24/09/2026
တရုတ်လူငယ်တစ်ဦး SIM ကတ်ဟောင်းနှင့် အီလက်ထရွန်းနစ် အမှိုက်များမှ "ရွှေ" ထုတ်ယူ၊ ရွှေ ၁၉၁.၇၃ ဂရမ် ရရှိ - ကုန်ကျစရိတ်၊ အမြတ် တကယ်ကိုက်ရဲ့လား?
✴️အွန်လိုင်းပေါ်မှာ လူစိတ်ဝင်စားမှုမြင့်တက်စေခဲ့တဲ့ ဗီဒီယိုကလစ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။ တရုတ်နိုင်ငံ ကွမ်တုန်းပြည်နယ်က အမျိုးသားတစ်ဦးဟာ SIM ကတ်ဟောင်းတွေနဲ့ ရွှေချထားတဲ့ အီလက်ထရွန်းနစ် အစိတ်အပိုင်းအဟောင်းတွေကို စုဆောင်းပြီး ပြန်လည်ထုတ်လုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကနေ ရွှေ ၁၉၁.၇၃ ဂရမ်၊ ၂ ကျပ်သားနီးပါး ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ကလစ်ပျံ့နှံ့ခဲ့တဲ့အချိန်က ရွှေဈေးနဲ့ တွက်ချက်ရင် အဲဒီရွှေတုံးဟာ တန်ဖိုးအားဖြင့် ဘတ်ငွေ သိန်းပေါင်းများစွာ၊ သန်းနီးပါး တန်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
ရွှေတုံးအကြီးကြီးပုံကြောင့် လူတော်တော်များများက အံဆွဲထဲမှာ သိမ်းထားတဲ့ SIM ကတ်ဟောင်းတွေဟာ ရတနာသိုက်ဖြစ်လာမလားလို့ သံသယဖြစ်လာကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီစမ်းသပ်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ SIM ကတ် အနည်းငယ်တည်းကို သုံးထားတာမဟုတ်သလို၊ အိမ်တွင်းစားပွဲပေါ်မှာ လုံခြုံစွာ လုပ်နိုင်တဲ့ အလုပ်မျိုးလည်း မဟုတ်ပါဘူး။
SIM ကတ်မှာ ရွှေတကယ်ပါသလား၊ ဘာလို့ ထုတ်လုပ်သူတွေက ရွှေသုံးရတာလဲ?
SIM ကတ်ရဲ့ ချစ်ပ်ထိတွေ့မျက်နှာပြင်မှာ လျှပ်စစ်ဆက်သွယ်မှု တည်ငြိမ်ပြီး သံချေးတက်ခြင်းပြဿနာကို လျှော့ချဖို့အတွက် သတ္တုတစ်မျိုး ဖုံးအုပ်ထားပါတယ်။ ရွှေဟာ ဒီလိုအလုပ်မျိုးအတွက် အသင့်တော်ဆုံးသတ္တုတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လျှပ်စစ်စီးကူးမှု ကောင်းပြီး သံချေးတက်လွယ်တာ မရှိလို့ပါ။
ဒီအခြေခံသဘောတရားတူညီမှုကို ချစ်ပ်ကတ်၊ ဆားကစ်ပြား၊ ကွန်ပျူတာချစ်ပ်၊ မိုဘိုင်းဖုန်း နဲ့ အခြားအီလက်ထရွန်းနစ် ပစ္စည်းအများအပြားရဲ့ အချိတ်အဆက်တွေမှာ တွေ့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ရွှေအလွှာဟာ အလွန်ပါးလွှာပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထုတ်လုပ်သူတွေက ကုန်ကျစရိတ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပစ္စည်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် လိုအပ်သလောက်ပဲ ရွှေကို သုံးရလို့ပါ။
ဒါကြောင့် အဖြေကတော့ SIM ကတ်မှာ ရွှေတကယ်ပါပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အလွန်နည်းပါးတဲ့ ပမာဏသာ ရှိပါတယ်။ ကလစ်ထဲမှာ ပါတဲ့ ရွှေဟာ SIM ကတ် အနည်းငယ်တည်းက ရလာတာမဟုတ်ဘဲ၊ ကုန်ကြမ်းအမြောက်အမြား စုဆောင်းပြီး စက်မှုလုပ်ငန်းအဆင့် လုပ်ငန်းစဉ်ထဲကို ထည့်သွင်းရာကနေ ရလာတာပါ။
