Thrikkarthika

Call Directions Website

Thrikkarthika Myself Sindhu KM...I like cooking, traveling and reading a lot🙏This page for food lovers and makers വാട്സ്ആപ് messenger chatting താല്പര്യമില്ല

എല്ലാവർക്കും ഐശ്വര്യവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ ഒരു ദിനം ആശംസിക്കുന്നു 🙏❤
05/11/2026

എല്ലാവർക്കും ഐശ്വര്യവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ ഒരു ദിനം ആശംസിക്കുന്നു 🙏❤

04/11/2026

Authentic Kottayam Style Mathi Curry | Spicy Kerala Sardine Curry

കോട്ടയം സ്റ്റൈൽ നാടൻ മത്തിക്കറി | കിടിലൻ രുചിയിൽ ഒരു കിടിലൻ മീൻ കറി❤

#നാടൻമത്തിക്കറി

മഴത്തുള്ളികൾക്കിടയിലെ വീട് - ഭാഗം 13തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ നാലരയ്ക്ക് തന്നെ വീട് ഉണർന്നു. ഇന്ന് അനഘയ്ക്ക് ജോലിക്ക് കയറേണ്ട ദി...
04/11/2026

മഴത്തുള്ളികൾക്കിടയിലെ വീട് - ഭാഗം 13

തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ നാലരയ്ക്ക് തന്നെ വീട് ഉണർന്നു. ഇന്ന് അനഘയ്ക്ക് ജോലിക്ക് കയറേണ്ട ദിവസമാണ്.

ലളിതയും മീനാക്ഷിയും മൂന്നരയ്ക്ക് എഴുന്നേറ്റു. ഇന്ന് എല്ലാം നേരത്തെ വേണം. അനഘ അമ്പലത്തിൽ പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. രാഘവൻ പറഞ്ഞു, ആദ്യ ദിവസം തൊഴുതിട്ട് പോകുന്നതാ നല്ലത്. അനഘ എഴുന്നേറ്റപ്പോഴെ കുളിച്ച് ഫ്രഷാകാൻ കയറി.

അഞ്ചു മണിക്ക് അനഘ കുളി കഴിഞ്ഞ് വന്നു. വെളുത്ത ചുരിദാർb ആണ് അവളുടെ വേഷം , മുടി കെട്ടി, നെറ്റിയിൽ ചെറിയ പൊട്ട് കുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ടെൻഷനും സന്തോഷവും ഒരുപോലെയുണ്ട് . മീനാക്ഷി ചോറു കെട്ടിക്കൊടുത്തു, ചോറിനു മീൻ കറിയും തോരനും പപ്പടവും. "ഉച്ചയ്ക്ക് പുറത്ത് നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കേണ്ട." മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു.

ആറു മണിക്ക് എല്ലാവരും കൂടി അടുത്തുള്ള ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് നടന്നു. സുധാകരൻ നടക്കാൻ വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ തന്നെ പൂജാമുറിയിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ക്ഷേത്രത്തിൽ അത്ര തിരക്കില്ല, അനഘ കൈകൾ കൂപ്പി പ്രാർത്ഥിച്ചു, ദൈവമേ ഇന്ന് എല്ലാം നന്നായി നടക്കണമേ എന്ന്. പൂജാരി കൊടുത്ത പ്രസാദം വാങ്ങി നെറ്റിയിൽ തൊട്ടു.

വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ അർജുൻ ബൈക്കുമായി ഗേറ്റിൽ ഉണ്ട്.അവൻ വെള്ള ഷർട്ടും കറുത്ത പാന്റും ആണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. മീനാക്ഷി അവന്റെ നെറ്റിയിൽ പ്രസാദം തൊട്ടു കൊടുത്തു.

"അനഘേ റെഡിയായോ? ആദ്യ ദിവസം നേരത്തെ എത്തണം." അർജുൻ പറഞ്ഞു

ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കണം,നീ കഴിച്ചതാണോ? ഇല്ലെങ്കിൽ കഴിക്കാൻ വാ "

"ഞാൻ കഴിച്ചതാണ് എനിക്ക് വേണ്ട "
ലളിത പ്രാതൽ എടുത്തു വെച്ചു, ഇടിയപ്പവും കടലക്കറിയും പഴവും. "വയറു നിറച്ച് കഴിച്ചിട്ട് പോകണം, ഇല്ലെങ്കിൽ തല കറങ്ങും." അർജുന് ഒരു ഗ്ലാസ് ചായ കൊണ്ടുപോയി കൊടുത്തു മീനാക്ഷി. അർജുൻ മീനാക്ഷിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ചായ വാങ്ങി കുടിച്ചു.

അനഘ ചോറുപാത്രം ബാഗിൽ വെച്ചു, ഫയൽ എടുത്തു. രാഘവൻ മീനാക്ഷിയോട് പറഞ്ഞു, "മോള് പോയിട്ട് വാ , ദൈവം കാക്കും." സുധാകരൻ അനഘയുടെ തലയിൽ കൈ വെച്ചു, "പേടിക്കേണ്ട മോളെ, നീ നന്നായി വരും ." അനഘ എല്ലാവരുടെയും കാലിൽ തൊട്ടു തൊഴുതു.

അർജുൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു, അനഘ ബൈക്കിന് പുറകിൽ കയറി . ദേവിക ഓടി വന്ന് "ചേച്ചി ഓൾ ദി ബെസ്റ്റ്". അനഘ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു." ചേച്ചി പോയി വരാം കേട്ടോ മോള് പ്രാർത്ഥിക്കണം "

ഇൻഫോപാർക്കിൽ എത്തിയപ്പോൾ എട്ടര മണിയായി . റിസപ്ഷനിൽ എച്ച്ആർ ചേച്ചി കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവിടവിടെ ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു , അർജുൻ യാത്ര പറഞ്ഞ് അവന്റെ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലേക്ക് പോയി. "അനഘേ വെൽക്കം, ഇന്ന് ബയോമെട്രിക് രജിസ്ട്രേഷൻ ആണ് ആദ്യം." റിസപ്ഷനിലെ ലേഡി പറഞ്ഞു. അനഘയുടെ വിരലടയാളം വെച്ചു, ഫോട്ടോ എടുത്തു, ഐഡി കാർഡ് ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് . പിന്നെ ഒരു ചെറിയ ഹാളിൽ എല്ലാവരെയും കൊണ്ടിരുത്തി.പത്തു പേരോളം പുതിയ ആളുകൾ, എല്ലാവരും പുതിയ ജോയിനീസ്. ട്രെയിനിംഗ് തുടങ്ങി, കമ്പനിയുടെ നിയമങ്ങൾ, ലീവ് എടുക്കുന്ന രീതി, ഓരോ പ്രോജക്റ്റ് എങ്ങനെ ചെയ്യണം, മെയിൽ എങ്ങനെ അയയ്ക്കണം. ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു മണിക്ക് ഫുഡ് കഴിക്കാൻ ബ്രേക്ക് കൊടുത്തു , ട്രെയിനിങ് നടക്കുന്ന ആളിനടുത്തായി ഒരു ചെറിയ റസ്റ്റ്‌ റൂം ഉണ്ടായിരുന്നു എല്ലാവരും അവിടെ പോയി ഇരുന്നു.അനഘ ചോറുപാത്രം തുറന്നു, ഉണ്ടാക്കിയ മീൻ കറിയുടെ മണം ഹാളിൽ പരന്നു, രാവിലെ പരിചയപ്പെട് ശ്രുതി എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ കൂടെയാണ് അവൾ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നത്. അവൾ പറഞ്ഞു, "നിന്റെ പാത്രം തുറന്നപ്പോൾ നല്ല മണമാണ് മീൻ കറിയുടെ ." ഒരു ചിരിയോടെ അവളുടെ പാത്രത്തിലെ മീൻ കഷണങ്ങളിൽ ഒന്ന് ശ്രുതിയുടെപാത്രത്തിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു.

അർജുൻ കാന്റീനിൽ നിന്നാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് അവൻ ഫുഡ് കഴിച്ചതിനുശേഷം ഇടയ്ക്ക് വന്ന് അനഘയെ നോക്കി, " ട്രെയിനിങ് എങ്ങനെയുണ്ട് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ?" അനഘ തലയാട്ടി, "ഇല്ല, നന്നായിട്ടുണ്ട് എല്ലാം നല്ല വിശദീകരിച്ച് തരുന്നുണ്ട് .എല്ലാവരും പരസ്പരം പരിചയപ്പെടുകയും ചെയ്തു"

അതേ സമയം വീട്ടിൽ രാഘവനും വിഷ്ണുവും എറണാകുളത്തേക്ക് പോകാൻ ബസ് കയറി. കുഞ്ഞിരാമേട്ടന്റെ മുറിക്ക് ഷെൽഫ് ചെയ്യാൻ ആശാരിയെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഇന്ന് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം. ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു.

