My Memo Muse เรื่องราวของผม ของคุณ เเละของทุกคน
รับถ่ายภาพ/ วิดีโอ/ เขียน Story

เพจนี้เป็นที่เต็มไปด้วยเรื่องราวของผมที่จะถูกบันทึกไว้ ทั้งอดีต ปัจุบัน ขอย้ำว่านี่ไม่ใช่เพจรถยนต์ หรือท่องเที่ยว ต้องขออภัยทุกท่านที่อาจจะมาจะหลากหลายที่ แต่อยากให้ทุกคนติดตามโลกใบของผมใบนี้ไปด้วยกัน ผมอาจจะพาคุณไปพบโลกใหม่ ๆ ก็ได้ Welcom to my world

ผมไม่ได้ชอบเพราะมัน แรงที่สุดเเละอาจไม่ได้ชอบเพราะ มันแพงที่สุดแต่ชอบเพราะ "หลงสเน่ห์ความตั้งใจ"ผมมีพี่อยู่คนนึง พี่ที่ผ...
03/03/2026

ผมไม่ได้ชอบเพราะมัน แรงที่สุด
เเละอาจไม่ได้ชอบเพราะ มันแพงที่สุด
แต่ชอบเพราะ "หลงสเน่ห์ความตั้งใจ"

ผมมีพี่อยู่คนนึง พี่ที่ผมชอบ
ขอถ่ายรถให้เขาบ่อยมากๆ
และติดตามอยู่เสมอ

อาจเพราะจริตการทำรถเราตรงกัน
หรืออาจเพราะทุกครั้งที่เห็นรถของพี่เขา
ผมรู้สึกเหมือนกำลังมองกระจกสะท้อนตัวเอง

ไม่ใช่รุ่นรถที่เหมือนกัน
เเต่เป็นการทำรถที่คล้ายกัน

พี่เขาเล่นรถแบบไม่หวือหวา
ไม่ตะโกนบอกใคร ไม่ค่อยออกสื่อ
แต่ทุกชิ้นที่อยู่บนรถ มัน “มีเหตุผล” ของมัน

คอนเซปของพี่เขาชัดมาก
หากจะเดิมก็เดิมให้สุด
หรือถ้าจะแต่ง ก็ให้สุดทาง
ของสำนักนั้นไปเลย

และที่ผมชอบที่สุด
คือพี่เขามักเลือกเล่นรุ่น
ที่น่าสนใจมากๆ

อย่างคันนี้

Toyota Celica ST202 (204)
-SSIII Tom’s Version

รถที่หลายคนอาจเดินผ่าน
แต่พอพี่เขาทำเสร็จ
มันกลายเป็นรถที่ทำให้คนต้องหยุดมอง

ภายนอกมาใน Tom’s Concept เต็มระบบ
ล้อ Tom’s ลิ้นหน้า Tom’s
สติ๊กเกอร์ข้างประตู กระจกหลัง แก้มข้าง Tom’s
วางทับบนพาร์ท SSIII ทั้งชุดอย่างพอดิบพอดี

มันไม่เยอะ แต่มัน “ครบ”

ภายในก็ไม่หลุดธีม เบาะหน้า
Recaro SR3 Le Mans
ทำคอนเซป Confetti พร้อมรางตรงรุ่น

เบาะหลังผ้า Le Mans เข้าชุด
เรือนไมล์ Tom’s หัวเกียร์ Tom’s

มันคือความตั้งใจที่ไล่ตั้งแต่ปลายกันชน
ไปจนถึงปลายเข็มวัดรอบ

เครื่อง 3S-GE Beams ฝาแดง 5MT เดิม ๆ
ท่อ Fujitsubo Legalis
ช่วงล่าง Super Strut เบิกใหม่ทุกชิ้น
ขอบยาง ซีลต่าง ๆ เปลี่ยนใหม่หมด

บางคนอาจถามว่า
“ทำไมต้องละเอียดขนาดนั้น”

แต่คนที่เล่นรถจริงจะรู้ดี
บางครั้งมันเริ่มจากของแต่งชิ้นเดียว
แล้วอยู่ดี ๆ ทั้งคันก็เปลี่ยนไปโดยที่เราไม่รู้ตัว
นั่นแหละคือ ความสนุก

การตามหาของ การรอของ
การได้ของผิดสเปคแล้วต้องขายต่อ
การเจอของตรงรุ่นแบบฟลุ๊ค ๆ
หรือบางอย่างไม่มี ก็สร้างมันขึ้นมาเอง

ผมเข้าใจความรู้สึกนั้นดี
เพราะผมก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน

ทุกครั้งที่ผมขอถ่ายภาพให้รถพี่เขา
มันไม่ใช่แค่การถ่ายรูป

แต่มันคือการบันทึกความตั้งใจ
ของคนที่ทำรถด้วยหัวใจ

หัวใจที่อยากทำให้มันสำเร็จ
มันคือความภูมิใจเล็กๆ น้อยๆ
ซึ่งผมสัมผัสมันได้

ผมตั้งใจอยากนำสิ่งนั้น
ถ่ายทอดออกมาเป็นรูปภาพ
ให้ทุกท่านๆ ที่ผ่านเข้ามา
เห็นถึงความตั้งใจนี้กันครับ

อ่านจบเเล้ว : )


_________________________

ปล. ผมชอบตอนที่พี่เขาอธิบายคอนเซป
หรือที่มาที่ไปของของแต่งทุกชิ้นมากๆ

ทั้งที่มาที่ไปอย่างละเอียด
เเต่ที่สำคัญคือแววตา
ที่ผมรับรู้เลยว่าเขาชอบในสิ่งนี้จริงๆ

ดีใจที่ได้ถ่ายให้ครับ
__________________________

หากท่านใดชื่นชอบในผลงาน
เเล้วอยากจะจ้างผม ให้กำลังใจกัน

ผมว่าตอนนี้ผมพร้อมเเล้ว
ที่จะนำความไว้ใจของคุณ

มาสร้างเป็นผลงานตามที่คุณหวัง
จ้างได้ครับ : )

คืนหลังเทศกาลตรุษจีน ผมอยู่ที่เยาวราช เพื่อมาถ่ายภาพถนนเต็มไปด้วยรถ ผู้คน และจังหวะที่ควบคุมไม่ได้นั่นคือสเน่ห์ของสถานที...
27/02/2026

คืนหลังเทศกาลตรุษจีน
ผมอยู่ที่เยาวราช เพื่อมาถ่ายภาพ

ถนนเต็มไปด้วยรถ ผู้คน
และจังหวะที่ควบคุมไม่ได้
นั่นคือสเน่ห์ของสถานที่นี้

ผมต้องถ่ายรถหนึ่งคัน
ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น
ซึ่งหากทำได้มันคงเป็น
ภาพที่สวยงามเอามากๆ
ผม เเละเจ้าของรถคิดตรงกัน