၂ ကျပ်သားနီးပါး ရွှေနောက်ကွယ်မှာ အီလက်ထရွန်းနစ် အမှိုက် ၂ တန် လိုအပ်ခဲ့တယ်
နောက်ပိုင်းမှာ ထုတ်ပြန်တဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ကုန်ကြမ်းအားလုံးဟာ အလေးချိန် ၂,၀၀၀ ကီလိုဂရမ် သို့မဟုတ် ၂ တန်ခန့်ရှိပြီး သာမန် SIM ကတ်တွေတင်မကဘဲ ရွှေချထားတဲ့ စက်မှုစွန့်ပစ်ပစ္စည်း အပိုင်းအစတွေပါ ပါဝင်ပါတယ်။
ရွှေ ၁၉၁.၇၃ ဂရမ်ကို ကုန်ကြမ်း တန်ချိန် ၂,၀၀၀ ကီလိုနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင် ကုန်ကြမ်း ၁ ကီလိုဂရမ်မှာ ပျမ်းမျှ ရွှေ ၀.၀၉၅၉ ဂရမ် သို့မဟုတ် ကုန်ကြမ်း ၁ တန်မှာ ၉၅.၉ ဂရမ် နှုန်းနဲ့ ရတယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်။ ဒီဂဏန်းက ကုန်ကြမ်းအများစုဟာ ရွှေအဖြစ်မပြောင်းလဲဘဲ၊ အဖိုးတန်သတ္တုအနည်းငယ်ရဖို့အတွက် အမြောက်အမြား ခွဲခြားပြီး စီမံခန့်ခွဲရတယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေပါတယ်။
| အကြောင်းအရာ | ခန့်မှန်းခြေအချက်အလက် |
| --- | --- |
| ကုန်ကြမ်းအလေးချိန် | ၂,၀၀၀ ကီလိုဂရမ် သို့မဟုတ် ၂ တန် |
| ထုတ်ယူရရှိသောရွှေ | ၁၉၁.၇၃ ဂရမ် |
| ကုန်ကြမ်း ၁ ကီလိုမှ ရသောရွှေ | ခန့်မှန်း ၀.၀၉၅၉ ဂရမ် |
| ကုန်ကြမ်း ၁ တန်မှ ရသောရွှေ | ခန့်မှန်း ၉၅.၉ ဂရမ် |
| ကုန်ကြမ်းအချိုးအစား | ခန့်မှန်း ၀.၀၀၉၆% |
SIM ကတ်သီးသန့်ဆိုရင် ရွှေ ၁၉၁.၇၃ ဂရမ်ရဖို့ ဘယ်နှစ်ကတ်လိုမလဲ?
မူရင်းအချက်အလက်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ သာမန် SIM ကတ် တစ်ကတ်မှာ ရွှေ ၀.၀၀၆ - ၀.၀၁ မီလီဂရမ် ခန့်ပါဝင်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမှန်တကယ်ပမာဏဟာ မော်ဒယ်၊ ထုတ်လုပ်သည့်နှစ်၊ ချစ်ပ်အရွယ်အစားနဲ့ ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်ပေါ် မူတည်ပြီး ကွဲပြားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဂဏန်းတစ်ခုတည်းကို SIM ကတ်တိုင်းအတွက် ခြုံငုံသုံးလို့ မရပါဘူး။
အဲဒီအပိုင်းအခြားအရ တွက်ချက်ရင် SIM ကတ်သီးသန့်ကနေ ရွှေ ၁၉၁.၇၃ ဂရမ်ရဖို့အတွက် SIM ကတ် ၁၉.၁၇ သန်း မှ ၃၁.၉၆ သန်းအထိ လိုအပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီဂဏန်းဟာ သီအိုရီအရ တွက်ချက်မှုသာ ဖြစ်ပြီး ခွဲခြားထုတ်ယူစဉ်မှာ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ထည့်မတွက်ထားသေးပါဘူး။
| SIM ၁ ကတ်မှ ရသောရွှေ | ရွှေ ၁၉၁.၇၃ ဂရမ်ရဖို့ လိုအပ်သော SIM အရေအတွက် |
| --- | --- |
| ၀.၀၀၆ မီလီဂရမ် | ခန့်မှန်း ၃၁.၉၆ သန်းကတ် |
