10/30/2026
عکس‌های زمستانی کابل جان!
با بام‌های گِلی و کاهگلی پوشیده از برف، کوچه‌های سرد و خاموش و چهره‌های اندوهگین و پُر از درد مردمانش، روایتگر روزگارانی هستند که دیگر هرگز بازنمی‌گردند!
در هر عکس، گوشه‌ای از زندگی، رنج‌ها، شادی‌های کوچک، امیدهای خاموش و خاطرات مردمانی نهفته است که روزگاری در همین کوچه‌ها نفس کشیده‌اند، زیسته‌اند و با دشواری‌های زمانه دست‌وپنجه نرم کرده‌اند!
این عکس‌ها تنها تصویرهایی از زمستان‌های سرد و پربرف کابل نیستند؛ آن‌ها پنجره‌هایی به گذشته‌اند؛ به روزهایی که با تمام تلخی‌ها و شیرینی‌هایشان سپری شدند، اما رد پایشان برای همیشه در حافظهٔ ما باقی ماند!
زمان می‌گذرد، نسل‌ها تغییر می‌کنند و بسیاری از چهره‌ها و خانه‌ها دیگر وجود ندارند؛ اما عکس، آن لحظه‌های ازدست‌رفته را از فراموشی نجات می‌دهد و به سندی زنده از تاریخ و زندگی مردم تبدیل می‌کند!
چه زیبا و چه اندوه‌بار است که گذشته هرگز بازنمی‌گردد، اما خاطراتش در قاب عکس‌ها جاودانه می‌مانند؛ کابل جانِ دیروز، با تمام زمستان‌های سرد، بام‌های برفی و چهره‌های پُر از درد و امید مردمانش، همچنان در قلب و حافظهٔ ما زنده است.
«عکس‌ها برف‌های گذشته را آب نمی‌کنند؛ آن‌ها سرمای روزگار، گرمای خاطره‌ها و چهره‌های فراموش‌نشدنی مردم را برای همیشه در حافظهٔ تاریخ زنده نگه می‌دارند.»
به امید طلوع فردایی روشن‌تر؛ سرشار از صلح و برادری، برابری و عدالت، و لبریز از مهر و روشنایی در گوشه‌گوشهٔ افغانستان عزیز؛ فردایی که زخم‌های دیروز و رنج‌های امروز را با امید به فردای بهتر پیوند دهد.
عکاس: نجیب‌الله مسافر