ก่อนหน้านี้ที่จะนัดกัน
เอาตรงๆ ผมพยายาม
โน้มน้าวไม่ให้เลือกสถานที่นี้

เยาวราช มันคือสถานที่ที่ ท้าทาย มาก
สำหรับผม ตั้งเเต่มาฝึกถ่ายกับเพื่อน

แน่นอนว่าการถ่ายเยาวราช
ภาพจะถูกใจ ก็คงต้องเป็นกลางคืน

ไฟถนน ที่ไม่รู้ว่าจะปิดกี่โมง
เเละรถจะมากน้อย ก็แล้วเเต่ดวง
รวมถึงระยะถนน ที่ให้เราใช้สปีด
ก็มีช่วงน้อยมาเหลือเกิน

ความกังวลในการตั้งค่ากล้อง
ที่ผมมีอยู่เเล้วเป็นทุนเดิม
เมื่อเป็นสถานที่นี้ ก็ต้องกังวล
สภาพแวดล้อมรอบตัวเพิ่มไปอีก

ผมกลัวคุมแสงไม่ได้
กลัวพลาด กลัวภาพไม่ดีพอ

แต่โชคดีเหลือเกิน
เจ้าของรถคันนี้
เป็นช่างภาพเหมือนกัน

พี่เขาไม่ได้เร่ง
ไม่ได้ตั้งคำถามกดดัน
กลับยืนมอง แล้วบอกว่า
“ใจเย็น ๆ ลองวนอีกรอบไหม”

คำพูดธรรมดา
แต่ทำให้ความตึงในใจผมคลายลงมาก

ผมเริ่มกล้าลองมากขึ้น
กล้าลากสปีด กล้าหมอบต่ำ
กล้ารอรถเมล์วิ่งผ่านให้ไฟเป็นเส้นสีแดงยาว

แม้ครั้งนี้ผมจะได้เงินเป็นค่าตอบเเทนเเล้ว
แต่ที่ได้มากที่สุดคือ ประสบการณ์ และบทเรียน

ผมรู้ดีว่า ถ้าวันนั้นไม่ใช่พี่คนนี้
ผมคงกังวลกว่านี้มาก

ผมก็ล่ก พอสมควร เเละสีหน้าเครียดมากๆ
ดีไม่ดี อาจจะพาลูกค้าเครียดไปด้วย

สิ่งที่กลับมานั่งคิด
มันไม่ใช่ว่าเทคนิคเราเป็นแบบไหน
เเต่คือความมั่นใจ เพื่อให้คนอื่นสบายใจ

บรรยากาศในการมาถ่ายกับผม
ก็คงจะมันสนุกกว่านี้

ขอบคุณที่ไว้ใจครับ : )

การถ่ายภาพให้ใครสักคน มันคือการทำให้เขาได้ภาพในแบบที่ “เขาอยากเห็น”แม้บางครั้งมันจะไม่ใช่ตัวเราทั้งหมดก็ตามผมเคยปฏิเสธงา...
15/02/2026

การถ่ายภาพให้ใครสักคน
มันคือการทำให้เขาได้ภาพ
ในแบบที่ “เขาอยากเห็น”

แม้บางครั้ง
มันจะไม่ใช่ตัวเราทั้งหมดก็ตาม

ผมเคยปฏิเสธงานหลายครั้ง
เพราะกังวลว่าต้องปรับตัวมากเกินไป

แต่เมื่อเลือกเดินเข้ามาในคำว่า “อาชีพ” แล้ว
ก็คงเลือกทำแต่สิ่งที่ตัวเองชอบตลอดเวลาไม่ได้

งั้นก็ลองดูสักหน่อย

ครั้งนี้ก็เหมือนกัน
ผมเคยถ่ายรถคันนี้ไปแล้วหนึ่งรอบ
แต่ภาพที่ได้เหมือนจะ
ยังไม่ตรงความต้องการเท่าไหร่

เพื่อความสบายใจของตัวผมเอง
ผมเลยกลับมาลองอีกครั้ง

รถคันนี้เป็น Honda ที่ผ่านการดูแลมาอย่างดี
ไมล์แท้ 88,### km เครื่อง L15A LEA
ทำงานร่วมกับมอเตอร์ไฟฟ้า IMA แบบเดิม ๆ
ไม่ผ่านการรีแมพ

มันมีโหมดขับขี่ Normal, ECON และ Sport
เหมือนกับบุคลิกของมันที่มีหลายด้าน
จะนุ่มก็ได้ จะจริงจังก็ได้

ไฟหน้าโปรเจคเตอร์ ไฟตัดหมอกคู่หน้า
กระจกพับไฟฟ้าพร้อมไฟเลี้ยว
เสาอากาศครีบ และไฟท้าย LED
ทำให้มันดูทันสมัย

พอเปิดประตูเข้าไป
ห้องโดยสารสปอร์ต พร้อม Navigator และ DVD
มาตรวัดเรืองแสง และระบบ Cruise Control
เหมือนรถที่อยากให้คนขับ
แล้วใช้เวลาอยู่กับมันนานๆ

ตอนผมเริ่มถ่าย สิ่งที่คิดไม่ใช่สเปค
แต่เป็นคำถามว่า

เราจะทำยังไง ให้ภาพที่ออกมาเป็นใน
แบบที่เจ้าของอยากเห็น

แม้บางครั้ง มันจะฝืน
ความเป็นตัวเองนิดหน่อย

หลายครั้งผมยังแอบกังวล
เวลาเราส่งงานไปแล้ว
แต่ไม่ได้รับ feedback มากเท่าที่คิด

ผมพยายามปลอบใจตัวเองว่า
ภาพเราไม่ได้แย่

เพราะบางทีวิธีการสื่อสารของแต่ละคน
อาจไม่เหมือนที่เราคาดหวัง

หรือบางที เราแค่ยังไม่ชินกับมันก็ได้


ผมเคยคิดว่า "รับเงินแล้วก็จบ"

แต่สุดท้ายมันไม่ง่ายขนาดนั้น
เพราะถ้ายังรู้สึกอยู่
แปลว่าเรายังอยากทำมันให้ดีอยู่เสมอ

เหมือนกับรถคันนี้
ที่เจ้าของค่อย ๆ ใส่ของที่ตัวเองชอบลงไป

กระจังหน้าและสปอยเลอร์ MUGEN แท้
ปลายท่อ FUJITSUBO
โช๊ค TEIN STREET FLEX
ค้ำหน้า CUSCO
ล้อ SSW S254 พร้อม Goodyear Eagle F1