| ၀.၀၀၈ မီလီဂရမ် | ခန့်မှန်း ၂၃.၉၇ သန်းကတ် |
| ၀.၀၁ မီလီဂရမ် | ခန့်မှန်း ၁၉.၁၇ သန်းကတ် |
ကုန်ကြမ်း ၂ တန်နဲ့ ယှဉ်ကြည့်တဲ့အခါ ကလစ်ထဲက ကုန်ကြမ်းပုံဟာ သာမန် SIM ကတ်တွေချည်းသာ မဟုတ်ဘဲ ရွှေချထားတဲ့ အခြားပစ္စည်းအမျိုးအစားတွေပါ ရောနှောပါဝင်နိုင်ခြေ မြင့်မားပါတယ်။ "SIM ကတ်က ရသောရွှေ" လို့ သုံးနှုန်းတာဟာ နားလည်လွယ်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပေမဲ့ ကုန်ကြမ်းရဲ့ ပါဝင်မှုအားလုံးကို ထင်ဟပ်မှု မရှိနိုင်ပါဘူး။
SIM ကတ်ကနေ ရွှေထုတ်တာ တန်ရဲ့လား? အဖြေက ကုန်ကျစရိတ်မှာရှိတယ်၊ ရွှေတန်ဖိုးမှာမဟုတ်
ရွှေ ၁၉၁.၇၃ ဂရမ်ကိုသာ ကြည့်ရင် ရလဒ်က စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တန်မတန်ဆိုတာကို အကဲဖြတ်ဖို့ဆိုရင် ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို နုတ်ရပါမယ်၊ ကုန်ကြမ်းဝယ်ဈေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ခ၊ လုပ်အားခ၊ ခွဲခြားခ၊ ဓာတုပစ္စည်းဖိုး၊ လျှပ်စစ်ဖိုး၊ စက်ယန္တရားဖိုး၊ အပြင် ရေဆိုးနဲ့ အန္တရာယ်ရှိစွန့်ပစ်ပစ္စည်း သန့်စင်ခ အထိပါ။
ကလစ်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ပြောကြားချက်အရ စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ်ဟာ ရရှိတဲ့ရွှေတန်ဖိုးရဲ့ ၉၅% ခန့် ရှိတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဆိုလိုတာက အမြတ်ကြမ်းဟာ ၅% ခန့်သာ ကျန်ပြီး ရွှေ ၉.၅၉ ဂရမ်စာနဲ့ ညီမျှတဲ့ တန်ဖိုးသာဖြစ်ပြီး ကလစ်ထဲမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်း ရွှေ ၁၉၁.၇၃ ဂရမ် အပြည့်အဝ အမြတ်မဟုတ်ပါဘူး။
| အကြောင်းအရာ | ခန့်မှန်းခြေအချိုးအစား |
| --- | --- |
| ထုတ်ယူရရှိသောရွှေတန်ဖိုး | ၁၀၀% |
| ကလစ်ပိုင်ရှင်ပြောသော စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ် | ခန့်မှန်း ၉၅% |
| ကျန်ရှိသောအမြတ်ကြမ်း | ခန့်မှန်း ၅% |
| ရွှေအလေးချိန်နဲ့ တွက်သော အမြတ် | ခန့်မှန်း ၉.၅၉ ဂရမ် |
ရွှေတန်ဖိုး ယွမ် ၁၂၀,၀၀၀ နဲ့ဆို ၅% အမြတ်ဟာ ယွမ် ၆,၀၀၀ ခန့် ကျန်ပါမယ်၊ တကယ်လို့ တန်ဖိုး ယွမ် ၂၀၀,၀၀၀ ဆိုရင် အမြတ်က ယွမ် ၁၀,၀၀၀ ခန့် ဖြစ်ပါမယ်။ ဒီဂဏန်းတွေဟာ အသားတင်အမြတ်မဟုတ်သေးပါဘူး၊ အခွန်၊ စက်ပစ္စည်း တန်ဖိုးလျော့ခ၊ လိုင်စင်ကြေး၊ အတိုးငွေ ဒါမှမဟုတ် ထည့်မတွက်ထားတဲ့ အခြားကုန်ကျစရိတ်တွေ ရှိနေနိုင်သေးလို့ပါ။
အီလက်ထရွန်းနစ်အမှိုက်ကနေ ရွှေပြန်ထုတ်တာ ကိုက်မကိုက်တွက်နည်း
