soms na een shoot in de auto naar huis rij en denk:
“Wat een chaos was dit weer”
“Als er maar wat tussen zit”
“Kak, ik had dit en dat nog kunnen/moeten doen”
“Ik liep weer als een kip zonder kop”
“Ohh als die ene foto maar scherp is”
Het grappige is: toen ik net begon als fotograaf had ik deze onzekerheden veel minder. De lat lag toen lager, het was bijberoep en m’n prijzen waren daar ook naar.
Nu verwachten mensen kwaliteit. En ik ook van mezelf.
Waar ik vroeger dezelfde avond meteen achter de computer dook om alles te bekijken, laat ik het nu bewust een paar dagen liggen. Met een frisse blik kijk ik er opnieuw naar en denk ik vaak: waar maakte ik me eigenlijk druk om?
Want de beelden toveren een lach op m’n gezicht. En als ik dat al heb, dan heeft de klant dat zeker ook!
En dan zeg ik hardop tegen mezelf: Wat liep ik nou weer te miepen! Dit is beter dan goed!😉
Twijfel betekent niet dat je het niet kan. Het betekent dat je het serieus neemt.
En misschien is dat precies waarom jij mij boekt.