มันเป็นของเเต่งที่ลงตัวกับรถมากๆ
เเละเข้าใจถึงเทสเจ้าของรถ
ที่ทำให้ถูกจริตผมไปด้วย
นั่นคือการเเต่งรถ ในรถดูไม่โดดเด่นจาก
เดิมโรงงานจนกินไป

บางทีการเป็นมืออาชีพ
อาจไม่ใช่การทิ้งตัวตน

แต่คือการหาจุดตรงกลาง
ระหว่างความเป็นเรา
กับความต้องการของคนที่ไว้ใจให้เราทำงาน

และครั้งนี้ ผมดีใจ
ที่ได้กลับมาลองอีกครั้ง

แม้ผมจะย้ำว่าฝืนตัวเอง
แต่เอาเข้าจริง
มันก็ไม่ได้เลวร้ายสักนิด
และยิ่งกว่านั้น มันคือการได้เรียนรู้
จากการทำอะไรนอกกรอบตัวเอง
มันน่าภูมิใจอยู่นิดนึงนะ


ปล. รถคันนี้เจ้าของตามหาคนดูแลอยู่นะครับ
ประมาณหกต้นๆ เอง

_____________________
หากท่านใดชื่นชอบในผลงาน
เเล้วอยากจะจ้างผม ให้กำลังใจกัน
ผมว่าตอนนี้ผมพร้อมเเล้ว
ที่จะนำความไว้ใจของคุณ
มาสร้างเป็นผลงานตามที่คุณหวัง
จ้างได้ครับ : )

"BMW K1 ตัวแรงปลายยุค 80s"ยุคที่มอเตอร์ไซค์ยังไม่ถูกจำกัดพละกำลังทาง BMW จึงตั้งใจจะสร้างรถสำหรับการวิ่ง Autobahn ขึ้นมา...
04/02/2026

"BMW K1 ตัวแรงปลายยุค 80s"

ยุคที่มอเตอร์ไซค์ยังไม่ถูกจำกัดพละกำลัง
ทาง BMW จึงตั้งใจจะสร้าง
รถสำหรับการวิ่ง Autobahn ขึ้นมา

ทุกอย่างถูกหยิบมาจาก
โลกของรถยนต์สมรรถนะสูงของยุคนั้น
แล้วใส่ลงในมอเตอร์ไซค์

เครื่องยนต์ Flat-Four 987 ซีซี ถูกยกมาใช้
แต่เปลี่ยนระบบระบายความร้อนเป็นน้ำ
ซึ่งทำความเร็วในยุคในได้ถึง
300 กม./ชม.

เพลาขับ Paralever ระบบ ABS
หัวฉีด BOSCH เบรก Brembo
ล้อหน้า 17 หลัง 18

ข้อมูลที่เชิงลึก
จนดูไม่เป็นตัวผมขนาดนี้

เเต่ผมก็ตั้งใจจะยัดมันลงไป
เพื่อให้ผู้อ่านได้ข้อมูลอะไรไปบ้าง
นอกจากประสบการณ์ที่ผมได้มา

เพราะหลังจากบรรทัดนี้
จะไม่มีอะไรเกี่ยวกับสเปครถคันนี้เเล้ว

สิ่งที่ผมตื่นเต้นในวันนั้น
ไม่ใช่สเปคสุดโหดของรถ

แต่เป็นความตั้งใจที่อยาก
จะสร้างภาพสวยๆ จากรถคันนี้ให้ได้

เนื่อจากสมัยเด็ก ผมจะชอบมอง
มอเตอร์ไซต์ของตำรวจมากๆ
ยิ่งเป็นพวก BMW ด้วยนั้น
ยิ่งตื่นตาตื่นใจเป็นพิเศษ

ด้วยรุปลักษณ์ที่เหมือนรถไอ่มดแดง
หรือฮีโร่ในมาสไรเดอร์ต่างๆ

ผมเชื่อว่าในยุคนั้น เด็กๆ
ที่เห็นมอไซต์คันใหญ่ๆ
ก็ตื่นเต้นแบบผมแน่นอน

เด็กตัวเล็กๆ กับรถคันใหญ่ในวันนั้น
ในวันนี้มันก็ยังใหญ่อยู่ดี

ขณะที่ผมขึ้นไปคร่อมเพื่อถ่าย
ยังรู้สึกถึงคำว่า “ไม่เหมาะสม”
กับตัวผมเองมากๆ

รถหนักกว่า 259 กิโล
ตัวความสูงของผมเพียงเเค่ 175
เเค่นึกว่าจะต้องเข็นมันก็หนักใจเเล้ว

แต่เพราะความไม่คู่ควร
ยิ่งทำให้น่ามอง
กับชุดสีที่นึกถึงตำรวจอวกาศในหนัง

ตอนเจ้าของรถขับมา
แค่เห็นก็ตาวาว กับความเท่
จนจิตนการอยู่พักนึงว่า
ถ้ามันแปลงเป็นหุ่นยนต์
หรือมีปืนติดนี่ เหมือนในหนังเลย

ในปี 1989 รถคันนี้เคยเข้ามาขายในไทย
ตั้งราคาไว้ที่ 256,000 บาท

สมัยนั้นผมยังเป็นวุ้นอยู่ที่ไหนสักที่
แต่ไม่ว่าจะสมัยนั้นหรือ สมัยไหน
จำนวนเงินเป็นเเสนขนาดนี้
สำหรับผมมันก็แพงอยู่ดี

พี่เจ้าของบอกว่าด้วยราคาขนาดนี้
ทำให้ทั่วโลกขายได้เเค่เกือบ 7,000 คัน
และแน่นอนในไทยคงมีไม่กี่คัน

อาจจะน่าเสียดายที่ผลตอบรับของรถรุ่นนี้
ไม่มากเท่าที่คิด แต่จากที่ฟังๆ
เขาเล่ากันมาว่า ในยุคนั้น
เขาเเข่งกันที่ว่าค่ายไหนทำอะไรได้

ซึ่ง BMW ก็พิสูจน์ให้เห็นเเล้วว่า
เทคโนโลยีของตัวเองนั้น
ไปไกลขนาดไหน

บางนวัตกรรม ไม่ได้เกิดมาเพื่อขายเยอะ
แต่เกิดมาเพื่อบอกโลกว่า
“เราตอนนี้สามารถทำอะไรได้เเค่ไหน”

หลังจากถ่ายเสร็จผมเดินดูรอบๆ
พร้อมฟังเสียงเครื่องยนต์ที่นุ่มลึก
เเละยิ่งตอนเปิดไฟทั้งของรถนั้น
ทำให้ดูอลังการขึ้นไปอีก

