Liefsdees

30/10/2026

Ik merk dat de winter er weer aankomt en dat dat toch even schakelen is.

Niet dat ik nergens meer zin in heb, maar de drempel om iets te ondernemen is soms gewoon iets hoger. Soms moet ik toch even wat strenger op mezelf zijn om vervolgens achteraf te denken: nou, viel eigenlijk best mee.

Na zo’n zomer vol gezelligheid, leuke dingen en mensen om me heen, is het toch even wennen als dat allemaal wat minder wordt.

Het voelt alsof we na de zomer in een soort zwart g*t vallen. Korte dagen, vroeg donker en iedereen trekt wat meer naar binnen. Met de feestdagen binnenkort komt er gelukkig nog wat gezelligheid voorbij, maar die periode ervoor en erna? Dat is niet bepaald mijn favoriete tijd😅

Ik ben ontzettend ver gekomen in mijn herstel en voel me zoveel beter dan een tijd geleden. Maar blijkbaar krijg je bij dat herstel geen garantie dat je nooit meer een energiedip krijgt. De donkere dagen brengen toch weer wat oude bekenden met zich mee: vermoeidheid, wat meer in m’n hoofd zitten en soms gewoon nergens zin in hebben.

Gelukkig weet ik inmiddels dat niet iedere mindere dag meteen reden is om de hele boel bij elkaar te googlen. Al moet ik toegeven dat ik chattie inmiddels regelmatig lastigval met mijn mentale gesteldheid 😜

Dus we blijven gewoon leuke dingen plannen, mezelf af en toe wat uitdagen en vooral niet te moeilijk doen🙃

16/10/2026

Soms kom je na jaren ineens weer op dezelfde plek terug. Alleen is het verhaal dan heel anders.

Toen ik door Merel werd benaderd voor een afscheidsreportage, dacht ik nog die naam komt me bekend voor. Alleen kon ik er niet meteen een gezicht bij plaatsen.

Tot ik op locatie aankwam. Toen viel het kwartje. Ongeveer 10 jaar geleden had ik hen ook al eens voor mijn camera gehad. Destijds voor iets heel anders, iets leuks. En nu, al die jaren later, mocht ik opnieuw bij hun zijn. Dit keer om het afscheid van Macho vast te leggen.

Het blijft bijzonder hoe je als fotograaf soms een klein stukje met mensen meeloopt. Je legt een moment vast en gaat weer verder, zonder te weten of je elkaar ooit nog terugziet. Tot je jaren later ineens opnieuw wordt gevraagd, op een moment waarop foto’s misschien wel waardevoller zijn dan ooit.

Afscheid nemen is nooit makkelijk. Maar juist in die laatste momenten zit zoveel liefde.

Dat ik na 10 jaar opnieuw een stukje van hun verhaal mocht vastleggen, betekent veel voor me🤎

07/10/2026

De herfst begint weer🍂

Absoluut mijn favoriete seizoen. De kleuren, het licht en die frisse, mistige ochtenden. Ik kan er ieder jaar weer naar uitkijken🤩

Ook voor koppels vind ik dit een fijne tijd om foto’s te maken. Lekker naar buiten, tussen de bomen en gewoon samen zijn. Geen ingewikkelde poses of gedoe. Gewoon jullie.

Deze twee waren daar een mooi voorbeeld van🤎

04/10/2026

✨Afscheid Resa✨

Vorige week mocht ik het verdrietige moment van Alveria met haar Resa vastleggen. Dit is hun verhaal🥺

