15/07/2022
Koydular bizi bir kafese,
Üstü gökyüzü
Altı toprak diye anıldı.
Ne vakit sınırları aşmaya çalışsak, varlık ile yokluk sahasında bulduk kendimizi...
Adına esaret denilmesi gereken yerde, dili sürçmüş olacak ki, yaşam denilmiş.
Gözümüzde fer kalmadı, ayaklarımızda derman. Uzaktan bakanlar mutlu sandı ama hep esaret...
Ruth, bunlar hep esaret...