ผมเชื่อว่าผู้ชาย
ไม่ว่าผมจะโตแค่ไหนก็ตาม
หากเจออะไรเท่ๆ แบบวัยเด็กแบบนี้
ก็ต้องนึกถึงวัยที่ นั่งดูโมเดลรถในหนังกันบ้างล่ะ

ผมดีใจที่พี่เจ้าของรถเรียกให้มาถ่าย
ความกดดันเล็กน้อยที่เกิดขึ้น

มันเกิดจากที่ผม มองรถคันนี้ว่าสวยมาก
จึงอยากจะทำภาพให้ออกมา
เหมือนที่ตาเราเห็น

ซึ่งมัน “ยากจังเลยนะ”

ปล.รถคันนี้เจ้าของอยากขายนะครับ




_____________________

หากท่านใดชื่นชอบในผลงาน
เเล้วอยากจะจ้างผม ให้กำลังใจกัน

ผมว่าตอนนี้ผมพร้อมเเล้ว
ที่จะนำความไว้ใจของคุณ
มาสร้างเป็นผลงานตามที่คุณหวัง
จ้างได้ครับ : )

ผมเคยคิดเสมอว่าสิ่งที่เรารักไม่ควรถูกเรียกว่า “อาชีพ”ความกลัวที่ว่า พอมีคำว่าอาชีพมันจะถูกแลกด้วยตัวเลข เวลาและความจำเป็...
01/02/2026

ผมเคยคิดเสมอว่า
สิ่งที่เรารักไม่ควรถูกเรียกว่า “อาชีพ”

ความกลัวที่ว่า พอมีคำว่าอาชีพ
มันจะถูกแลกด้วยตัวเลข เวลา
และความจำเป็นของชีวิต

ผมกลัวว่าความหลงใหลจะค่อยๆ
หมดแรง ไปพร้อมกับคำว่า
“ต้องทำให้ได้”

จนวันหนึ่งผมได้เจอรุ่นพี่
บทสนทนาที่เปลี่ยนความคิด
เกี่ยวกับอาชีพ กับความชอบ
ของผมไปตลอด

เขาเป็นคนที่เวลาอินกับอะไร
จะไม่หยุดแค่การชอบ
เขาเลือกมองไปไกลกว่านั้น
ว่าเราจะอยู่กับมัน
ได้นานแค่ไหน

ทุกแพสชันของเขา
ไม่ได้ถูกปล่อยให้เป็นเพียงความสุขชั่วคราว
แต่ถูกค่อยๆ แปลงให้กลายเป็นรายได้
เป็นอาชีพ เพื่อให้เป็นเหตุผล
ให้ยังได้ทำมันต่อไป

ไม่ใช่เพราะโลภ
ไม่ใช่เพราะอยากสำเร็จเร็ว
แต่เพราะเขาไม่อยากให้
เวลา แรง และหัวใจที่ทุ่มลงไป
ต้องสูญเปล่าในวันที่ชีวิตบังคับให้เลือก

พี่คนนั้นเคยพูดไว้ว่า
"ถ้ามันเลี้ยงเราได้
เราจะไม่ต้องทิ้งมัน"

ประโยคนั้นทำให้ผมเริ่มคิดใหม่
เมื่อชีวิตเติบโต ความรับผิดชอบก็เพิ่มขึ้น
การเลือก การตัดบางอย่างออก
มักจะเริ่มหลีกเลี่ยงไม่ได้

และผมก็เริ่มรู้ตัวว่า
สิ่งที่ผมทำมาตลอด
และรักมาตลอด
ผมไม่อยากให้มัน
เป็นสิ่งที่ต้องถูกตัดทิ้ง

บางทีการอยากสร้างรายได้จากสิ่งที่รัก
ไม่ใช่การทำลายแพสชัน
แต่มันคือความพยายาม
จะอยู่กับมันให้นานที่สุด
ในโลกที่ไม่เคยหยุดเร่งตัวเรา

เพราะสุดท้ายแล้ว
เราไม่ได้อยากรวยจากมัน
เราแค่อยาก ไม่ต้องจากมันไปไหน



ปล. พี่เจ้าของรถท่านนี้เป้นรุ่นพี่ของผม
ที่เปิดอู่ทำของเเต่งรถยุโรป
หากท่านใดสนใจติดต่อพี่เขาไปได้ที่
ล้อกลม Circle Wheel

ร้านอยู่ฝั่งธนตลาดพลูนี่เอง
เเละคุณจะรู้ว่า รถยุโรป
เเรงได้เลยไม่ต้องรอ ฮ่าๆ
___________________________

หากท่านใดชื่นชอบในผลงาน
เเล้วอยากจะจ้างผม ให้กำลังใจกัน

ผมว่าตอนนี้ผมพร้อมเเล้ว
ที่จะนำความไว้ใจของคุณ
มาสร้างเป็นผลงานตามที่คุณหวัง

จ้างได้ครับ : )

วันนั้นผมมีโอกาสได้ไปถ่ายรูปรถคันหนึ่งเป็นรถของพี่ที่รู้จักกันมานานพอดีพี่เขามีรถหลายคัน แต่มีคันหนึ่งที่ดึงสายตาตั้งแต่...
22/01/2026

วันนั้นผมมีโอกาสได้ไปถ่ายรูปรถคันหนึ่ง
เป็นรถของพี่ที่รู้จักกันมานาน
พอดีพี่เขามีรถหลายคัน แต่มีคันหนึ่ง
ที่ดึงสายตาตั้งแต่ยังไม่ทันเดินเข้าไปใกล้

"Toyota Sprinter Trueno BZ-R (AE111) ปี 1993"

สีของมันไม่ใช่แดง และก็ไม่ใช่ดำ
แต่เป็นช่วงเวลาระหว่างสองสี
ดำที่ค่อย ๆ ไหลไปหาแดง
มองแล้วรู้สึกว่ารถคันนี้
“มีอารมณ์” มากกว่ารถจอดทั่วไป

ผมเผลอถามไปว่าแรปสีหรือเปล่า
พี่เขาหัวเราะแล้วบอกว่าเพิ่งทำสีเสร็จ
พอดีพี่เขาเปิดอู่สีอยู่เเล้ว พ่นงานแบบนี้
ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร และตั้งใจทำคันนี้ไว้โชว์งาน
อู่สีชื่ออู่ทำสีรถยนต์ Shellcolor : เชลคัลเลอร์ ศูนย์ซ่อมสีและตัวถังรถยนต์ คุณภาพสูง