“Allerliefste Resa,

Het is niet te beschrijven hoe sterk jij altijd bent geweest ondanks alle ellende die jij al veel te vroeg hebt moeten meemaken. Zes jaar geleden begon de rollercoaster met veel te veel dierenartsbezoeken. Je eerste peesblessure, anderhalf jaar later gevolgd door nog een peesblessure en weer een jaar later hoefbevangen. Niemand kreeg jou klein en je hebt laten zien hoe hard je kon vechten. Toen je een jaar later opnieuw kreupel was, wist ik dat er meer moest spelen. Je had al zoveel onderzoeken gehad, de derde peesblessure kon geen toeval meer zijn. Een progressieve spierziekte waarbij je spieren chronisch afbraken, wie had ooit gedacht dat dit alle ellende veroorzaakte 💔 we hebben je nog een tijd stabiel weten te houden met een aangepast management, maar na het verlies van je beste vriendinnetje heb je duidelijk aangegeven dat je lijf op was, je hebt genoeg gestreden. Je laat een verschrikkelijke leegte achter, maar het is goed zo, je bent nu pijnvrij. Galoppeer maar samen met je vriendinnetje over de eeuwige groene weides 💫
Until we meet again 🤍🕊️”

Alveria & Resa

22/09/2026

Ik krijg weleens de vraag of ik gelukkig ben.

Eerlijk gezegd durfde ik daar nooit echt antwoord op te geven.

Het ging een tijdje niet heel goed met me en het woord gelukkig voelde altijd zo groot.

Alsof je pas gelukkig mag zijn als je nergens meer bang voor bent en je hoofd eindelijk stil is.

Nou, dan kan ik dat alvast afstrepen. Mijn hoofd heeft duidelijk andere plannen😵‍💫

Maar zo werkt het blijkbaar niet.

Want de laatste tijd zijn er steeds vaker momenten waarop ik mezelf erop betrap dat ik gewoon blij ben☺️

Ik lach weer. Ik heb weer zin in dingen en maak plannen voor later.

En juist dát vind ik soms spannend.

Omdat een deel van mij nog steeds denkt:

Pas op, niet te hard juichen. Niet te veel hopen. Straks raak je het weer kwijt.

Blijkbaar heeft mijn hoofd na alles wat er gebeurd is besloten om voortaan bij ieder leuk moment even een kleine risicoanalyse te doen. Echt ontzettend gezellig🙈

Maar misschien hoef ik niet alles wat leuk is te overdenken voordat het überhaupt de kans krijgt om mooi te zijn.

Misschien mag ik gewoon even blijven zitten in het feit dat het goed gaat.

Zonder meteen te bedenken wat er allemaal nog mis kan gaan.

Dus als je me nu vraagt hoe het met me gaat?

Dan denk ik dat ik voor het eerst in lange tijd durf te zeggen:

best goed eigenlijk😌

Niet omdat alles perfect is.
Niet omdat ik weet wat de toekomst brengt.

Maar omdat ik steeds vaker weer geluksmomentjes heb🤎

En misschien hoef ik daar voorlopig helemaal niks ingewikkelds van te maken.

Gewoon maar even genieten.
Kijk mij eens volwassen doen😛

08/09/2026

De foto's van dag 2 van de Manege Molenruiters bij Rijstal de Blinkert staan online!🤩

Afgelopen zondag mochten er maar liefst 4 groepen van de Molenruiters op pad naar het strand. Een hoop paarden en pony's, blije kinderen, zand en natuurlijk heel veel mooie momenten!🤎

De foto's zijn inmiddels uitgezocht en staan online. Via de link hieronder kunnen jullie de foto's van jullie groep bekijken en eventueel jullie favoriete foto's bestellen.

👉Bekijk de foto's hier

Ben je op de foto gezet? Zoek je foto op datum, plaats of trefwoord. Druk de foto vervolgens af als foto, wanddecoratie of funproduct.

31/08/2026

De foto's van Manege Molenruiters bij Rijstal de Blinkert staan online!🤩

Gisteren mochten er maar liefst 5 groepen van de Molenruiters op pad naar het strand. Een hoop paarden, kinderen, zand en natuurlijk heel veel mooie momenten!🤎

De foto's zijn inmiddels uitgezocht en staan online. Via de link hieronder kunnen jullie de foto's van jullie groep bekijken en eventueel jullie favoriete foto's bestellen.

👉Bekijk de foto's hier

Ben je op de foto gezet? Zoek je foto op datum, plaats of trefwoord. Druk de foto vervolgens af als foto, wanddecoratie of funproduct.

