mvaricii

04/09/2026

Bir umut getir bana
İçinde biraz aşk biraz özlem olsun
Hüzün ve kırgınlık da ekle içine
Varsın biraz acı olsun tadı
Yanmayan kalp ne anlar beklemekten
Varsın içine biraz kan biraz gözyaşı karışsın
Zahmetle yoğrulmayan hangi hamur maya tutar
Varsın suyu biraz bulanık aksın. ..

03/09/2026

Camilerde pazar günleri yapılan sabah namazı buluşmaları ve özellikle gençlere yönelik pazar cami etkinliklerini bir tek ben mi tehlikeli buluyorum?

Bana, şuur altında cumayı geri plana itip pazarı öne çıkaran; zamanla pazara dinî bir anlam ve alışkanlık yükleyen bir yönelim gibi geliyor.

Camilerin giriş katlarının dükkân, namaz alanlarının ise üst katlarda olacak şekilde inşa edilmesi de ayrı bir mesele. Caminin en müdavimi olan dedelerin, yaşlıların camiye ulaşımını zorlaştırıyoruz.

Bir de Umre meselesi var… Sanki orta vadede Haccın yerini fiilen Umre alacakmış gibi bir hava oluşuyor. Hac giderek uzak, zor ve istisnai; Umre ise sürekli tekrarlanan bir dinî organizasyona dönüşüyor.

Bu gidişle yarın Ayasofya ziyaretlerini de Hac ile eş değer bir manevî tecrübe gibi pazarlamaya başlarsak şaşırmayacağım.

Mesele tek tek pazar etkinliği, caminin katı ya da Umre değil.

Dinî hayatın merkezlerini, önceliklerini ve sembollerini sanki bile ve isteye şekillendiren bir üst aklın ajandası işliyor gibi.

03/09/2026

Şu fotoğraflara baksana…

Aynı vazoda, aynı suyun içinde, tam olarak aynı zamanı geçirdiler. Ama biri tamamen solup kururken, diğeri o canlı rengini hâlâ inatla koruyor.

İnsan ilişkileri de tam olarak böyle değil mi?

Bazen bizi birine çeken şey sadece dışarıdan gördüğümüz o ilk güzellik oluyor. Ama dürüst olalım; güzellik tek başına hiçbir bağı ayakta tutmaya yetmiyor. Çünkü birinden sadece 'hoşlanıyorsan', bu durum o güzellik sürdüğü müddetçe devam eder. Oysa gerçek sevgi çok başka bir şey; zamanın neleri değiştirdiğini, neleri yıprattığını gördükten sonra başlıyor.

Belki de kendimize sormamız gereken asıl soru şu: Biz birini gerçekten kim olduğu için mi seviyoruz, yoksa sadece kendi ihtiyacımız için mi? Bir anlık heyecanın peşinden mi koşuyoruz; yoksa karşımızdakinin tüm kusurlarını sarıp sarmalayacak bir yer açıyor muyuz kalbimizde?

Geçici hevesler o güzellikle birlikte tükenip gider. Gerçek samimiyet ise onu ne pahasına olursa olsun korumak ister.

Bazı duygular sadece çiçeğin o anki süsünü seviyor.

Bazılarıysa, ne olursa olsun onun rengini soldurmamak için kendi kanını ab-ı hayat eyler. 🥀💜

02/09/2026

"VEDA"nın dili olsaydı muhtemelen lâl olurdu...

31/08/2026

Yağmur yağdı, çay içelim dedik. Salyangoz soframıza ortak oldu... ..

30/08/2026

Her ne kadar elleri üşüse de, içi yavaş yavaş ısınmaya başlamıştı.
Bunca yolun zahmetine değmişti.
Aslında mantar toplamak için çıkmıştı yola.
Ama yağmur bastırınca yosunlu bir kayanın altına sığındı.
Ellerini ovuştururken gözleri taşın dibindeki çiçeklere takıldı:
beyaz, sarı ve mor…
Yeşilin üzerine ne de güzel oturuyorlardı.
Birden, günlerdir tamamlayamadığı resmi geldi aklına.
“İşte bu!” diye sevinçle mırıldandı.
Eve döndüğünde yapacağı ilk iş belliydi:
tuvalde morun altına gizlediği kırmızı boyaları silmek.

29/08/2026

29/08/2026

Yorgunum. Bugün çay da rahatlatmıyor. Yağmur sesi, akortu bozuk saz gibi dokunuyor kulaklarıma. Nedendir bilmem ama dağları perdeleyen sis hiç kalkmayacak gibi çöküyor göğsüme...

27/08/2026

Sevginin değerini, hediyenin değeriyle ölçen âşık;
ezilmeye mahkûm olduğu kadar, ezme potansiyeline de sahip bir egoisttir.

Sevginin fiyatı olmaz.
Emekle, gösterilen özenle ve hissedilen samimiyetle kıymetlidir...

25/08/2026

Zerafet, estetik, incelik…
Aşk, sevgi…

Bu çiçek sanki dans ediyor.

Hayatımın ışığı, günçiçeğim çekmiş bu fotoğrafı.
Ama belki de farkında olmadan,
benim gözümdeki kendini çekmiş.

Karanlıklarıma ışık,
gecelerime göz nuru olmuş hâlini…