สีนกแก้วที่เต็มทั้งระบบ สีเลยเนียนและใสมาก
และถ้าวันหนึ่งเจ้าของใหม่อยากให้กลับไปเป็นแดงเดิมตามเล่ม
พี่เขาก็บอกว่าทำให้ได้ เพราะยังไงก็เป็นอู่สีอยู่แล้ว

ผมเดินอ้อมมาดูด้านหน้า
ไฟ Projector LED ที่ใส่มา
อาจไม่ใช่แนวอนุรักษ์นิยม
แต่ถ้ามองในมุมการใช้งานจริง
มันเหมาะกับถนนบ้านเราไม่น้อย
สว่างกำลังดี ไม่แยงตา

ล้อ Desmond EVO Regamaster
ขอบ 15" สติ๊กเกอร์ยังครบ
ทำให้รถดูซิ่งขึ้นเล็กน้อย
แต่ยังไม่หลุดคาแรกเตอร์เดิม

เปิดประตูเข้าไปด้านใน
ภายในยังคงเป็นของเดิมโรงงาน
สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือ วิทยุเดิม
แค่มองก็พาย้อนกลับไปสมัยเด็ก
ตอนที่รถญี่ปุ่นยุคนั้นยังมีเสน่ห์

พี่เจ้าของสตาร์ทรถให้ฟัง
เสียงเครื่องขึ้นรอบไวแบบที่ไม่ต้องเดา
สำหรับ Toyota ยุคนั้น คงหนีไม่พ้น
4A-GE 20 Valve เเละคันนี้เป็นฝาดำ
มากับเกียร์ธรรมดา 6 สปีด
แค่ฟังเสียงก็พอจะนึกภาพได้ว่าขับแล้วเป็นยังไง

ผมถ่ายรูปไปเรื่อย ๆ ตามความชอบ
จนพี่เขาพูดขึ้นมาว่า ถ้ามาถ่ายให้ก็ดีเหมือนกัน
เพราะพี่กำลังคิดจะปล่อยรถคันนี้พอดี
ไม่ใช่เพราะไม่รัก แต่เพราะ ช่วงหลังแทบไม่ได้ขับเลย

Toyota Sprinter Trueno BZ-R (AE111) ปี 1993
ตัวท็อปสุดของรุ่นในยุคนั้น

พี่เขาบอกว่าอยากปล่อยต่อประมาณ
**6 แสนบาท** ให้คนที่เข้าใจ
และอยากดูแลมันต่อ
พร้อมกลับสีเดิมให้ถ้าต้องการ

ถ้าใครกำลังมองหา AE111 Coupe
ที่ไม่ต้องเริ่มทำใหม่ตั้งแต่ศูนย์
รถคันนี้น่าจะเป็นหนึ่งในตัวเลือกที่น่าคิด
รายละเอียดเพิ่มเติม
ติดต่อสอบถามได้ทางเพจครับ

หรือใครอยากถ่ายภาพรถ
ก็ติดต่อมาได้เช่นกัน




การถ่ายภาพในวันนั้น อาจเป็นเพียงเรื่องธรรมดาสำหรับใครบางคนความตั้งใจ ที่ไม่จำเป็นต้องตะโกนให้ใครรับรู้แค่ผมยังสัมผัสมันไ...
16/01/2026

การถ่ายภาพในวันนั้น อาจเป็นเพียงเรื่อง
ธรรมดาสำหรับใครบางคน

ความตั้งใจ ที่ไม่จำเป็น
ต้องตะโกนให้ใครรับรู้
แค่ผมยังสัมผัสมันได้
ก็เพียงพอแล้ว

การถ่ายภาพเซ็ตนี้
เป็นงานที่ยากพอสมควรสำหรับผม
มันคือ เทคนิคการวาดไฟ
เทคนิคที่คนถ่ายรถน่าจะคุ้นเคยดี

อุปกรณ์ที่เก็บไว้มานาน
แต่ไม่กล้าได้ลองทำ
เพราะมันต้องใช้ทั้งความแม่น
ความอดทนกับความเหนื่อย

โชคดีที่วันนั้นไม่ใช่การลองผิดลองถูก
เพราะจากการถ่ายภาพมาสักพัก
ก็มีหลายครั้งที่ได้ได้ยืนดู
ได้ช่วยเพื่อนถ่าย

ต้องขอบคุณน้องติ้ก Concepttwelve
ที่ชวนไปไหนมาไหนต่อหลายครั้ง
ให้ได้เห็นเบื้องหลัง และที่แนะนำ
จนทำให้เรามีประสบการณ์
กล้าที่จะลองทำมันสักที

ระหว่างถ่าย
ผมนึกตลกในใจ
ว่าทั้งที่คนสอนไม่ได้อยู่ตรงนั้น
แต่คำพูดกลับดังเหมือนยืนอยู่ข้างๆ

ผมเผลอคิดว่า
ถ้าน้องมันอยู่ตรงนี้จริงๆ
คงบ่นไม่หยุด
เพราะเราถ่ายกันเกือบ 3 ชั่วโมง

การตั้งค่ากล้องที่ต้องแม่น
แสงที่มาจากเพียงหลอดไฟ
รวมถึงขั้นตอนหลังบ้านในโปรแกรม

ผมไม่ได้คิดว่า
การถ่ายภาพแบบนี้ได้
จะทำให้ผมเป็นคนเก่งขึ้น
แต่มันทำให้ผมภูมิใจกับตัวเองมากขึ้น
การได้กล้าลองในสิ่งซึ่งครั้งหนึ่งเคยกลัว

ความเหนื่อย ความยาก
และความกดดันในวันนั้น
ไม่ได้ถูกชดเชยด้วยคำว่า “กำไร”
แต่ถูกแทนที่ด้วยความทรงจำ
ว่าภาพเซ็ตนี้ ผมตั้งใจ
กับมันมากแค่ไหน

และจากบทสนทนาที่ได้คุยกับพี่เขม
พี่เจ้าของรถในภาพ ก็รู้เลยว่า
การที่จะสำเร็จกับอะไรที่ตั้งใจ
มันก็ต้องเจอ ความเหนื่อย ความยาก
เเละกดดัน แบบวันนี้นี่แหละ

ซึ่งความเหนื่อยในวันนั้น
มันก็เหมาะสมที่ผมจะทำให้
กับพี่ชายคนนึงที่ได้รู้จักกัน
กับน้องที่ไม่รู้จะมอบอะไรให้
ในวันเกิดของพี่เขา

ซึ่งสิ่งเดียวที่มอบได้คือภาพเซ็ตนี้ล่ะ
สุขสันต์วันเกิดครับ : )