18/08/2026

Niet iedere shoot hoeft zacht, romantisch of perfect geposeerd te zijn.

Soms is het gewoon tijd voor iets stoerders. Zij, haar auto, een beetje lef en vooral zichzelf zijn😌

Ik vind het juist zo leuk om te fotograferen wat écht bij iemand past. Geen standaard plaatje, maar beelden waar je naar kijkt en denkt: ja, dit ben ik.

En deze shoot? Die mocht er absoluut eentje zijn met een randje🔥

16/08/2026

Ik denk dat ik mezelf best lastig in een paar woorden kan omschrijven.

Ik ben iemand die veel nadenkt, soms iets te veel. Die enthousiast kan worden van de kleinste dingen, maar ook dagen kan hebben waarop ik nergens zin in heb.
Ik kan mijn creativiteit kwijt in fotograferen, schrijven, mooie dingen maken en vooral in dingen doen waar ik écht blij van word.

Ik ben soms veel te perfectionistisch, kan behoorlijk eigenwijs en koppig zijn en heb meestal minstens tien ideeën tegelijk in mijn hoofd. En natuurlijk moeten die dan ook allemaal tegelijk😂

Ik heb niet altijd precies voor ogen waar ik naartoe wil. Wel weet ik steeds beter wat bij me past en wat vooral níét bij me past.

Ik hoef ook niet per se in een hokje te passen of alles al uitgestippeld te hebben. Ik doe het op mijn manier, op mijn tempo. En misschien is dat wel precies hoe het hoort🤎

13/07/2026

Ik besefte laatst dat het alweer een tijdje geleden is dat ik me heb voorgesteld.

Dus... hi! Ik ben Desiree, maar luister beter naar Dees🤎

Ik ben eigenlijk met één been opgegroeid in de stad en met het andere tussen de paarden. Ik ben niet opgegroeid op een boerderij, maar bracht wel een groot deel van mijn jeugd tussen de paarden door. Misschien is dat wel de reden dat ik me zowel tussen gezinnen en ondernemers als op het erf helemaal op mijn plek voel.

Fotografie is altijd een onderdeel van mijn leven geweest. Daarom besloot ik de Fotovakschool te volgen. Na mijn opleiding begon ik als paardenfotograaf, maar al snel ontdekte ik dat niet alleen het paard mijn aandacht trok. Juist de mensen erachter, de band tussen mens en dier, gezinnen en ondernemers geven mij de meeste energie.

De afgelopen jaren hebben me misschien wel het meest gevormd. Ik heb een tijd geworsteld met mijn mentale gezondheid. Ik leefde vooral vanuit wat ik dacht dat anderen van mij verwachtten en verloor onderweg een beetje uit het oog waar ík gelukkig van werd.

Met een beetje hulp van buitenaf leerde ik weer naar mezelf te luisteren. Mijn grenzen aangeven, keuzes maken die bij mij passen en mezelf laten zien. Niet alleen als persoon, maar ook als ondernemer. Ik probeer niet meer de fotograaf te zijn waarvan ik denk dat anderen die willen zien, maar gewoon Dees. En juist daardoor voelt alles wat ik doe een stuk echter.

Naast fotografie ben ik graag buiten. De beste ideeën krijg ik in de auto, tijdens een buitenrit, onder de do**he of met een kop koffie voor me. Mijn hoofd staat eigenlijk nooit stil😅

Ik ben gek op dieren, houd van nieuwe plannen bedenken en word soms iets té enthousiast als er weer een idee opkomt. Vraag dat maar aan mijn notities😉

En misschien vraag je je af waarom mijn bedrijf Liefsdees heet.

Omdat hier alles van mij in zit. Mensen boeken uiteindelijk geen logo, maar een persoon. Liefsdees voelt persoonlijk. Alsof je een kaartje afsluit met: liefs, Dees. Precies zo wil ik ook dat mijn foto’s voelen.

Dus... welkom. 🤎

En nu ben ik benieuwd naar jou. Hoe heb jij mij gevonden?