ബ്രോഡ്‌വേയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെയും തിരക്ക്. വിഷ്ണുവിന്റെ ഫ്രണ്ട് സലീമിന്റെ ഹോൾസെയിൽ കട. സലീം പറഞ്ഞു, "വിഷ്ണു നീ നാട്ടിൽ കട തുടങ്ങുന്നോ, നല്ല കാര്യം. ആണ്, ശരിക്കും നീ ഗൾഫിന് പോകേണ്ടിയിരുന്നില്ല". ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. എന്തായാലും നീ നല്ല രീതിയിൽ കട തുടങ്ങ് സാധനങ്ങൾ പരമാവധി വിലകുറച്ച് ഞാൻ എത്തിക്കാം" സലിം അവനോട് പറഞ്ഞു.
നോട്ട്ബുക്ക് കെട്ട്, പേന ഡസൻ, പെൻസിൽ, ജ്യോമട്രി ബോക്സ്, സ്കൂൾ ബാഗ് ചെറുതും വലുതും, വാട്ടർ ബോട്ടിൽ, ലഞ്ച് ബോക്സ്. ഓരോന്നും എണ്ണി എണ്ണി എടുത്തു. രാഘവൻ നോട്ട്ബുക്കിൽ എഴുതി, ഇതിന് ഇത്ര വില, അതിന് ഇത്ര. എല്ലാ സാധനങ്ങളും നല്ല ഡിസ്കൗണ്ടിൽ തന്നെ സലിം കൊടുത്തു അമ്പതിനായിരം രൂപയുടെ സാധനം വാങ്ങി, സലിമിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് സാധനങ്ങളെല്ലാം ഓട്ടോയിൽ കയറ്റി ബസ് സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് പോകാനായി ഇറങ്ങി . സലീം പറഞ്ഞു, "ആദ്യം കുറച്ച് കൊണ്ടുപോയാൽ മതി, വിറ്റിട്ട് വീണ്ടും വാങ്ങാം, കാശ് കെട്ടി കിടക്കേണ്ട."

രണ്ടു പേരും ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു റസ്റ്റോറന്റിൽ കയറി ഊണു കഴിച്ചു. നല്ല ഊണായിരുന്നു കിട്ടിയത്. ഊണ് കഴിച്ചിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും നാട്ടിലേക്കുള്ള ബസ് വന്നു. സാധനങ്ങൾ എല്ലാം അവർ ബസ്സിൽ കയറ്റി. ബസ്സിൽ അധികം തിരക്കില്ലായിരുന്നു.

എല്ലാവരും ഓരോ ജോലിക്കായി പോയപ്പോൾ വീട്ടിൽ ദേവികയ്ക്ക് ബോറടിയായി . സ്കൂൾ തുറക്കാൻ ഇനി ഒരാഴ്ചയുണ്ട് . അതിനിടയ്ക്ക് അമൃത അവളെ തേടിവന്നു, "ദേവി വാ പുഴയുടെ അടുത്തുള്ള കുടംപുളി മരം ഇല്ലേ നമുക്ക് അതിന്റെ ചുവട്ടിൽ പോകാം, കുടംപുളി വീണിട്ടുണ്ടാവും." ദേവിക അമ്മയോട് ചോദിച്ചു "അമ്മേ ഞാനും അമൃതയും കൂടി കുടംപുളി പൊറുക്കാൻ " പൊയ്ക്കോട്ടെ "
മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു" പോകുന്നതിനു കുഴപ്പമില്ല പുഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങരുത് കുടംപുളി പെറുക്കി അപ്പോൾ തന്നെ തിരിച്ചു വരണം " രണ്ടുപേരും എല്ലാം സമ്മതിച്ച് തലയാട്ടി.

രണ്ടു പേരും ഒരു കുട്ടയുമായി പുഴക്കരയിലേക്ക് പതിയെ ആടിപ്പാടി യാത്രയായി .

പുഴക്കരയിൽ കുടംപുളി മരം പടർന്ന പന്തലിച്ചു നിൽക്കുകയാണ് നിറച്ചും കുടംപുളി ഉണ്ട് ആ നാട്ടിലുള്ള ആളുകളെല്ലാം വന്ന് കുടംപുളി പെറുക്കിയെടുത്ത് കൊണ്ടുപോകും. രണ്ടുംകൂടി പുളിമരച്ചോട്ടിലേക്ക് ഓടിവന്ന് നോക്കി. ഒരുപാട് പഴുത്ത പുളി വീണു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടുപേരും കൂടി ഉത്സാഹത്തോടെ അതെല്ലാം പെറുക്കി എടുത്തു കുട്ടയിൽ നിറച്ചു. അവിടെ വെച്ച് രണ്ടു പുതിയ കുട്ടികളെ കണ്ടു, ഒരാൾ നിരഞ്ജന, അടുത്തു തന്നെ താമസിക്കുന്നവരാണ് , ഒരാൾ ഫാത്തിമ, എട്ടിലും ഒമ്പതിലും പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളാണ് നിരഞ്ജന എട്ടിലും ഫാത്തിമ 9ലും പഠിക്കുന്നു.
നാലു പേരും കൂടി കൂട്ടായി, പുഴയുടെ ആഴം കുറഞ്ഞ ഭാഗത്ത് അവർ കാല് നനച്ച് കളിച്ചു. നിരഞ്ജന പറഞ്ഞു, "ഞാൻ നാളെ മുതൽ നിങ്ങളുടെ കൂടെ വരാം." ദേവികയ്ക്ക് സന്തോഷമായി, പുതിയ കൂട്ടുകാരെ കിട്ടിയല്ലോ.

അഞ്ചു മണിക്ക് ശാരദയും ഭർത്താവ് കൃഷ്ണേട്ടനും കൂടി വീട്ടിൽ വന്നു. കൃഷ്ണേട്ടൻ സുധാകരന്റെ സുഹൃത്ത് ആണ് , ഒരുമിച്ച് കൃഷി ചെയ്തവർ. ഒന്നിച്ച് നടന്നവർ "സുധാകരാ ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്, ഡോക്ടർ എന്തു പറഞ്ഞു?" കൃഷ്ണേട്ടൻ ചോദിച്ചു.

സുധാകരൻ ചാരുകസേരയിൽ ഇരുന്ന് പറഞ്ഞു, "പ്രഷർ കൂടുതലാ കൃഷ്ണാ, ഉപ്പ് കുറയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞു, അധികം നടക്കരുത് എന്നും."

ലളിത ചായ കൊണ്ടു വന്നു, ശാരദ പറഞ്ഞു, "നിങ്ങൾ വിശ്രമിക്കണം, കൃഷിയൊക്കെ ഇനി രാഘവൻ നോക്കട്ടെ അവൻ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ ഇനി ." മീനാക്ഷി അകത്ത് നിന്ന് ചായയും പലഹാരവും എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു. രണ്ടുപേർക്കും ചായ കൊടുത്തു.കൃഷ്ണേട്ടൻ രാഘവന്റെ കടയുടെ കാര്യം കേട്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു, "രാഘവൻ നല്ല തീരുമാനമാ എടുത്തത്, നാട്ടിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതാ നല്ലത്." കുറെ സമയം സംസാരിച്ചിരുന്ന് കൃഷ്ണനും,ശാരദയും
തിരികെ പോയി.

ആറു മണിക്ക് രാഘവനും വിഷ്ണുവും സാധനങ്ങളുമായി ഓട്ടോയിൽ വീട്ടിൽ എത്തി. മുറിയിൽ സാധനങ്ങൾ അടുക്കി വച്ച് വരാന്തയിലേക്ക് ഇറങ്ങി . ദേവിക ഓടി വന്ന് , "ഏട്ടാ എനിക്കെന്താ വാങ്ങിയത്?" വിഷ്ണു ചിരിച്ചു, "ആദ്യം കടയുടെ ഉദ്ഘാടനം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് തരാം."

ഏഴു മണിക്ക് അനഘയും അർജുനും തിരികെ വന്നു. അനഘയുടെ മുഖത്ത് ക്ഷീണമുണ്ട്, പക്ഷെ നല്ല സന്തോഷവുംഉണ്ട് .

എല്ലാവരും വരാന്തയിൽ കൂടി. അനഘ പറഞ്ഞു, "ഇന്ന് ട്രെയിനിംഗ് ആയിരുന്നു, നാളെ മുതൽ ചെറിയ ജോലി തരും. എല്ലാവരും നല്ലവരാണ് , എല്ലാവരുമായും കൂട്ടായി. പിന്നെ എനിക്ക് അവിടെ ഒരു ഫ്രണ്ടിനെ കിട്ടി ശ്രുതി, എച്ച്ആർ ചേച്ചി നല്ല സപ്പോർട്ടാണ് ."

രാഘവൻ ചോദിച്ചു, "ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ ഉച്ചക്ക് ?"

"കഴിച്ചു അച്ഛാ, അമ്മ കെട്ടി തന്ന ചോറ് ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ , നല്ല ടേസ്റ്റ് ആയിരുന്നു ഉച്ചയ്ക്കത്തെ ഊണ് ."

മീനാക്ഷിക്ക് സന്തോഷമായി. ലളിതയും വാത്സല്യത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി

അർജുൻ പോകാൻ എഴുന്നേറ്റു. അനഘ പറഞ്ഞു, "അർജുൻ നാളെ മുതൽ ഞാൻ ബസ്സിൽ വന്നോളാം, നീ എല്ലാ ദിവസവും ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട, നിനക്കും ജോലിയില്ലേ."

അർജുൻ ഒന്നു നോക്കി, "സാരമില്ല അനഘേ, ആദ്യത്തെ ഒരാഴ്ച ഞാൻ കൊണ്ടു വിടാം, പിന്നെ നീ ബസ്സിൽ പോയാൽ മതി ""

വിഷ്ണു ഇടപെട്ടു, "അർജുൻ പറയുന്നത് ശരിയാ, ആദ്യത്തെ ഒരാഴ്ച അവൻ കൊണ്ടു വിടട്ടെ, പിന്നെ നീ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയാൽ മതി."

സുധാകരൻ പറഞ്ഞു, "അതാ നല്ലത്, ഒറ്റയ്ക്ക് ആദ്യം പോകേണ്ട എല്ലാം ഒന്ന് പരിചയമാകട്ടെ ."

അർജുൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു . അനഘ ഗേറ്റ് വരെ ചെന്നു . അർജുൻ അവളോട് യാത്ര പറഞ്ഞു പോയി.

രാത്രി അടുക്കളയിൽ ലളിതയും മീനാക്ഷിയും കൂടി നാളത്തെ ചോറിനുള്ള കറിക്കുള്ളത് നോക്കുകയാണ് . അനഘ ക്ഷീണിച്ച് കിടന്നു, ഡയറി എഴുതാൻ പോലും പറ്റിയില്ല, ഉറങ്ങി പോയി. ദേവിക അവളുടെ കുടംപുളി കുട്ടയുമായി ഇരുന്നു കുളിയിലെ കുരു കളയുകയാണ്. "നാളെ ഇത് വെയിലത്ത് ഇടണം. അതിനുശേഷം പുകയത്ത് ഉണക്കിയെടുക്കണം" ലളിത മീനാക്ഷിയോട് പറഞ്ഞു .

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് അനഘ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി.
അവിടെ വെച്ച് പൂജാരി പറഞ്ഞു, മോള് ധൈര്യമായി ജോലിക്ക് പൊയ്ക്കോ , ഭഗവതി കാക്കും "എന്ന്. അനഘയുടെ കയ്യിൽ പ്രസാദം കൊടുത്തു. തിരികെ വരുമ്പോൾ വഴിയിൽ കുഞ്ഞിരാമേട്ടൻ ചായക്കട തുറക്കുകയായിരുന്നു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "മോളെ നന്നായി പോയി വാ, അച്ഛന് താങ്ങാവണം എന്നും " അർജുൻ സമയത്ത് തന്നെ എത്തിയിരുന്നു. അനഘ വേഗം ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ച് അവനോടൊപ്പം ബൈക്കിൽ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി.

ഓഫീസിൽ എച്ച്ആർ ചേച്ചി അനഘയോട് പറഞ്ഞു, ഇവിടെ മൂന്നു മാസം പ്രൊബേഷൻ ഉണ്ട്, ആ സമയത്ത് ലീവ് കുറച്ചേ കിട്ടൂ, പക്ഷെ എക്സാം ഉള്ളവർക്ക് സ്പെഷ്യൽ ലീവ് തരും ഇന്റർവ്യൂ സമയത്ത് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ? അനഘ തലയാട്ടി. ട്രെയിനിംഗിൽ ഒരു സീനിയർ ചേട്ടൻ വന്ന് ഗിറ്റ് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, കോഡ് എങ്ങനെ കമ്മിറ്റ് ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അനഘയ്ക്ക് ആദ്യം ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല, പക്ഷെ അർജുൻ അടുത്ത് വന്ന് പതിയെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു,
"code എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കമ്പ്യൂട്ടറിന് കൊടുക്കുന്ന നിർദ്ദേശമാണ്.

നമ്മൾ മലയാളത്തിൽ എഴുതുന്നത് മനുഷ്യർക്ക് മനസ്സിലാകും, അതുപോലെ കമ്പ്യൂട്ടറിന് മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയിൽ എഴുതുന്നതാണ് code. ഉദാ: ഒരു വെബ്സൈറ്റ് എങ്ങനെ കാണിക്കണം, ഒരു ബട്ടൺ അമർത്തുമ്പോൾ എന്ത് സംഭവിക്കണം എന്നൊക്കെ code ആയി എഴുതുന്നു. Python, Java, JavaScript എന്നൊക്കെ ഇതിന്റെ പല ഭാഷകളാണ്.

git എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആ code ന്റെ മാറ്റങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു സംവിധാനമാണ്." അർജുൻ വിശദീകരിച്ചു

നീ പേടിക്കേണ്ട, രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് ശരിയാകും "" ഉച്ചയ്ക്ക് കാന്റീനിൽ അർജുനും അനഘയും ഒരുമിച്ച് ഇരുന്ന് ചോറ് കഴിച്ചു, അർജുൻ പറഞ്ഞു, നിന്റെ അമ്മയുടെ മീൻ കറിക്ക് നല്ല രുചിയാണ് എന്ന്. അനഘയഅമ്മയോട് പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞു.

എറണാകുളത്ത് നിന്നു വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ എടുത്ത് വച്ച് രാഘവൻ ഓരോ സാധനത്തിന്റെയും വില നോക്കി നോട്ട്ബുക്കിൽ എഴുതി, ഇതിന് ലാഭം എത്ര കിട്ടും എന്ന് കണക്ക് കൂട്ടി. വിഷ്ണു പറഞ്ഞു, "കൊച്ചച്ചാ നമുക്ക് കുറച്ച് കളർ പേന, സ്റ്റിക്കർ, കുട്ടികൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള സാധനങ്ങൾ കൂടി വേണം. അതൊക്കെ അടുത്ത മാസം വാങ്ങാം ഇപ്പോൾ ഇത്ര മതി. .വിഷ്ണു തലയാട്ടി.

തുടരും
എല്ലാവരും കഥവായിച്ചു നല്ല support തരണേ എഴുതാനുള്ള പ്രചോദനം എല്ലാവരുടെയും പിന്തുണയാണ്. Follow ചെയ്യാത്തവർ ഫോളോ ചെയ്ത് കൂടെ കൂട്ടണേ ❤

"കാരാസ്കരത്തിൻ കുരു പാലിലിട്ടാൽ കാലാന്തരെ കയ്പ്പ് ശമിപ്പതുണ്ടോ?"ഇല്ല എന്നാണ് ഉത്തരം പറയാനുള്ളത് .കാരാസ്കരം എന്നാൽ കാഞ്ഞി...
04/11/2026

"കാരാസ്കരത്തിൻ കുരു പാലിലിട്ടാൽ കാലാന്തരെ കയ്പ്പ് ശമിപ്പതുണ്ടോ?"

ഇല്ല എന്നാണ് ഉത്തരം പറയാനുള്ളത് .

കാരാസ്കരം എന്നാൽ കാഞ്ഞിരം. അതിന്റെ കുരുവിന് ജന്മനാ ഉള്ളതാണ് ആ കൊടും കയ്പ്പ്. ഉള്ളിൽ വിഷം ചേർന്ന കയ്പ്പ്. പക്ഷെ പാല് ശുദ്ധിയാണ്, സ്നേഹമാണ്, പോഷണമാണ്. ആ പാലിൽ ഇട്ട് എത്ര കാലം നോക്കിയാലും - കാലം ഏറെ കഴിഞ്ഞാലും, ആ കുരുവിന്റെ ഉള്ളിലെ കയ്പ്പ് മാറില്ല. പാൽ കേടായി പോകും , പുളിച്ച് പോകും , പക്ഷെ കുരു അതേ കയ്പ്പോടെ തന്നെ ഇരിക്കും.

ചില മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവും ഇങ്ങനെയാണ്.

ചില സ്വഭാവങ്ങൾ എത്ര നന്നാക്കി എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും മാറില്ല. എത്ര സ്നേഹം കൊടുത്താലും, എത്ര നല്ല സാഹചര്യം കൊടുത്താലും, എത്ര ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നാലും, ഉള്ളിൽ കയ്പ്പുള്ളവൻ കയ്പ്പുള്ളവനായി തന്നെ ഇരിക്കും.

പാമ്പിന് പാല് കൊടുത്താൽ വിഷം കൂടുകയേ ഉള്ളൂ എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ.

അതുകൊണ്ട് ഈ ചൊല്ല് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് "ഭിക്ഷാദാനം പാത്രം അറിഞ്ഞുവേണം." അതായത് "അർഹിക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ മാത്രമേ ഭിക്ഷ കൊടുക്കാവൂ "

ചിലരെ മാറ്റാൻ സ്നേഹം പോരാ, ജീവിതം തന്നെഅവരെ പഠിപ്പിക്കണം. ആരെ എത്രത്തോളം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇട്ട് വെക്കണം എന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള കണ്ണ് നമുക്കുണ്ടാകണം.❤

എല്ലാവർക്കും ഐശ്വര്യവും നന്മയും നിറഞ്ഞ ഒരു ദിനം ആശംസിക്കുന്നു❤❤
#പ്രഭാതചിന്തകൾ

03/11/2026

നാവിൽ അലിഞ്ഞു ചേരും റവകൊഴുക്കട്ട ❤.. ഇങ്ങനെ ചെയ്യൂ

#റവക്കൊഴുക്കട്ട

മലമുകളിലെ അതിജീവനം - ഭാഗം 13 അന്ന് രാത്രി മൂന്ന് കൂരകളിലും അച്ചൻ തന്ന മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു, ഷെഡിലെ തിരുകുടുംബത്തിന്റെ ചി...
03/11/2026

മലമുകളിലെ അതിജീവനം - ഭാഗം 13

അന്ന് രാത്രി മൂന്ന് കൂരകളിലും അച്ചൻ തന്ന മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു, ഷെഡിലെ തിരുകുടുംബത്തിന്റെ ചിത്രത്തിന് മുന്നിലും തിരി കത്തിച്ച് അന്നമ്മ പ്രാർത്ഥിച്ചുറങ്ങി. പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ തന്നെ പള്ളിപ്പാറയിൽ നല്ല മഞ്ഞ് ഉണ്ടായിരുന്നു. മുള കൊണ്ട് നാട്ടിയ കുരിശ് മഞ്ഞിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന നിൽക്കുന്നു, താഴെ ഓല ഷെഡിന്റെ പനയോല ചെറിയകാറ്റിൽ ആടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