น่าแปลกที่โลกมักเอาความชอบ ไปวางไว้ไกลจากความเป็นจริงแต่ถ้าเราชอบมันมากพอเราก็จะค่อยๆ เดินเข้าใกล้มันเอง________________...
08/01/2026

น่าแปลกที่โลกมักเอาความชอบ
ไปวางไว้ไกลจากความเป็นจริง

แต่ถ้าเราชอบมันมากพอ
เราก็จะค่อยๆ เดินเข้าใกล้มันเอง
_________________________

ผมได้มีโอกาสถ่ายรูปรถ
ให้กับครูศิลปะท่านหนึ่ง

ทุกอย่างอาจดูธรรมดาสำหรับใครหลายคน
แค่รถหนึ่งคัน กล้องหนึ่งตัว และช่วงเวลาสั้นๆ
แต่สำหรับผม มันตื่นเต้นกว่านั้น

ตรงหน้าคือ Civic EF9
รถที่ไม่ได้มีแค่รูปทรง หรือสีสัน

รถทรงเหลี่ยมๆ เป็นเส้นๆ
มันช่างเหมาะกับเจ้าของ
ที่ประกอบอาชีพเป็นอีกหนึ่งความฝันของผม
คือ "ผู้สร้างงานศิลปะ"

เราพบกันจากงานหนึ่ง
งานที่พี่เขาเป็นคนจัดขึ้นเอง

แนวคิดการนำ “ศิลปะ” มาอยู่คู่กับ “รถ”
ความคิดนั้นดึงดูดผมตั้งแต่แรกเห็น
ผมเริ่มติดตามผลงาน เเละได้รู้จักกัน

จนวันหนึ่ง มีโอกาสได้เดินทางมาพบกันจริงๆ
สิ่งเดียวที่ผมพอจะตอบแทนการรู้จักกันได้
ก็คือ การถ่ายภาพรถของเขา

ในการถ่ายรูปครั้งนี้
ผมตื่นเต้น เเละสนุกกว่าทุกครั้ง

เพราะไม่ใช่แค่การถ่ายรถ
หากแต่เป็นการได้ถ่ายภาพ
ให้กับ “คนที่สร้างงานศิลปะ”

การถ่ายภาพของผมในวันนั้น
จึงเหมือนการส่งงานให้อาจารย์

มันทั้งตื่นเต้น เเละอยากรับรู้ว่า
ผลงานของเราเขาจะสัมผัสมันได้
ตรงกับสิ่งที่เราตั้งใจหรือไม่

เเต่ก่อนที่จะทำให้ใครสัมผัสได้
เราก็ต้องทำให้มันดีก่อน

มุมทุกมุม ทุกแสง ทุกจังหวะ
เต็มไปด้วยความตั้งใจ ความกดดัน
และความสนุกในเวลาเดียวกัน

ผมสนุกกับมันมาก
สนุกกับความท้าทาย
การพยายามทำให้ภาพหนึ่งภาพ
พูดแทนตัวผมให้ได้มากที่สุด

ความรู้สึกนั้น
พาผมย้อนกลับไปในวัยเด็ก

ตอนที่ผมชอบวาดภาพ
โลกในตอนนั้นเต็มไปด้วยจินตนาการ
ดินสอคือของเล่นประจำมือ

กำแพงบ้าน หนังสือเรียน
ไปจนถึงกระดาษทดตอนสอบ
ล้วนเคยเป็นพื้นที่
ให้ความชอบได้วิ่งเล่นอย่างไม่รู้จักพอ

แต่เมื่อถึงวันที่ต้องเอาเข้าจริง
ผมกลับพบว่า
ความชอบกับความสามารถ
ไม่ได้เดินมาทางเดียวกันเสมอไป

เส้นที่วาดไม่เคยตรงอย่างที่คิด
ภาพในหัวไม่เคยออกมาสวยอย่างที่หวัง
ความสนุกค่อยๆ ถูกแทนที่
ด้วยคำว่า “ไม่เก่งพอ”

เวลาผ่านไป
ความชอบนั้นเปลี่ยนสิ่งที่คาใจ
ผมจึงเลิกการสร้างภาพด้วยมือ
มาเป็นการมองโลกผ่านเลนส์กล้อง

แทนที่จะวาดสิ่งที่จินตนาการ
ผมเลือกบันทึกสิ่งที่มีอยู่ตรงหน้า
แล้วค่อยแต่งเติมสี โทน และรายละเอียด
ด้วยจินตนาการของตัวเอง

ผมได้ส่งรูปเบื้องต้นให้พี่เจ้าของ
หลังจากได้พูดคุยกันเพิ่มเติม

ผมอมยิ้มให้กับความคิดในหัวว่า
บางที ความฝันไม่ได้หายไปไหน

มันแค่เปลี่ยนรูปแบบ
และหาทางใหม่ ให้เราเข้าใกล้มัน
ในแบบที่เราเป็นได้มากที่สุด

ปล.ขอบคุณจารย์ทรอยเจ้าของรถ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ

โลกที่ซ่อนอยู่ในโลกใบนี้___________________ในมุมหนึ่งของโลกเราอาจเป็นคนที่เข้มแข็งในอีกมุม เราอาจเป็นคนที่เงียบงันและในม...
03/01/2026

โลกที่ซ่อนอยู่ในโลกใบนี้
___________________

ในมุมหนึ่งของโลก
เราอาจเป็นคนที่เข้มแข็ง
ในอีกมุม เราอาจเป็นคนที่เงียบงัน
และในมุมที่เล็กที่สุดที่ไม่มีใครมองเห็น
เราอาจเป็นใครบางคนที่ยังแตกสลาย

มันคงไม่แปลก
หากบางวันเราจะไม่ชอบตัวเองนัก
หากชีวิตมีปุ่มรีเซ็ตเหมือนในเกม
ผมเชื่อว่าใครหลายคนคงอยากกดมัน
รวมทั้งผมด้วย

แต่เมื่อผมยอมออกจากมุมเดิม
เดินเข้าไปในสถานที่ใหม่
พบผู้คนที่ไม่เคยอยู่ในโลกของผมมาก่อน
ผมจึงเริ่มเข้าใจว่า
โลกใบนี้ไม่ได้มีเพียงโลกเดียว

มันมีโลกเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ตามมุมต่าง ๆ
บางโลกถูกร้อยขึ้นจากความฝัน
บางโลกจากความพยายาม
และบางโลกเพียงเพื่อไม่ให้ใครสักคนรู้สึกโดดเดี่ยว

ในโลกเหล่านั้น
เราสวมบทบาทไม่ซ้ำกัน
บางครั้งเราเป็นคนกล้า
บางครั้งเราเป็นคนที่กำลังหนี
และบางครั้ง
เราเป็นเพียงคนธรรมดา
ที่พยายามประคองรอยร้าวของตัวเองเอาไว้