ရိုးရှင်းတဲ့ တွက်ချက်မှုကို တကယ်ပြန်ရနိုင်မယ့် ရွှေပမာဏကနေ စရပါမယ်၊ ရှိတယ်လို့ ခန့်မှန်းတဲ့ ရွှေပမာဏအားလုံးကနေ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြန်လည်ထုတ်လုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ဆုံးရှုံးမှုရှိလို့ပါ။ ပြီးရင် သန့်စင်မှုအလိုက် ဝယ်ယူသူ ပေးတဲ့ဈေးနဲ့ မြှောက်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို နုတ်ရပါမယ်။
အခြေခံတွက်နည်း- ရွှေမှရသောဝင်ငွေ = ကုန်ကြမ်းအလေးချိန် x တစ်ကီလိုမှာ ပျမ်းမျှပါဝင်သောရွှေ x တကယ်ပြန်ရနိုင်သောနှုန်း x တစ်ဂရမ်ဝယ်ဈေး
အသားတင်အမြတ်- ရွှေနဲ့အခြားသတ္တုများမှဝင်ငွေ အားလုံး - ကုန်ကြမ်းဖိုး - သယ်ယူခ - လုပ်အားခ - ဓာတုနဲ့စွမ်းအင်ဖိုး - စွန့်ပစ်ပစ္စည်း သန့်စင်ခ - စက်ယန္တရားနဲ့ ဥပဒေရေးရာစရိတ်
အရေးကြီးဆုံး အချက်က "ကုန်ကြမ်းရဲ့ အဆင့်အတန်း" ပါ။ ရွှေပါဝင်မှုနည်းတဲ့ အီလက်ထရွန်းနစ် အမှိုက်ကို ဈေးကြီးပေးဝယ်မိရင် မထုတ်လုပ်ခင်ကတည်းက အရှုံးပေါ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် လုပ်ငန်းရှင်တွေဟာ ဝယ်ယူဖို့ သဘောမတူခင် နမူနာယူစစ်ဆေးပြီး သတ္တုပါဝင်မှုကို လေ့လာရပါတယ်။ မျက်နှာပြင်က အဝါရောင်ကိုကြည့်ပြီး ဒါမှမဟုတ် ရောင်းသူရဲ့ ကြော်ငြာစကားသက်သက်နဲ့ အကဲမဖြတ်သင့်ပါဘူး။
ဘယ်လိုလုပ်မှ ကိုက်မလဲ? အရေးကြီးတဲ့ အခြေအနေတွေက ရွှေဈေးတက်တာထက် ပိုများတယ်
အဖိုးတန်သတ္တု ပြန်လည်ထုတ်လုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းဟာ စက်မှုလုပ်ငန်းအဆင့်နဲ့ လုပ်ဆောင်ပြီး၊ ကုန်ကြမ်းစဉ်ဆက်မပြတ် ရှိပြီး၊ တစ်ယူနစ်ချင်းစီရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှ ကိုက်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်။ အမှိုက်ထဲမှာ ရွှေရှိတိုင်းထုတ်ပြီး အမြတ်ရမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး၊ ပြန်ရတဲ့ တန်ဖိုးဟာ ကုန်ကျစရိတ်နဲ့ အန္တရာယ်အားလုံးထက် များမှ ဖြစ်မှာပါ။
ကုန်ကြမ်းအမြောက်အမြားနဲ့ ပုံမှန်ရှိရမယ်၊ စက်တွေ အပြည့်အဝ လည်ပတ်နိုင်ပြီး တစ်ကီလိုချင်းစီရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့ချနိုင်ဖို့
ဝယ်ခင်မှာ သတ္တုအဆင့်ကို သိရမယ်၊ နမူနာယူစစ်ဆေးပြီး ရွှေပါဝင်မှုကို လေ့လာရမယ်၊ အပြင်ပန်းကြည့်ပြီး မဝယ်သင့်ပါ
ကုန်ကြမ်းအမျိုးအစားအလိုက် ခွဲခြားရမယ်၊ SIM၊ ချစ်ပ်၊ ဆားကစ်ပြား၊ အချိတ်အဆက်တွေမှာ သတ္တုပါဝင်မှု မတူလို့ပါ
အခြားသတ္တုတွေပါ ပြန်ထုတ်ရမယ်၊ ဥပမာ ငွေ၊ ကြေးနီ၊ ပလက်တီနမ်၊ နီကယ် စတာတွေကနေ စုစုပေါင်းဝင်ငွေကို တိုးစေလို့ပါ
ဓာတုပစ္စည်း ပြန်လည်အသုံးပြုတဲ့ စနစ်နဲ့ စွန့်ပစ်ပစ္စည်း သန့်စင်တဲ့စနစ် ရှိရမယ်၊ ကုန်ကျစရိတ်၊ လေထုညစ်ညမ်းမှုကို လျှော့ချပြီး ဥပဒေနဲ့အညီ လုပ်ဖို့