രാവിലെ തൊമ്മി എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ തന്നെ വർക്കിച്ചൻ ചേട്ടൻ ബീഡിയും കത്തിച്ച് കൂരയുടെ മുന്നിൽ നിൽപ്പുണ്ട്, ചുറ്റിനും ബീഡിയുടെ പുക ചുരുളുകൾ. "തൊമ്മീ, ഇന്ന് പിള്ളേരെ പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങണ്ടേ, കുട്ടികൾ വരും മുൻപേ ഷെഡ് അടിച്ചു വാരണം, അച്ചൻ കരിപലക കൊണ്ടുവരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നീ കുട്ടികളെയൊക്കെ പഠിപ്പിച്ചോ പറമ്പിലെ പണി ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കോളാം ". നിനക്ക് സമയം കിട്ടുമ്പോൾ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്താൽ മതി ശനിയും ഞായറും അവധിയല്ലേ"

തൊമ്മി ഭരണങ്ങാനത്തുനിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ബുക്കുകൾ എടുത്തു, എല്ലാം എടുത്തു പരിശോധിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അവൻ ഭരണങ്ങാനത്തു വെച്ചും പള്ളിക്കൂടത്തിൽപോകുന്ന കുട്ടികൾക്ക് അക്ഷരങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊടുക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.അതിൽ പത്താം ക്ലാസിലെ ബുക്കുകൾ ഒക്കെ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്. അതിൽ നിന്നും കൊച്ചുകുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യമായ വാക്കുകൾ എഴുതിയ ഒരു ബുക്ക് അവൻ കയ്യിലെടുത്തു. അവൻ ശോശാമ്മ ചേട്ടത്തി ഇട്ടുകൊടുത്ത ചായ കുടിച്ച ശേഷം പള്ളിപ്പാറയിലേക്ക് നടന്നു. ഷെഡിന്റെ ഒരു വശം പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് തിരിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു , മറുവശം പള്ളിക്കൂടത്തിനും. നിലം അന്നമ്മയും ശോശാമ്മയും ചാണകം മെഴുകി വെച്ചിട്ടുണ്ട് ചാക്കോ താമസിക്കുന്ന വീടിന്റെ താഴെ ഒരു വീട്ടിൽ പശുവിനെ വളർത്തുന്നുണ്ട് അവിടുന്നാണ് ചാണകം എടുത്തത്, ചാണകവും കരിയും കൂട്ടി മെഴുകി മുറി നല്ല വൃത്തിയിൽ കിടന്നു. അവരുടെ മൂന്നുപേരുടെയും കൂരകളുടെ തറയും ഇതുപോലെ ചാണകം മെഴുകി വൃത്തിയാക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

എട്ടര ആയപ്പോഴേക്കും കുട്ടികൾ വന്നു തുടങ്ങി. മാത്തുക്കുട്ടി ഏറ്റവും മുന്നിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു അവനാണ് ആ സംഘത്തിന്റെ നേതാവ് , കയ്യിൽ അച്ചൻ കൊടുത്തകൊടുത്ത സ്ലേറ്റ്, മറിയക്കുട്ടി തൊട്ടു പിന്നിൽ, . ചാക്കോയുടെ മൂന്ന് മക്കൾ, രണ്ടാൺകുട്ടികളും ഒരു പെൺകുട്ടിയും. താഴെ പുൽമേട്ടിലെ പാപ്പച്ചന്റെ രണ്ട് മക്കൾ, വേറെ അഞ്ച് കുടിയേറ്റക്കാരുടെ മക്കൾ കൂടി ആകെ പതിനാറ്. ചിലരുടെ കയ്യിൽ അച്ചൻ കൊടുത്ത സ്ലേറ്റ് ഉണ്ട്, ബാക്കിയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് ഷെഡില് സ്ലെറ്റ് വച്ചിട്ടുണ്ട് . പെൺകുട്ടികൾ ഒരു ചെറിയ പെറ്റിക്കോട്ടാണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. ആൺകുട്ടികൾ വള്ളി നിക്കറും. എല്ലാവരുടെയും വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ പഴയതാണ്. വസ്ത്രങ്ങൾ അല്ലല്ലോ കാര്യം പഠിക്കാൻ വന്നതല്ലേ

തൊമ്മി കരിപലകയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. അച്ചൻ ഇന്നു വരാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. , തൊമ്മി നോട്ടുബുക്കിൽ എല്ലാവരുടെയും പേരുകൾ എഴുതിയെടുത്തു. " മാത്തുക്കുട്ടി മറിയക്കുട്ടി, ഔസേപ്പ്, ദേവസ്യ, മേരി, രാധാകൃഷ്ണൻ.. അങ്ങനെ 16 കുട്ടികളുടെയും പേര് എഴുതി.

അതിനുശേഷം തൊമ്മിയും കുട്ടികളും എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് പ്രാർത്ഥനാ ഗാനം ചൊല്ലി. പിന്നീട് ഓരോരുത്തരും പരസ്പരം പരിചയപ്പെട്ടു. മാത്തുക്കുട്ടി എല്ലാവരെയും ഓടിനടന്ന് പരിചയപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇത്രയും കൂട്ടുകാരെ കിട്ടിയല്ലോ അവന് ഭയങ്കര സന്തോഷം.

അപ്പോഴാണ് താഴെ നിന്ന് ചൂളംവിളി, മാരിയപ്പൻ കങ്കാണി ആയിരുന്നു അത് . ദേവികുളത്തുനിന്ന് സർവ്വെയർ ഇരുമ്പ് ചങ്ങലയുമായി വന്ന് ചുവന്ന പെയിന്റ് അടിച്ച് അതിർത്തി കുറ്റി നാട്ടി കഴിഞ്ഞു, വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ രണ്ട് രൂപ കൊടുത്ത് Grow More Food ചീട്ടും വാങ്ങി കഴിഞ്ഞു, എല്ലാം കഴിഞ്ഞു എന്ന് കരുതിയപ്പോഴാണ് കങ്കാണി വീണ്ടും എത്തിയിരിക്കുന്നത് . കുഞ്ഞച്ചനും വർക്കിച്ഛനും അമ്പരപ്പോടെ മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി

"എടാ വർക്കിച്ചാ, ചീട്ട് കിട്ടിയല്ലോ, പിന്നെ ഇനിയെന്താ?പക്ഷെ ചീട്ട് കപ്പ നടാൻ മാത്രമാണ് എന്നാണ് തോന്നുന്നത് ഷെഡ് കെട്ടാൻ അനുവാദമില്ലായിരിക്കും. ഷെഡ്ഡ് കെട്ടാൻ ഇനി ഫോറസ്റ്റ് പാസ് വേണോ?" കുഞ്ഞച്ചൻ സംശയത്തോടെ ആലോചിച്ചു.

കുഞ്ഞച്ചൻ കങ്കാണിയുടെ മുന്നിലേക്ക് ഓടി ചെന്നു . "സാറേ, ചീട്ട് ഉണ്ടല്ലോ, വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ രണ്ട് രൂപ കൊടുത്ത് വാങ്ങിയതല്ലേ, പിന്നെ എന്താ പ്രശ്നം?"

"ചീട്ട് കൃഷിക്കാ തന്നിരിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് ഇവിടെ ഷെഡ് ഒന്നും കെട്ടാൻ പറ്റില്ല, ഈ ഷെഡ് ഫോറസ്റ്റ് ഭൂമിയിലാ ഞങ്ങൾ ഇത് പൊളിച്ചു മാറ്റാൻ പോവുകയാണ് ."

കുട്ടികൾ പേടിച്ചു എഴുന്നേറ്റു. മാത്തുക്കുട്ടി സ്ലേറ്റ് നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. അടുക്കളയിൽ കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടിരുന്ന അന്നമ്മയും ശോശാമ്മയും ഓടി വന്നു

"സാറേ, കുട്ടികളല്ലേ, പഠിക്കട്ടെ," ഉപദ്രവിക്കരുത് അന്നമ്മ പറഞ്ഞു.

കങ്കാണി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, ഷെഡിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി, എന്നിട്ട് ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട്പോയി. - "ഇന്ന്ഞാൻ വിടാം, പക്ഷെ റേഞ്ചർ വന്നാൽ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല, എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിക്കുകയും ഇല്ല റേഞ്ചർക്ക് തേക്ക് അല്ല, കാട്ടുമരം വെട്ടിയാലും ഇഷ്ടമല്ല." അയാൾ നിസ്സഹായതയോടെ കൈമലർത്തി.

അപ്പോഴേക്കും അച്ചൻ എത്തി, നെടുങ്കണ്ടത്തുനിന്ന് നടന്നു വന്നതാണ്, കൂടെ കപ്യാരുമുണ്ട് , എല്ലാവരും കൂടി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അച്ചൻ പെട്ടെന്ന് ഓടി വന്ന് ചോദിച്ചു.

"എന്താ മാരിയപ്പൻ വീണ്ടും വന്നോ അയാൾ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു ?" അച്ചൻ ചോദിച്ചു.

"വന്നു അച്ചോ, ചീട്ട് കപ്പ കൃഷിക്ക് മാത്രമാ, ഷെഡിന് പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു അതുകൊണ്ട് ഇത് പൊളിച്ചു കളയും എന്നു പറഞ്ഞു ," വർക്കിച്ചൻ പറഞ്ഞു.