การเป็นอีกคนหนึ่ง
ในโลกของใครสักคน
ไม่ใช่การโกหกตัวตน
หรือการพยายามหลอกตัวเองเพื่อให้กลมกลืน
แต่มันคือการเลือกเริ่มต้นใหม่
ในโลกของคนที่เราอยากเข้าไปมีชีวิตร่วมด้วย

แม้ชีวิตจริงจะมีจุดด่างพร้อย
มีความผิดพลาดที่ลบไม่หมด
แต่โลกที่ซ่อนอยู่ในโลกใบนี้
ไม่เคยปิดประตูใส่ใคร

มันอาจไม่ทำให้เราเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ
แต่อย่างน้อย มันทำให้เราได้เรียนรู้
และค่อย ๆ พัฒนาตัวเอง
ให้ดีกว่าที่เคยเป็น
ทีละก้าว

วันแรกของปีใหม่ ที่ไม่ได้มีอะไรที่อยาก “เริ่มใหม่” เป็นพิเศษ____________________หากสิ่งที่ทำอยู่ มันยังพาเราไปในทางที่อย...
01/01/2026

วันแรกของปีใหม่ ที่ไม่ได้มีอะไรที่อยาก
“เริ่มใหม่” เป็นพิเศษ
____________________

หากสิ่งที่ทำอยู่ มันยังพาเราไปในทางที่อยากไป
สำหรับผมการได้ทำเรื่องเดิม ๆ
ก็แค่ทำมันต่อไปก็พอ
ทั้งวันนี้ พรุ่งนี้ และปีถัด ๆ ไป

เรื่องราวที่เขียนเล่านั้น
สั้นลงในทุกๆ โพส
ผมคิดว่าไม่ใช่เพราะความเฉยชา

เเต่คงเพราะความเติบโตของตน
ที่ไม่รุ้ว่าโตมาถูกผิดเเค่ไหน
การอยากเเสดงออกนั้น
มันน้อยลงทุกทีๆ

เเม้ชีวิตจะไม่ได้เปลี่ยนฉากไปเท่าไหร่
เเต่อย่างน้อยมุมมองผม
ก็อาจจะเปลี่ยนไปบ้าง
ทำให้เรายังคงสนุกกับการถ่ายภาพ
กับรถสวย ๆ ถนนสวยๆ

การกระทำเดิมๆ
ที่บางครั้งหลายคนอาจจะมอง
เเละพูดว่า ซ้ำซาก

เเต่สิ่งเหล่านี้ มันยังคง
ทำให้ผมหยิบกล้องออกมา
เเล้วออกไปพบสิ่งใหม่ๆ
กับการกระทำเดิมๆ

"เเค่นี้ก็มีเหตุผลให้ทำต่อเเล้ว"

ขอให้เป็นปีที่ดีสำหรับทุกคน
เเละได้ใช้ชีวิตดังหวังครับ : )

ใกล้จะผ่านพ้นไปอีกปี สิ่งที่เกิดขึ้นในปีนี้ พาเราเข้าใกล้ฝันที่วาดไว้ ใกล้เเค่ไหนเเล้วนะ_____________________ปีหนึ่งที่เ...
28/12/2025

ใกล้จะผ่านพ้นไปอีกปี สิ่งที่เกิดขึ้นในปีนี้
พาเราเข้าใกล้ฝันที่วาดไว้ ใกล้เเค่ไหนเเล้วนะ
_____________________

ปีหนึ่งที่เหมือนเดินเร็วเกินไป
จนบางวันจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
ว่าเราใช้มันไปกับอะไรบ้าง

ในทุกสิ้นปี ผมมักจะซึมๆ
กับภาพความฝันที่เคยวาดไว้

ฝันเมื่อต้นปีลอยขึ้นมาอีกครั้ง
มันยังอยู่ตรงนั้น ไม่ได้หายไป
แต่ก็ไม่ได้ใกล้อย่างที่คิดไว้ในตอนแรก

มีหลายช่วงเวลาที่ผมเสียดาย
ในหลายครั้งที่ปล่อย ให้ความเหนื่อย
ชนะความตั้งใจ เสียดายโอกาสที่ไม่กล้าคว้า
เสียดายตัวเองที่บางครั้งเลือกสิ่งที่ตัวเองทำได้
เเละปฎิเสธกับสิ่งที่ยังไม่ได้ลองทำ

และเมื่อปีนี้กำลังจะจบลง
ผมก็พบความจริงอย่างหนึ่งว่า
ชีวิตไม่ได้เปลี่ยนไปมากจากปีที่แล้ว
ผมยังเป็นผมคนเดิม ที่ลังเล กลัวพลาด
และตั้งคำถามกับตัวเองซ้ำ ๆ

แต่ในความเหมือนเดิมนั้น
ก็มีบางอย่างที่เปลี่ยนไปอย่างเงียบ ๆ
ผมยังอยู่ตรงนี้ ยังไม่ยอมแพ้
ยังเลือกทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ
แม้จะไม่สมบูรณ์แบบ

ปีนี้อาจไม่ได้พาผมไปถึงฝัน
แต่มันพาผมเข้าใจตัวเองมากขึ้น
เข้าใจว่าการเดินช้า ไม่ได้แปลว่าล้มเหลว
และการยังมีความสุขกับสิ่งเล็ก ๆ
คือ ชัยชนะรูปแบบหนึ่งกับตัวเอง

ก่อนที่ปีนี้จะจากไป ผมขอให้อภัยตัวเอง
ขอบคุณตัวเองที่พยายามเท่าที่ทำได้
ดีใจที่อย่างน้อยก็มีวันที่ยิ้มได้จริง ๆ

อย่างน้อยก็ได้รู้ว่า ผมไม่ได้หยุดเดิน
แค่เดินช้าลง ในจังหวะของตัวเอง
___________________________

แม้เรื่องราวจะไม่เกี่ยวกับรถในภาพ
แต่ผมเชื่อว่าขึ้นชื่อว่ารถ ก็เป็นสิ่งที่คนฝัน
เเละสำหรับคนรักรถเเล้วนั้น
การมีรถสปอร์ต แต่งเต็มแบบในภาพ
ก็แอบฝันไว้บ้างล่ะ

ดังนั้นเมื่อเจอรถคันนี้เเล้ว
จึงนึกเรื่องราวเหล่านี้มาได้

ขอบคุณพี่เจ้าของรถ

เเละที่ลืมไม่ได้เลยคือ ร้าน Patchworks_bkk ต้องขออภัยที่ทางผมไม่ทราบว่าหากต้องการนำรถไปถ่ายจะต้องโทรติดต่อก่อน