ယုံကြည်ရတဲ့ ဝယ်ယူသူ သို့မဟုတ် သန့်စင်စက်ရုံကို ရောင်းရမယ်၊ သန့်စင်မှုစစ်ဆေးခြင်းနဲ့ အရည်ကျိုခ နုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းတွေ ရှင်းလင်းဖို့
ရွှေဈေး အတက်အကျအန္တရာယ်ကို စီမံရမယ်၊ ကုန်ကြမ်းဝယ်တဲ့ရက်နဲ့ ရွှေရောင်းတဲ့ရက်ကြားမှာ ဈေးပြောင်းလဲနိုင်လို့ပါ
လိုင်စင်နဲ့ လုံခြုံရေးစနစ် ပြည့်စုံရမယ်၊ ဒီအပိုင်းရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကို အစတည်းက တွက်ချက်မှုထဲမှာ ထည့်ထားရမယ်
လုပ်ငန်းက ရွှေတစ်မျိုးတည်းကနေ အမြတ်ရဖို့သာ မျှော်လင့်ရင် အရှုံးပေါ်နိုင်ခြေ ပိုများပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် ရောင်းသူက ရွှေအများကြီးပါတယ်ဆိုပြီး ပြောတဲ့ ဈေးအတိုင်း ကုန်ကြမ်းဝယ်မိတဲ့အခါပါ။ ထိရောက်တဲ့ ပြန်လည်ထုတ်လုပ်မှုဟာ ပစ္စည်းအစုံရဲ့ တန်ဖိုးကို ကြည့်ရပြီး စွန့်ပစ်ရမယ့် အမှိုက်ကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချရမှာပါ။
ဘာလို့ SIM ကတ်ကနေ ရွှေကို အိမ်မှာ ကိုယ်တိုင်မထုတ်သင့်တာလဲ?
စက်မှုလုပ်ငန်းအဆင့်မှာ အဖိုးတန်သတ္တု ခွဲထုတ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ဟာ စားတတ်တဲ့ ဓာတုပစ္စည်း၊ ဓာတ်တိုးပစ္စည်း၊ အပူ၊ လျှပ်စစ်ဓာတု အဆင့်တွေ ပါဝင်နိုင်ပါတယ်။ ထိန်းချုပ်မှုစနစ်မရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ရင် အဆိပ်ငွေ့ထွက်တာ၊ ဓာတုပစ္စည်း စင်တာ၊ မီးလောင်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဓာတုလောင်ကျွမ်းဒဏ်ရာတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
အီလက်ထရွန်းနစ် အမှိုက်မှာ ခဲ၊ ကက်မီယမ်၊ မီးမလောင်အောင် တားတဲ့ပစ္စည်း စတဲ့ လေးလံတဲ့သတ္တုနဲ့ ဖြည့်စွက်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုးပါ ပါဝင်နိုင်ပါတယ်။ ကြိတ်ခွဲတာ၊ အပူပေးတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဓာတုပစ္စည်းနဲ့ ဓာတ်ပြုတဲ့အခါ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေဟာ လေ၊ မြေကြီး၊ ရေဆိုးနဲ့ အိမ်တွင်းပစ္စည်းတွေထဲကို ပျံ့နှံ့သွားနိုင်ပါတယ်။
ရွှေကို ခွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ရေဆိုး၊ အနည်အနှစ်၊ ပိုနေတဲ့ ဓာတုပစ္စည်းတွေကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲရပါမယ်။ ဒီစွန့်ပစ်ပစ္စည်းတွေကို ရေမြောင်းထဲ သွန်ပစ်တာ၊ မြေထဲ စွန့်ပစ်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် သာမန်အမှိုက်နဲ့ ရောပြီး ပစ်လို့ မရပါဘူး။ ဒါကြောင့်ပဲ ရွှေထုတ်ယူခြင်းကို လိုင်စင်ရှိပြီး စံချိန်မီ သန့်စင်စနစ်ရှိတဲ့ လုပ်ငန်းတွေမှာသာ လုပ်သင့်တာပါ။
SIM ကတ်ဟောင်းတွေကို ဘယ်လို ရောင်းသင့်လဲ၊ စွန့်ပစ်သင့်လဲ?