അച്ചൻ ചിരിച്ചു, "ചീട്ട് മനുഷ്യന് ജീവിക്കാനാ തന്നിരിക്കുന്നത് , മനുഷ്യൻ ജീവിക്കുന്നിടത്ത് പള്ളിക്കൂടം വേണം, ആരാധനാലയങ്ങൾ വേണം നിങ്ങൾ പേടിക്കണ്ട.b ബാക്കി ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം " അച്ചന്റെ വാക്ക് കേട്ട് എല്ലാവർക്കും ആശ്വാസമായി. വലിയൊരു പ്രശ്നം മുന്നിൽ വന്നത് ഒഴിഞ്ഞു പോയല്ലോ. അല്ലെങ്കിലും ദിവസേന പ്രശ്നത്തിന് ഒരു കുറവും ഇല്ലല്ലോ. എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിൽ ഇതായിരുന്നു ചിന്ത.

അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് പള്ളിക്കൂടത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഉച്ചഭക്ഷണം അന്നമ്മയും ശോശാമ്മയും, കൊച്ചുത്രേസ്യാമ്മയും കൂടിയായിരുന്നു ഉണ്ടാക്കിയത്. അന്നമ്മയും ശോശാമ്മയും കൊച്ചുത്രേസ്യാമ്മയും കൂടി പുഴുങ്ങിയ കപ്പയും കാന്താരി ചതച്ചതും ഉപ്പും കൊണ്ടുവന്നു, അലുമിനിയം പാത്രത്തിൽ, കൂടെ അരി വറുത്തു പൊടിച്ചു ശർക്കര ചേർത്തതും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിള്ളേരുടെ പഠനത്തിന്റെ തുടക്കം അല്ലേ മധുരം കഴിച്ചു തുടങ്ങട്ടെ.കുട്ടികൾ വട്ടം കൂടിയിരുന്നു മണ്ണിൽ ഇരുന്ന് ആസ്വദിച്ച് കഴിച്ചു. മൺകുടത്തിൽ നിന്ന് ഓലിയിലെ വെള്ളം കോരി ചെറിയ ഗ്ലാസുകളിൽ ആക്കി കൊടുത്തു ,

ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് അച്ചൻ തൊമ്മിയെ വിളിച്ചു - "തൊമ്മീ, നീ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്ക് ഒഴിവു സമയങ്ങളിലൊക്കെ നിനക്ക് നിന്റെ പറമ്പിൽ പണിയാം. എല്ലാവരോടും നിന്നെ സഹായിക്കാൻ ഞാൻ പറയാം, നിനക്ക് മാസം അഞ്ച് രൂപ തരാം നിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നടക്കേണ്ട , പള്ളിയിൽ നിന്ന് ആണ് അത് തരുന്നത് . നിന്റെ സ്ഥലം എന്തായാലും മറ്റുള്ളവർ നോക്കിക്കോളും. നിനക്ക് കിട്ടുന്ന പണം കൊണ്ട് നീ അവരെയും സഹായിക്കണം" അച്ചൻ പറഞ്ഞു

തൊമ്മിയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. അഞ്ച് രൂപ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അന്ന് വലിയ പണം ആയിരുന്നു . അന്നമ്മയുടെ മുക്കാൽ പവൻ പൊട്ട് കമ്മൽ വിറ്റ് കിട്ടിയത് ഇരുപത് രൂപ, അന്നത്തെ കാലത്ത് അത് ശരിക്കും നല്ല ശമ്പളം ആയിരുന്നു. ആ പാവപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങളെ സഹായിക്കാനായിരുന്നു തൊമ്മിക്ക് ആ പൈസ പള്ളി വച്ച് നീട്ടിയത്. പൈസയായിട്ട് അവരുടെ കയ്യിൽ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

വൈകുന്നേരം അച്ചൻ പോയതും കുഞ്ഞച്ചനും വർക്കിച്ചനും ചാക്കോയും നെടുങ്കണ്ടത്തേക്ക് നടന്നു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ. മേരി മാതാ ബസ് അന്ന് കട്ടപ്പന വരെ മാത്രമേ ഉള്ളൂ, കട്ടപ്പന എത്തുന്നവർ പിന്നെയുള്ള ദൂരം എല്ലാം കാൽനടയായിട്ട് പോകണം ദുഷ്കരമായ വഴികൾ ആയിരുന്നു അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നത്. വീട്ടിലേക്ക് ഒരു സാധനം വാങ്ങണമെങ്കിൽ കിലോമീറ്ററുകളോളം നടന്നു പോകേണ്ട അവസ്ഥ. കുട്ടപ്പായിയുടെ കടയിൽ ആളുകളുടെ ഒരു നീണ്ട നിര ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത് , റേഷൻ വാങ്ങാനുള്ള തിരക്ക് ആണത് . രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം കാരണം അരിക്ക് ക്ഷാമം ആയിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ , ബ്രിട്ടീഷുകാർ അരി പട്ടാളത്തിന് കൊണ്ടുപോകുന്നു, തിരുവിതാംകൂറിൽ ഒരു കുടുംബത്തിന് ആഴ്ചയിൽ രണ്ട് കിലോ അരി മാത്രം ആയിരുന്നു കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നത് . അതും വളരെ മോശം അരി അതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാവരും കപ്പ നടുന്നത്, കപ്പയാണ് ജീവൻ പിടിച്ചുനിർത്താനുള്ള ഉപാധി. 1941-ൽ സർക്കാർ കൊടുത്ത വിത്ത് കപ്പയും ചേമ്പും ചേനയും മാത്രം, നെല്ല് ഇവിടെ വളരില്ല, തണുപ്പ് കൂടുതലാണ്.

കുട്ടപ്പായി പറഞ്ഞു - "അരി ഇല്ല കുഞ്ഞച്ചാ, അടുത്തയാഴ്ചയെ വരികയുള്ളൂ ഉപ്പ്, മുളക് ഇത് മാത്രമെ ഉള്ളൂ, മണ്ണെണ്ണ കുറച്ചുണ്ട് ബാക്കിനാളെ വരും,

കുഞ്ഞച്ചൻ കീശയിലെ പന്ത്രണ്ട് രൂപയിൽ നിന്ന് ഉപ്പും ശർക്കരയും മണ്ണെണ്ണ തിരിയും ബീഡിയും വാങ്ങി. തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ചെളിയിൽ ആനയുടെ കാലടിപ്പാടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു,

രാത്രി ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ കൂരയിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ കപ്പത്തണ്ട് പന്നി ഇളക്കി മറിച്ചിരിക്കുന്നു, കാട്ടുപന്നി രാത്രി വരും, കുരങ്ങ് പകൽ വരും. വെട്ടിയ മരത്തിന്റെ ശിഖരങ്ങൾ കൊണ്ട് വേലി കെട്ടിയിട്ടുണ്ട് എന്നിട്ടും നുഴഞ്ഞുകയറി വന്നിരിക്കുന്നു . മാത്തുക്കുട്ടി ഇടയ്ക്ക് മഴ നനഞ്ഞെന്ന് തോന്നുന്നു. അവന് നല്ല ചുമയുണ്ട്. അന്നമ്മ മൂന്ന് കല്ല് അടുപ്പിൽ ചെമ്പ് കലത്തിൽ കഞ്ഞി വെച്ചു, രാത്രി മൂന്ന് കളിലും ഉള്ളവർ കുരിശു വരച്ച് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു

പുറത്ത് പള്ളിപ്പാറയിലെ കുരിശ് മഴ നനഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു, അതിലെ കുറച്ച് നിസ്സഹായരായ മനുഷ്യർ വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ എല്ലാം ഈശ്വരനിൽ അർപ്പിച്ച് ഉറങ്ങുന്നു. ഇനിയും അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാവുമോ പ്രതിസന്ധികൾ,?? എന്തെല്ലാം അതിജീവിച്ചാൽ ആയിരിക്കും അവർക്കു മുന്നോട്ടു പോകാൻ കഴിയുക " തുടർന്നുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ നമുക്ക് വായിക്കാം

തുടരും...

#തുടർക്കഥ

എല്ലാവരും കഥ വായിച്ച് പരമാവധി സപ്പോർട്ട് തരണേ നിങ്ങളുടെ സപ്പോർട്ട് ആണ് എനിക്ക് എഴുതാനുള്ള പ്രചോദനം❤

മഞ്ഞു പെയ്ത പ്രഭാതം പോലെ മനസ്സ് തെളിഞ്ഞിരിക്കട്ടെ,ഇന്ന് നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം നന്മയായി മാറട്ടെ.സുപ്രഭാതം, നല്ലൊരു ദിവസ...
03/11/2026

മഞ്ഞു പെയ്ത പ്രഭാതം പോലെ മനസ്സ് തെളിഞ്ഞിരിക്കട്ടെ,
ഇന്ന് നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം നന്മയായി മാറട്ടെ.
സുപ്രഭാതം, നല്ലൊരു ദിവസം ആശംസിക്കുന്നു!❤❤❤❤
#സുപ്രഭാതം

02/11/2026

സൂപ്പർ കൊഞ്ച് ഫ്രൈ 🍤🔥 | 10 മിനിറ്റിൽ തയ്യാറാക്കാം, ചോറിനൊപ്പം പൊളിക്കും!
#സൂപ്പർകൊഞ്ച്ഫ്രൈ #നാടൻരുചി

മഴത്തുള്ളികൾക്കിടയിലെ വീട് - ഭാഗം 12  അടുത്ത തിങ്കളാഴ്ചയാണ് അനഘ  ജോയിൻ ചെയ്യേണ്ടത്. ഇതിനിടയിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ ഷോപ്പ് തുറക്ക...
02/11/2026

