Sieta Stel Fotografie

04/05/2026

4 mei. We herdenken.

En gelukkig kan het nog, mag het nog. En laten we vooral blijven herdenken zolang het mogelijk is.

Gister zag ik een item op tv over AI gegenereerde filmpjes op TikTok waarmee er twijfel wordt gezaaid over de historische echtheid van de wreedheden van WOII. Met zelfs reacties dat die hele oorlog een door AI gegeneerde mythe zou zijn.

We moeten niet alleen blijven herdenken maar ook waakzaam zijn en met name onze jongeren blijven betrekken en ervoor zorgen dat de verhalen én beelden van alle oorlogen niet naar de achtergrond worden verdreven, ook niet door AI.

Laten we vanavond om 20.00 uur dan ook 2 minuten stil zijn om nooit te vergeten.

Bijgaande foto's maakte ik bij de 4 mei herdenking in 2025 in gemeente Smallingerland waar de saamhorigheid voelbaar was. Ook vanavond maak ik verslag van deze herdenking, een dankbare en eervolle taak.

24/04/2026

Lintjesregen 2026.

Altijd "een eer en een genoegen" om vast te leggen. Mensen zijn oprecht verrast om een lintje te ontvangen. Wat een prachtige, feestelijk gebeurtenis!

03/04/2026

Feestelijke aftrap van in Gemeente Smallingerland mogen vastleggen! 📸

Prima organisatie, leuke ontmoetingen en enthousiaste deelnemers.

Topdag!

26/03/2026

Afscheidsfotografie, waarom wél?

Nu en dan post ik een bericht over afscheidsfotografie. Gelukkig mag ik regelmatig foto's maken bij een afscheid van een dierbare en gelukkig zijn er steeds meer uitvaartverzorgers die het aanbieden of in elk geval bespreken met de nabestaanden.

In al het verdriet en tegelijk de hectiek van het regelen van een uitvaart sta je er niet zo gauw bij stil. Dus beter is om er vooraf over na te denken.

Vandaag, een jaar geleden overleed mijn moeder, 88 jaar is ze geworden. En nee, er was geen fotograaf bij. Waarom niet? Waarom hebben we het niet besproken?

Ik heb zelf een aantal foto's gemaakt, zelfs een soort selfie en juist deze foto is mij het meest dierbaar. Mijn hand op haar handen. Handen getekend door hard werken, doorzetten maar ook handen vol liefde. Handen die haar tot het einde toe hebben vastgehouden en haar in liefde hebben losgelaten. Ik mis haar nog dagelijks maar denk ook aan haar terug met liefde en warme herinneringen.

Bij een afscheid probeer ik ook vaak deze foto te maken met de nabestaanden, omdat dit alles zegt.

Afscheidsfotografie is zoveel meer dan alleen het vastleggen van een afscheid.

Sta jij er wel eens bij stil?

17/03/2026

Nieuw begin....

10/03/2026

Iets met krenten en pap...

Afgelopen week was ik op bedrijventerrein de Haven in Drachten. Ik heb dit altijd een fascinerend gebied gevonden. Vroeger al, toen ik als klein meisje opgroeide in Philipswijk De Swetten. Ging ik samen met mijn grote zus "stiekem" naar de De Haven. Eigenlijk mochten we er niet komen van mijn ouders. Terwijl mijn moeder eind 50-er jaren in Rotterdam het liefst naar de havens ging, want daar was altijd reuring. De appel valt dus niet zo ver van de boom 😉

Zo ook op het bedrijventerrein De Haven. Vrij onbekend bij veel inwoners van Smallingerland maar er is altijd reuring! Wat gebeurt daar veel! Ik vind het nog altijd indrukwekkend. Terwijl ik daar was ivm het vastleggen van de ondertekening van de Green Deal met Bedrijvenkring De Haven, Rabobank en gemeente Smallingerland, voer er een schip met slib voorbij. 76 meter lang, prachtig! En helemaal achterop, in het zonnetje, zat een stoere deksman, net zo te genieten als ik.

Een mooie krent in de pap!

14/02/2026

Voor Museum Drachten mocht ik met deze groep van het Odensehuis Dirk Baron mee om foto's te maken voor promotiemateriaal en de nieuwe website.

Wat kunst met mensen doet, prachtig!

13/02/2026

12/02/2026

Poeh! Moest ik even buiten mijn comfortzone maar wat was het leuk!

Ik mocht vanmorgen een gastcollege geven op Firda over ondernemerschap. Toch maar even applaus gescoord van 15 mbo studenten 🤩
Dank Klaas van der Meulen voor de uitnodiging!

06/02/2026

'𝘋𝘦 𝘣𝘰𝘮𝘦𝘯'

Afgelopen week was ik in verband met een uitvaartreportage op de Noorder Begraafplaats in Leeuwarden.

Ondanks de snijdende kou, de gevoelstemperatuur was geloof ik -15, was het een heel warm afscheid, met mooie, liefdevolle herinneringen.

Ik heb de gewoonte, dat als de ruimte er is en ik ben op een begraafplaats, om na de plechtigheid nog even een rondje te maken. Even ruimte te maken voordat ik weer naar huis ga. De sfeer is er voor mij altijd rustgevend.

Op de begraafplaats stond deze enorme boom die ik niet meteen herkende. Ik vroeg dan ook aan beheerder welke soort het was. Hij vertelde mij dat het een kamerconifeer was die inmiddels toch wel zo'n 60 jaar oud moest zijn. Deze conifeer was ooit geplant door nabestaanden bij een graf en uitgegroeid tot een heus icoon op deze begraafplaats. Het komt nu regelmatig voor dat mensen de wens uitspreken zo dicht mogelijk bij deze boom begraven te worden.

Mooie verhalen, mooie momenten, dat maakt mijn werk op zo'n intens koude dag een stuk warmer 😊

Toon Hermans schreef er ooit een mooi gedichtje over:

"De bomen" (Toon Hermans)
De bomen komen uit de grond
en uit hun stam de twijgen
en iedereen vindt het heel gewoon
dat zij weer bladeren krijgen.
We zien ze vallen naar de grond
en dan opnieuw weer groeien
zo heeft de aarde ons geleerd
dat al wat sterft zal bloeien.