သာမန်အသုံးပြုသူတစ်ယောက်အတွက် SIM ကတ် အနည်းငယ်ကို သိမ်းပြီး ရွှေထုတ်ဖို့ဆိုတာ စီးပွားရေးအရ တန်ဖိုးမရှိသလောက်ပါ။ ပိုသင့်တော်တဲ့ ရွေးချယ်မှုကတော့ အီလက်ထရွန်းနစ် အမှိုက်လက်ခံတဲ့ နေရာ၊ ဖုန်းအော်ပရေတာတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် စစ်ဆေးနိုင်တဲ့ ပြန်လည်ထုတ်လုပ်ရေး စီမံကိန်းတွေကို ပို့ပေးပြီး စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲဖို့ စုစည်းစေတာပါ။
SIM ကတ်ကို မစွန့်ပစ်ခင် အသုံးပြုမှု ရပ်ဆိုင်းပြီးပြီလား၊ အော်ပရေတာမှာ SIM လဲပြီးပြီလားဆိုတာ စစ်ဆေးပါ။ ပြီးရင် ချစ်ပ်နေရာကို ဖြတ်ပြီး ဖျက်ဆီးတာက အချက်အလက်နဲ့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ပြန်သုံးနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်ကို လျှော့ချဖို့ ကူညီပေးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ SIM ကတ်ကို ကိုယ်တိုင် မီးရှို့တာ၊ ကြိတ်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဓာတုပစ္စည်း သုံးတာမျိုးကို ရှောင်သင့်ပါတယ်။
ဖုန်း၊ ဆားကစ်ပြား၊ ဒါမှမဟုတ် အီလက်ထရွန်းနစ် ပစ္စည်းဟောင်း အမြောက်အမြားရှိရင် သာမန်အမှိုက်နဲ့ ခွဲထားပြီး လုပ်ငန်းရှင် အများအပြားဆီက ဝယ်ဈေးကို စုံစမ်းသင့်ပါတယ်။ အီလက်ထရွန်းနစ် အမှိုက်အဖြစ် အစုံလိုက် ရောင်းတာက အကျိုးအမြတ် ပိုရနိုင်ပြီး ကိုယ်တိုင်သတ္တုခွဲထုတ်တာထက် ပိုလုံခြုံပါတယ်။
SIM ကတ်ကနေ ရွှေထုတ်တာ လုပ်လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သာမန်လူတွေ လုပ်ရင် မကိုက်သလောက်ပါ
တရုတ်အမျိုးသား ရွှေ ၁၉၁.၇၃ ဂရမ် ထုတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်က အီလက်ထရွန်းနစ် အမှိုက်ထဲမှာ အဖိုးတန်သတ္တု တကယ်ရှိတယ်ဆိုတာ ပြသပေမဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကုန်ကြမ်း ၂ တန်ခန့် လိုအပ်ခဲ့ပြီး စက်ယန္တရား၊ အထူးကျွမ်းကျင်မှု၊ ဓာတုပစ္စည်း စီမံခန့်ခွဲမှု စနစ်အပြည့်အစုံ လိုအပ်ခဲ့ပါတယ်။ ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်အရ နုတ်ကြည့်ရင် အမြတ်ဟာ စုစုပေါင်း ရွှေတန်ဖိုးရဲ့ ၅% ခန့်သာ ကျန်နိုင်ပါတယ်။
ဒီလိုလုပ်ငန်းမျိုး ကိုက်ဖို့ဆိုတာ ရွှေဈေးတက်တာတစ်ခုတည်းနဲ့ မဟုတ်ဘဲ၊ ကုန်ကြမ်းကို သင့်တော်တဲ့ဈေးနဲ့ ရဖို့၊ သတ္တုပါဝင်မှုအမှန်ကို သိဖို့၊ သတ္တုအမျိုးမျိုးကို ပြန်ထုတ်နိုင်ဖို့၊ စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ်ကို ထိထိရောက်ရောက် ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ပါပဲ။ သာမန်လူတွေအတွက် SIM ကတ်ဟောင်းဟာ ရွှေတွင်းသေးသေးလေး မဟုတ်ပါဘူး၊ ပိုကိုက်တဲ့ ရွေးချယ်မှုကတော့ စံချိန်မီ ပြန်လည်ထုတ်လုပ်ရေး စနစ်ထဲကို ပို့ပေးတာပါပဲ။