മഴത്തുള്ളികൾക്കിടയിലെ വീട് - ഭാഗം 12

അടുത്ത തിങ്കളാഴ്ചയാണ് അനഘ ജോയിൻ ചെയ്യേണ്ടത്. ഇതിനിടയിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ ഷോപ്പ് തുറക്കേണ്ട ഒരുപാട് നടപടിക്രമങ്ങൾ ബാക്കിയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ എല്ലാവരും മൊത്തത്തിൽ തിരക്കിലായി. രാഘവൻ എറണാകുളത്തുനിന്ന് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്യാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. ഇവിടെ വിഷ്ണുവിനോട് ഒപ്പം കടയുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കി നടത്താം. മാത്രമല്ല കുറച്ച് കൃഷിസ്ഥലമുണ്ട് അവിടെ കൃഷിയൊക്കെ നോക്കണം സുധാകരേട്ടന് ഇനി കൃഷിപണി ബുദ്ധിമുട്ടാണ് ഡോക്ടർ ശരീരമിളകി ഒരുപാട് ജോലി ചെയ്യരുതെന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. രണ്ടേക്കറോളം തന്നെ നെൽകൃഷി അതുപോലെതന്നെ 2 രണ്ട് ഏക്കർ തെങ്ങിൻ തോപ്പും കുരുമുളകും വാഴയും ഒക്കെ കൃഷി ചെയ്യുന്നു ഇതിലൊന്നും അധികം പണി ചെല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ആദായമൊക്കെ ഒരു വകയാണ് വീട്ടു ചെലവിനുള്ളത് കിട്ടും അത്രതന്നെ. അതെല്ലാം ഒന്ന് ശരിയാക്കി ആദായമാക്കി എടുക്കണം. വിഷ്ണുവിന് ആണെങ്കിൽ കൃഷിയിൽ ഒന്നും വലിയ താല്പര്യമില്ല ജോലി അല്ലെങ്കിൽ ബിസിനസ് ഇതു മാത്രമാണ് അവന്റെ മനസ്സിൽ. എറണാകുളത്തെ ഫ്ലാറ്റ് ആർക്കെങ്കിലും വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കാം നല്ല വാടക കിട്ടും അതും ഒരു വരുമാനമാകും എല്ലാം മീനാക്ഷിയോടും, കുട്ടികളോടും ഒന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് ചെയ്യാം. രാഘവൻ മനസ്സിൽ തീരുമാനമെടുത്തു.

രാഘവൻ രാവിലെ ആറു മണിക്ക് തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് വരാന്തയിൽ ഇരുന്നതാണ്. അതിനിടയിലാണ് ഈ ചിന്തകളൊക്കെ കയറിവന്നത്.
രാഘവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ നോട്ട്ബുക്ക് ഇരിപ്പുണ്ട് . അതിൽ കണക്കുകൾ എഴുതുന്നു. തറവാടിന്റെ ലോൺ നാലു ലക്ഷം കൊടുത്തു, ഇനി ബാക്കി തവണകളായി അടയ്ക്കാം എന്ന് ബാങ്ക് സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിഷ്ണുവിന്റെ കടയ്ക്ക് ഷെൽഫ് വാങ്ങാൻ പതിനയ്യായിരം വേണം, ആദ്യ സാധനങ്ങൾക്ക് ഒരു അമ്പതിനായിരം വേണം . കയ്യിൽ ഉള്ള ഡെപ്പോസിറ്റിൽ നിന്ന് എടുക്കാം, പക്ഷെ അനഘയുടെ ആദ്യ ശമ്പളം വന്നാൽ അതു തിരികെ വെക്കണം. തുടക്കം കടയിൽ നിന്നും അധികം വരുമാനം ഒരു കാണില്ല ഇതൊക്കെ രാഘവന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള കണക്കുകൂട്ടലുകളാണ് , പുറത്ത് പറയുന്നില്ല.

ലളിത അടുക്കളയിൽ ചായ ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ മീനാക്ഷിയോട് പറഞ്ഞു, "മീനാക്ഷി അടുത്തയാഴ്ച മുതൽ കുറച്ച് നേരത്തെ എഴുന്നേൽക്കേണ്ടി വരും. മോൾക്ക് രാവിലെ പോകേണ്ട ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് അപ്പോഴേക്കും റെഡിയാവണം. മാത്രമല്ല അവൾ ചോറു കൊണ്ടുപോകുമായിരിക്കും അല്ലേ?" "അത് ഞാൻ അവളോട് ചോദിക്കട്ടെ ചേച്ചി " "വിഷ്ണുവിന്റെ കട തുറന്നാൽ നല്ല ചെലവ് ഒക്കെ ഉണ്ടാകുമായിരിക്കും അല്ലേ മീനാക്ഷി" ലളിത ആശങ്കപ്പെട്ടു

മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു, "ചേച്ചി അതൊക്കെ ശരിയാകും. അനഘ ശമ്പളം വാങ്ങാൻ തുടങ്ങിയാൽ നമുക്ക് കുറച്ചു ആശ്വാസമാകും. ഇപ്പോൾ ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാകുമായിരിക്കും വിഷ്ണുവിന്റെ കടയിലേക്ക് കുറച്ചു കാശ് ഇറക്കേണ്ടി വരില്ലേ ."

രണ്ടു പേരുടെയും ഇടയിൽ ചേച്ചി അനിയത്തിമാർക്കിടയിൽ ഉള്ള സ്നേഹം ആണ് പക്ഷെ ചെറിയ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം ഒക്കെ വരും. അത് വേറൊന്നിലുമല്ല കറി വെക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ. മാത്രം. ലളിത എല്ലാം ഉപ്പും എരിവും ഒക്കെ കുറച്ചാണുണ്ടാക്കുന്നത്. മീനാക്ഷിക്ക് കറികൾക്കൊക്കെ ഇത്തിരി എരിവും പുളിയും ഉപ്പും ഒക്കെ വേണം.

സുധാകരൻ എട്ടു മണിക്ക് എഴുന്നേറ്റ് വന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി നന്നായി ഉറങ്ങിയില്ല, നെഞ്ചിൽ ചെറിയ വേദന പോലെ തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു . ലളിത സുധാകരേട്ടൻ എഴുന്നേറ്റ് വന്നപാടെ പറഞ്ഞു , "നിങ്ങൾ ഇന്ന് ഡോക്ടറെ കാണണം, മരുന്ന് തീർന്നിട്ട് രണ്ടു ദിവസമായി." ഇതു കുട്ടികളി യാണെന്ന് വിചാരിക്കരുത് "

സുധാകരൻ പറഞ്ഞു, "ഒന്നുമില്ല ലളിതേ, വയസ്സായതിന്റെതാ."

"വയസ്സായതിന്റെതല്ല, നിങ്ങൾക്ക് ഇതിനുമാത്രം വയസ്സൊന്നും ആയില്ല.നിങ്ങൾ നടക്കുന്നത് കുറവല്ലേ, അതു കൊണ്ടാ. രാഘവൻ വരട്ടെ, അവനൊപ്പം ആശുപത്രിയിൽ പോകാം." ലളിത വിടുന്നില്ല. സുധാകരന്റെ അസുഖം ഈ വീട്ടിൽ എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. അദ്ദേഹം തറവാടിന്റെ നെടുംതൂണാണ്, അദ്ദേഹം തളർന്നാൽ ആ വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവരെയും അത് ബാധിക്കും പ്രത്യേകിച്ച് രാഘവനെ. കുറച്ചുനാൾ പിണങ്ങി മാറി നിന്നെങ്കിലും സ്വന്തം അച്ഛന്റെ സ്ഥാനത്താണ് സുധാകരനെ രാഘവൻ കാണുന്നത്.

വിഷ്ണു രാവിലെ ഒമ്പതു മണിക്ക് തന്നെ രാഘവനെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട് കുഞ്ഞിരാമേട്ടന്റെ മുറിയിൽ പോയി. മുറി അളന്നു, എത്ര ഷെൽഫ് വെക്കാം എന്ന് നോക്കി. കുഞ്ഞിരാമേട്ടൻ വന്നു, "വിഷ്ണു ഇന്നു തന്നെ വാടക എഗ്രിമെന്റ് എഴുതാം, പഞ്ചായത്തിൽ നിന്ന് ലൈസൻസ് എടുക്കണം, ഞാൻ കൂടെ വരാം."

വിഷ്ണു പറഞ്ഞു, "ശരി കുഞ്ഞിരാമേട്ടാ. നാളെ എറണാകുളത്ത് പോയി സാധനം നോക്കാം. ബ്രോഡ്‌വേയിൽ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ ഹോൾസെയിൽ കടയുണ്ട്, അവിടെ കുറച്ചു വില കുറവ് കിട്ടും. നോട്ട്ബുക്ക്, പേന, പെൻസിൽ, സ്കൂൾ ബാഗ്, ഇതൊക്കെയാണ് ആദ്യം വേണ്ടത്." "പിന്നെ പിന്നെ സാധനങ്ങളൊക്കെ കൂട്ടിയെടുക്കാം "രാഘവൻ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

കുഞ്ഞിരാമേട്ടൻ ചിരിച്ചു, " മോനെ നീ ചെയ്യുന്നത് ഒരു നല്ല കാര്യമാണ് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഒരു സ്ഥാപനം തുടങ്ങുന്നത് എത്ര നല്ല കാര്യമാണ്. അന്യ നാട്ടിൽ പോയി ജോലിയെടുക്കുന്നത് മോശമാണെന്ന് അല്ല പറയുന്നത് പക്ഷേ നമ്മുടെ സ്വന്തം നാട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ പറ്റിയാൽ അതായിരിക്കും ഏറ്റവും നല്ലത്. "
" ശരിയാണ് കുഞ്ഞിരാമേട്ടാ ഗൾഫിൽ ചൂടത്ത് നിന്ന് പണിയെടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ഇവിടെ സ്വന്തമായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതാ. ലാഭം കുറവാണെങ്കിലും സമാധാനമുണ്ട്." വിഷ്ണു കാര്യമായി പറഞ്ഞു. അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ വലിയ ആഗ്രഹങ്ങളില്ല, ചെറിയ കട, ചെറിയ വരുമാനം, വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഒപ്പംനിൽക്കാം. എല്ലാത്തിനുംസഹായമായി രാഘവൻ കൊച്ചച്ചനും ഉണ്ട്.