พี่พนักงานใจดี ออกมาขอวามร่วมมือ
เเละอนุญาตให้ผมถ่ายต่อ
หากมีครั้งถัดไปผมจะทำให้ถูกต้องครับ

#ล้อกลม
ปล. รถคันนี้โคตรแรง แรงแบบวิญญานหลุด

จากคำว่า “เมื่อไหร่ก็ได้”กลายเป็น “จะได้มาเมื่อไหร่”งาน HFTH จึงปักหมุดให้ทุกคนได้นัดหมายกัน____________________________...
20/12/2025

จากคำว่า “เมื่อไหร่ก็ได้”
กลายเป็น “จะได้มาเมื่อไหร่”
งาน HFTH จึงปักหมุดให้ทุกคนได้นัดหมายกัน
________________________________

งาน HFTH หรือ Honda Fest Thailand
เป็นงานประจำปีของเหล่าสาย H (Honda)

ผมที่เห็นโพสประกาศในอินเตอร์เน็ต
ในความรู้สึกแรก ก็ต้องบอกตรงๆ ว่า
เฉยๆ เพราะงานมีทุกปี จึงคิดว่าคงไม่ได้มาร่วม

เวลาผ่านไปหลักหลายเดือน
จนกลายเป็นหลักอาทิตย์
จู่ๆ ก็คิดอยากจะมา

ความคิดในตอนนั้น พอมองย้อนไป
มันก็เป็นความคิดที่ไม่น่ารักสักเท่าไหร่
หากคนอื่นมารับรู้เข้า

เพราะตอนนี้พอจะเข้าใจ
แก่นของงาน Car Meet
ขึ้นมาบ้าง ไม่มากก็น้อยล่ะนะ

ในวันทที่เรามีเวลามากพอ
การพบเจอกัน มันคงเป็นคำว่า “เมื่อไหร่ก็ได้”

แต่เมื่อวันนึงที่ต้องรับผิดชอบกับตัวเองมากขึ้น
ก็จะรู้ได้ทันทีว่า “เวลานั้นมันไม่เคยพอ”

ดังนั้นการที่จะต้องทำอะไรสักอย่างนึง
คงต้องคิด เเละเเบ่งเวลาไปทำให้ดี

ทำให้การจะไปร่วมงานรถสักงานเนี่ย
จากเมื่อไหร่ก็ได้ กลายเป็น “จะได้ไปเมื่อไหร่”

Car Meet ที่เเทบจะมีนัดกันทุกวัน
ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มใหญ่
ที่บางคนแอบคิดว่ามันเยอะจนเริ่มเบื่อ

แต่ในทางกลับกัน นี่ล่ะคือ โอกาส ของท่าน
ที่อาจจะมีบางครั้งที่อยู่ๆ ก็ว่าง
ท่านก็สามารถมีหมุดหมายไปร่วมได้ทันที

แต่การพบกันทั่วๆ ไป บางทีอาจจะพิเศษไม่พอ
เพราะบางทีเราอาจจะต้องการพูดคุย
กับคนที่มีแพชชั่นเดียวกับเรา หรือจะเป็นสายลึก
ในสิ่งที่เราเล่น เเละชื่นชอบ
งานเฉพาะรุ่นก็คงเป็นคำตอบที่ดี

เช่นงานนี้ HFTH ที่ผู้จัดนั้น
ต้องการให้ผู้ที่ชื่นชอบ Honda มาพบกัน
นั่นจึงทำให้งานนี้ผลตอบรับถล่มถลาย
เพราะงานไหนที่มีดราม่า แปลว่างานนั้นคนเยอะเเน่นอน
(เเต่เราข้ามเรื่องละเอียดอ่อนนั้นไปดีกว่า)

รถในงานนี้แทบจะรวมทุกรุ่น
ไม่ว่าจะรุ่นหลัก รุ่นย่อย ตัวแรร์
ก็ให้ทุกท่านได้มารับชม พูดคุย ร่วมสนุกกัน
บทสนทนาไหนจะมีความสุขเท่ากับการได้พูดคุย
กับคนที่ชื่นชอบของสิ่งเดียวกัน

สเน่ห์ของการมางานรถ
คือความสนุกตอนที่เตรียมรถเนี่ยล่ะ
เพราะทุกครั้งไม่ว่าจะมีงานอะไรเกิดขึ้น
จะเห็นทุกคนในเฟสรุมกันทำรถข้ามวันข้ามคืน
หรือบางท่านแทบจะปลุกวิญญานของรถออกมาเพื่อไปงาน
เห็นแล้วก็ชื่นใจเแทนคนจัดงาน

ผลพลอยได้ก็คงจะเป็นคนถ่ายภาพอย่างผม
ที่เเม้จะไม่มีรถกับเขา ก็พอจะมีหน้าที่ให้ไปยืนตรงนั้นบ้าง
จริงๆ ผมมองว่า หากใครที่เข้ามาในสังคมตรงนี้เเล้ว
ทุกที่มีที่ยืนเสมอนั่นล่ะ

จากเหตุผลที่พูดมาข้างต้น
ทำให้ผมเปลี่ยนใจมางานนี้
เพราะอยากมาเจอเพื่อนๆ ตากล้อง
ที่ผมไม่ได้เจอมานาน กลัวจะลืมหน้าผมกันเเล้ว

จึงได้งานนี้เป็นข้ออ้างในการมา
เพราะงานที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้
เพื่อนๆ ผมโดนจ้างมาถ่ายกันแน่นอน

คงจะคล้ายกับใครหลายๆ ท่าน
ที่ถือโอกาสนำรถมาร่วมงานนี้

ผมดีใจ ปนทำตัวไม่ถูกทุกครั้งที่ได้เจอคนรู้จัก
ต้องขอบคุณ สถานที่
ที่มอบสถานที่ให้ทุกคนมาพบกัน
ผมมีความสุขมาก เเละจากรอยยิ้มของทุกคน
ผมคิดว่าทุกคนก็คงมีความสุขเช่นกัน

ขอบคุณเจ้าของรถทุกท่าน
เเละทีมงานที่เหน็ดเหนื่อย
รวมถึงสถานที่ครับ

อ่านจบเเล้ว : )


ที่อยู่

Bangkok

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

รับทราบข่าวสารและโปรโมชั่นของ My Memo Museผ่านทางอีเมล์ของคุณ เราจะเก็บข้อมูลของคุณเป็นความลับ คุณสามารถกดยกเลิกการติดตามได้ตลอดเวลา

แชร์

ประเภท