23/09/2026
परदेशीको सपना
एउटा सानो गाउँमा आमा, बुबा र छोरा बस्ने गर्थे। घरको आर्थिक अवस्था कमजोर थियो। छोराको एउटै सपना थियो—आफ्नो परिवारको जीवन राम्रो बनाउने।
एक दिन ऊ परदेश जाने निर्णय गर्छ। विमानस्थलमा आमाले आँखाभरि आँसु पार्दै भनिन्, “बाबु, पैसा कमाउनुभन्दा पहिले आफ्नो स्वास्थ्य र इमान जोगाउनु।”
छोरा परदेश पुग्यो। दिनभरि कडा मेहनत, राति थकित शरीर लिएर सानो कोठामा फर्किन्थ्यो। कहिलेकाहीँ घरको यादले आँसु पनि आउँथ्यो, तर आमाको कुरा सम्झेर आफूलाई सम्हाल्थ्यो।
महिनौँपछि उसले पहिलोपटक घर पैसा पठायो। आमाले फोनमा भनिन्, “बाबु, पैसा त आयो, तर तेरो आवाज सुन्दा नै मेरो मन धनी भयो।”
छोराले मुस्कुराउँदै भन्यो, “आमा, म यहाँ दुःख गरिरहेको छु, ताकि भोलि तपाईंलाई दुःख नहोस्।”
समय बित्दै गयो। अन्ततः उसको सपना पूरा भयो। गाउँमा एउटा सानो घर बन्यो। घरको आँगनमा आमा बसेकी थिइन्। छोरा परदेशबाट फर्केर आमाको हात समात्दै भन्यो—
“आमा, मैले कमाएको सबैभन्दा ठूलो धन पैसा होइन, तपाईंको मुस्कान रहेछ।”
त्यो दिन आमाको आँखामा आँसु थियो, तर ती आँसु दुःखका थिएनन्—छोराको सफलताका खुसीका आँसु थिए।