അനഘ മുറിയിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. കമ്പനിയിൽ നിന്ന് മെയിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്, ജോയിനിംഗ് ലെറ്റർ. അതിൽ എന്തൊക്കെ കൊണ്ടു വരണം എന്ന് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്, ആധാർ, സർട്ടിഫിക്കറ്റ്, ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട്. അവൾ അതെല്ലാം ഒരു ഫയലിൽ അടുക്കി വെച്ചു. പിന്നെ വാട്സ്ആപ്പിൽ നീതുവിന് മെസ്സേജ് അയച്ചു, "നീതു നിനക്ക് ഇന്റർവ്യൂ എപ്പോഴാ?" അച്ഛനും അമ്മയും ഇന്റർവ്യൂവിന് പോകാൻ സമ്മതിച്ചോ"?

നീതു ഉടനെ മറുപടി അയച്ചു, "എനിക്ക് വ്യാഴാഴ്ചയാടി ഇന്റർവ്യൂ , നിന്റെ കമ്പനി തന്നെയാണ് , വേറെ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ആണെന്നേയുള്ളു . നിനക്ക് ഇന്റർവ്യൂ സമയത്ത് എന്തൊക്കെയാ ചോദിച്ചത്എന്ന് എന്നോട് പറയണേ ."

അനഘ ചിരിച്ചു." പറയാം പെണ്ണെ "നീതു നല്ല കുടുംബത്തിൽ നിന്നാണ്, അച്ഛന് വലിയ ബിസിനസ് ഉണ്ട്, പക്ഷെ അതിന്റെ അഹങ്കാരമില്ല. പണമുള്ളവർക്ക് ജോലി അത്യാവശ്യം അല്ലെങ്കിലും അവൾക്ക് ജോലി ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടമാണ്. അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ എത്ര പണം ഉണ്ടെങ്കിലും സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കണം എന്നാണ് നീതുവിന്റെ ആഗ്രഹം

അർജുൻ രാവിലെ പത്തു മണിക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു, "അനഘേ നീ ഇന്ന് ഫ്രീ ആണോ? എനിക്ക് കമ്പനിയിലെ ഐഡി കാർഡിന് ഫോട്ടോ കൊടുക്കാൻ പോകണം, നീയും കൂടെ വന്നാൽ നല്ലത് ആണ് , ഓഫീസ് ഒന്നു കണ്ടു വെക്കാം."

അനഘയ്ക്ക് പോകാൻ തോന്നി, പക്ഷെ അമ്മയോട് ചോദിക്കണം. മീനാക്ഷിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു, "പോയിട്ട് വാ മോളെ, പക്ഷെ ഉച്ചയ്ക്ക് മുൻപ് വരണം, നിന്റെ വല്യച്ഛന് ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോകണം, അച്ഛനും വിഷ്ണുവിനും നല്ല തിരക്കാണ്.നീ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ നല്ലത്."

9 മണിയായപ്പോഴേക്കും അർജുൻ അനഘയുടെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തി. "ദേവിക എവിടെ? "അനഘയോട് അർജുൻ തിരക്കി."അവൾ രാവിലെ അമൃതയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി രണ്ടും കൂടി നല്ല കൂട്ടല്ലേ" അനഘ പറഞ്ഞു. അനഘ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തയ്യാറായി അർജുനൊപ്പം ബൈക്കിൽ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി. ഇൻഫോപാർക്കിൽ എത്തിയപ്പോൾ കമ്പനിയുടെ സെക്യൂരിറ്റി അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു, "ന്യൂ ജോയിനിഅല്ലേ ?" അവൾ തലയാട്ടി. ഉള്ളിൽ കയറിയപ്പോൾ എസിയുടെ തണുപ്പ് ദേഹത്തേക്ക് അടിച്ചു കയറി അവൾ കുളിർന്നുവിറച്ചു. അർജുൻ പറഞ്ഞു ഇനി ഇത് സ്ഥിരം സഹിക്കാനുള്ളതല്ലേ , നല്ല വെളിച്ചം ആണ് ഓഫീസിന് ഉള്ളിൽ , എല്ലാവരും ലാപ്ടോപ്പിൽ കണ്ണും നട്ടിരിക്കുന്നു. അർജുൻ അവളെ റിസപ്ഷനിൽ കൊണ്ടു പോയി, "ഇതാണ് അനഘ, നെക്സ്റ്റ് മൺഡേ ജോയിൻ ചെയ്യും." അർജുൻ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ പരിചയപ്പെടുത്തി.

റിസപ്ഷനിലെ ചേച്ചി പറഞ്ഞു, "വെൽക്കം അനഘ, മൺഡേ ഒമ്പതു മണിക്ക് എത്തണം, ട്രെയിനിംഗ് ഉണ്ട് വൺ വീക്ക്."

അനഘയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു സന്തോഷം, പേടിയും ഒക്കെ ഒരുപോലെ തോന്നി ഒരു ചെറിയ പരിഭ്രമം . ഇത് തന്റെ കരിയർ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ ചുവടുവെപ്പാണ്.

വീട്ടിൽ ഉച്ചയ്ക്ക് ലളിതയ്ക്കും മീനാക്ഷിക്കും നല്ല തിരക്ക്. ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അർജുൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ . എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ നന്നായിട്ടുണ്ടാക്കണം. രാഘവൻ രാവിലെ ചിക്കൻ മേടിച്ചു കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. അതു കുറച്ചു കറി വച്ചു ബാക്കി ഫ്രൈ ചെയ്തെടുത്തു. ലളിത അച്ചിങ്ങാപ്പയർ തോരൻ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ദേവിക വന്ന് പറഞ്ഞു, "വല്യമ്മ എനിക്ക് തോരൻ താ ലളിത ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് ഒരല്പം വെച്ചുകൊടുത്തു , എനിക്ക് ഇഷ്ടായി. വല്യമ്മയ്ക്ക് നല്ല കൈപ്പുണ്യം ആണ് " അതു കേട്ടപ്പോൾ മീനാക്ഷി ലളിതയും ചിരിച്ചു.

ദേവികയ്ക്ക് സ്കൂൾ തുറക്കാൻ ഇനി പത്തു ദിവസമേ ഉള്ളൂ. അവളും അമൃതയും കൂടി മുറ്റത്ത് കളിക്കുകയാണ്. അമൃത പറഞ്ഞു, "ദേവി നിന്റെ ചേച്ചി ജോലിക്ക് പോയാൽ നീ ഒറ്റയ്ക്കാവില്ലേ?"പിന്നേ നീയില്ലേ "

" അതുമാത്രം അ ല്ല, ചേച്ചി വൈകീട്ട് വരുമല്ലോ, പിന്നെ വിഷ്ണു ഏട്ടൻ ഉണ്ട്, കടയിൽ പോകാം." ദേവിക പറഞ്ഞു. അവളുടെ ലോകം ഇപ്പോഴും ചെറുതാണ്, ചെറിയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ മതി ദൈവീക സന്തോഷിക്കാൻ.

വൈകീട്ട് നാലു മണിക്ക് ശാരദ വന്നു, കയ്യിൽ കുറച്ച് മുരിങ്ങക്കായ ഉണ്ട് . "ലളിതേ ഇത് പറമ്പിൽ നിന്ന് പറിച്ചതാ, സാമ്പാറിനും, അവിയലിനും ഒക്കെ ഇടാമല്ലോ." ശാരദയ്ക്ക് ശരിക്കും പച്ചക്കറി കൃഷിയുണ്ട്.

ലളിതഅത് കയ്യിൽ വാങ്ങി, "ശാരദേ നീ എപ്പോ വന്നാലും എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടു വരും."

"അയൽപക്കമല്ലേ, ഇതൊക്കെ ഉള്ളതാ എല്ലായിടത്തും." ശാരദ ബെഞ്ചിലേക്ക് ഇരുന്നു, "സുധാകരേട്ടനും,രാഘവനും,വിഷ്ണുവും എവിടെ ലളിതെ" അവർ ആശുപത്രിയിൽ പോയിരിക്കുകയാണ് ശാരദെ. ഇന്നലെ രാത്രി സുധാകരേട്ടന് നെഞ്ചുവേദന ഉണ്ടായിരുന്നു അനഘ മോള് ഉച്ചയ്ക്ക് വരികയാണെങ്കിൽ ഞാനും അനഘ മോളും കൂടി കൂടി സുധാകരേട്ടനെയും കൊണ്ട് ആശുപത്രിയിൽ പോകണം എന്ന് കരുതിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഉച്ച അപ്പോഴേക്കും രാഘവനും വിഷ്ണുവും എത്തിയിരുന്നു. അവരുടെ തിരക്കുകളൊക്കെ അപ്പോഴേക്കും കഴിഞ്ഞിരുന്നു അതുകൊണ്ട് അവർ സുധാകരേട്ടനെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോയി"

"അനഘയുടെ ജോലി കാര്യം കേട്ടു, നല്ല സന്തോഷമായി ." മീനാക്ഷിയോടും ലളിതയോടും ശാരദ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും അനഘയും അർജുനും തിരികെ വന്നു. അർജുനെ കണ്ടപ്പോൾ ശാരദ പറഞ്ഞു, "അർജുൻ മോനും ഉണ്ടായിരുന്നോ? രണ്ടുമൂന്നു പ്രാവശ്യം ആ വീട്ടിൽ വച്ച് അർജുനനെ കണ്ട് ശാരദയ്ക്ക് പരിചയമുണ്ടായിരുന്നു.നല്ല പയ്യൻ." ശാരദ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

രാഘവനും വിഷ്ണുവും ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് വന്നു. സുധാകരനെ ഡോക്ടറെ കാണിച്ചു, പ്രഷർ കുറച്ചു കൂടുതലാണ്, നടക്കരുത്, ഉപ്പ് കുറയ്ക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു. മരുന്ന് എഴുതി കൊടുത്തു. മൂന്നുപേരും എത്തിയത്.

രാഘവൻ പറഞ്ഞു, "ഏട്ടാ ഇനി ഉപ്പ് കുറച്ചു മതി, ലളിത ചേച്ചി സുധാകരേട്ടന്റെ ഭക്ഷണത്തിന് ഉപ്പ് കുറയ്ക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചോണേ. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ലളിത പറഞ്ഞു " അർജുനും അനഘയും ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നില്ല അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും മീനാക്ഷി ചോറു വിളമ്പി കൊടുത്തു.

, "ഇനി ഉപ്പില്ലാത്ത കറി തിന്നു മടുക്കും." എനിക്കെങ്ങും വേണ്ട ഉപ്പില്ലാത്ത കറി " സുധാകരൻ പരിഭവിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ശാരദ യാത്ര പറഞ്ഞു പോയി.

രാത്രി ഏഴു മണിക്ക് എല്ലാവരും വരാന്തയിൽ ഇരിക്കുകയാണ് . അനഘ ഓഫീസ് കണ്ട കാര്യം പറഞ്ഞു, എസി, കമ്പ്യൂട്ടർ, ട്രെയിനിംഗ്. എല്ലാം അനഘ വിശദീകരിച്ചു പറഞ്ഞു.ദേവിക കണ്ണു മിഴിച്ച് കേട്ടു, "ചേച്ചി എനിക്കും ചേച്ചിയുടെ ഓഫീസ് കാണിച്ചു തരുമോ?" "ഒരു ദിവസം കാണിച്ചു തരാമെടി ദേവികയുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും അവരുടെ വർത്തമാനങ്ങളൊക്കെ കേട്ട് ചിരിയോടെ ചുറ്റിനും ഇരിപ്പുണ്ട്.

പുറകെ വിഷ്ണു തന്റെ കടയുടെ കണക്ക് പറഞ്ഞു, "നാളെ എറണാകുളത്ത് പോയി ഷെൽഫ് ബുക്ക് ചെയ്യണം, പഞ്ചായത്ത് ലൈസൻസിന് കൊടുക്കണം."

രാഘവൻ പറഞ്ഞു, "ഞാനും വരാം, പഞ്ചായത്തിൽ എനിക്ക് അറിയുന്ന ആളുണ്ട്." അവിടെ എറണാകുളത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരാൾ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ട് "

അർജുൻപതിയെ പോകാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ അനഘ ഗേറ്റ് വരെ ചെന്നു. അർജുൻ പതിയെ പറഞ്ഞു, "അനഘേ നീ ടെൻഷൻ ആകേണ്ട, ഓഫീസിൽ എല്ലാവരും നല്ലവരാണ് , പിന്നേ ഞാനുണ്ടല്ലോ അവിടെ "

അനഘ തലയാട്ടി, "നന്ദി അർജുൻ, നീ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ ജോലി കിട്ടില്ലായിരുന്നു."

"അതല്ല, നിന്റെ മിടുക്ക് കൊണ്ടാn ജോലി കിട്ടിയത് ." അർജുൻ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ട് ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പോയി. അനഘ കുറച്ചു നേരം ഗേറ്റിൽ നിന്നു, മനസ്സിൽ ചെറിയ തണുപ്പ് പോലെ, ഇതാണ് പ്രണയമോ എന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ല, പക്ഷെ ഒരു ഇഷ്ടം ഉണ്ട്.

സന്ധ്യക്ക് ലളിത തുളസി തറയിൽ വിളക്ക് വെച്ചു. ദേവികയും കൂടി സന്ധ്യാനാമം ചൊല്ലി മീനാക്ഷി കുറെ സമയം കുട്ടികളുടെ അടുത്തിരുന്നു. പിന്നീട് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി പാത്രം കഴുകിഎടുത്തു . ലളിത എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പുകയാണ്. . സുധാകരൻ നേരത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് മരുന്ന് കഴിച്ച് കിടന്നു. എല്ലാവരും കൂടി പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. മൂന്നുപേരും കൂടി അടുക്കള നന്നായി വൃത്തിയാക്കി. എല്ലാവരും അവനവന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.

അനഘ ഡയറി എടുത്തു എഴുതി, ഇന്ന് അർജുനോട് ഒപ്പം പോയി ഓഫീസ് കണ്ടു, ജോലി തിങ്കളാഴ്ച തുടങ്ങും, വിഷ്ണു ഏട്ടന്റെ കട തുറക്കാനുള്ള പരിപാടികളൊക്കെ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് , വല്യച്ഛന് ഇന്ന് ആശുപത്രിയിൽ പോയി മരുന്ന് വാങ്ങി, എല്ലാം ശരിയാകും. അവൾ ഡയറി അടച്ചുവെച്ചു. ദേവിക അപ്പോഴേക്കും ഉറങ്ങിയിരുന്നു.

രാവിലെ പഞ്ചായത്ത് ഓഫീസിൽ രാഘവനും വിഷ്ണുവും പോയി. അപേക്ഷ ഫോറം വാങ്ങി, ആധാർ കോപ്പി, വാടക എഗ്രിമെന്റ് കോപ്പി, ഫോട്ടോ എല്ലാം കൊടുത്തു. ക്ലാർക്ക് പറഞ്ഞു, രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ലൈസൻസ് കിട്ടും, ഫീസ് അഞ്ഞൂറ് രൂപയാണ് . വിഷ്ണു ഫീസ് അടച്ചു, രസീത് വാങ്ങി. ഇതാണ് ആദ്യത്തെ നടപടി, ഒരു കട തുടങ്ങാൻ ഇത്രയൊക്കെ വേണം എന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. ഗൾഫിൽ ഒരാളുടെ കീഴിൽ ജോലി ചെയ്തപ്പോൾ ഇതൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ സ്വന്തമായി ചെയ്യുമ്പോൾ ഓരോ കാര്യവും പഠിക്കണം. അവനിൽ കുറച്ച് ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞു.

അനഘയുടെ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് വീണ്ടും മെയിൽ വന്നു, മൺഡേ ഒമ്പതു മണിക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യണം, ബയോമെട്രിക് രജിസ്ട്രേഷൻ ഉണ്ട്, പിന്നെ ഒരു ആഴ്ച ട്രെയിനിംഗ്. ട്രെയിനിംഗിൽ കമ്പനിയുടെ നിയമങ്ങൾ, ലീവ് എങ്ങനെ എടുക്കണം, പ്രോജക്റ്റ് എങ്ങനെ ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ പറയും. അർജുൻ പറഞ്ഞു, ട്രെയിനിംഗ് കഴിഞ്ഞാൽ ചെറിയ ചെറിയ ജോലികൾ തരും, പേടിക്കേണ്ട എന്ന്. അനഘയ്ക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി, ആദ്യ ജോലി ആയതുകൊണ്ട് എല്ലാം പുതിയതാണ്, പക്ഷെ കൂടെ അർജുൻ ഉണ്ട് അതാണ് ഒരു ധൈര്യം, നീതു ഉടനെ വരും, പിന്നെ പേടിക്കാനില്ല .

വൈകീട്ട് ദേവികയും അമൃതയും മുറ്റത്ത് കളിക്കുമ്പോൾ ദേവിക പറഞ്ഞു, അമൃതേ നമ്മുടെ സ്കൂൾ തുറന്നാൽ നമുക്ക് പുതിയ ബുക്കൊക്കെ വാങ്ങാൻ വിഷ്ണു ഏട്ടന്റെ കടയിൽ പോകാം. അമൃത ചിരിച്ചു, അതേ, നമുക്ക് ആദ്യത്തെ കസ്റ്റമർ ആകാം. രണ്ടു പേരും കൈയടിച്ചു. കുട്ടികളുടെ സന്തോഷം ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലാണ്.

സന്ധ്യ ആയപ്പോഴേക്കും പുറത്ത് മഴ ചെറുതായി ചാറുന്നു, വീടിനുള്ളിൽ വെളിച്ചമുണ്ട്.

ലളിത തുളസിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു, ദൈവമേ ഈ കുടുംബം ഇങ്ങനെ തന്നെ ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കട്ടെ, കലഹമൊന്നും ഉണ്ടാവാതെ മുന്നോട്ടുപോകാൻ അനുഗ്രഹിക്കണേ 🙏

തുടരും

#തുടർകഥ #കുടുംബകഥകൾ

Address

Nemom
Thiruvananthapuram
695020

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Thrikkarthika posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share