Tanthaiphoto

25/07/2020

Bangkok skyline

17/10/2017

"การถ่ายภาพเป็นงานศิลปะ เป็นของดีมีประโยชน์ ขออย่าได้ถ่ายภาพกันเพื่อความสนุกสนานหรือความสวยงามเท่านั้น จงใช้ภาพให้เกิดคุณค่าแก่สังคมให้เป็นประโยชน์แก่ส่วนรวม งานศิลปะจะได้ช่วยพัฒนาประเทศให้เจริญก้าวหน้าได้อีกแรงหนึ่ง"

"Photography is art and is useful. Please do not take pictures merely for fun or beauty. Use your pictures to bring value to society,to benefit the public. In this way,art can also contribute to the development of the country."

พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
แสดงไว้ ณ The First Annual Bangkok Art & Photography Event 2007

16/10/2017

16/10/2017

15 ต.ค.

26/06/2017

Hotel

26/06/2017

19/01/2017

ผู้บริสุทธิ์ไม่เคยได้อะไรจากสงคราม มีเพียงคนเห็นแก่ตัวบางกลุ่มเท่านั้น ที่เรียกร้องใช้กำลังและตะโกนบอกโลกใบนี้ว่ากำลังทำเพื่อชาติ เพื่อศาสนา ทั้งที่กำลังทำเพื่อตนเอง

13/11/2016

ฉันไปฝังตัวอยู่ในสนามหลวงทุกวันที่ฉันอยู่กรุงเทพ
เพียงเพื่ออยากจะใช้เวลาที่มีอย่างคุ้มค่าที่สุด และที่นั้นฉันได้พบกับคนไทยหลากหลายที่มา ที่ต่างมาด้วยจุดประสงค์เดียวกัน คือมากราบลาพ่อ และทำดีให้พ่อดู ขอบคุณทุกดวงใจที่ทำดีค่ะ เราไม่ต้องรอชาติภพหน้าที่จะขอเป็นข้ารองพระบาททุกชาติไป เราต้องทำดีเสียแต่ชาตินี้ ต้องลงมือทำเพื่อให้เราดีพอคู่ควรที่จะได้เกิดเป็นข้ารองพระบาทในชาติต่อ ๆ ไป

02/11/2016

ในฐานะข้าของแผ่นดิน ฉันตั้งใจที่จะสื่อสารงานของพ่อให้มากที่สุดเท่าที่ชีวิตจะทำได้ เพื่อให้คนรุ่นหลังได้รู้ถึงสิ่งที่พ่อทำ ฉันจะไม่ยอมให้สิ่งเหล่านี้สูญหายหรือลางเลือนไป ภาพของพ่อจะยังชัดเจน ถ้าเราทุกคนยังคงร่วมกันทำความดี สืบสารสิ่งที่พ่อสอนและบอกต่อให้คนรุ่นหลัง เมื่อไหร่ที่พ่อมองลงมา พ่อจะเห็นและภูมิใจ ว่าสิ่งที่พ่อทำมันยังสวยงามและยิ่งใหญ่ เหมือนดังต้นไม้ที่ออกผลและให้ความร่มเย็นตราบนานเท่านาน

30/10/2016

บันทึกเหตุการณ์วันที่ 29 ต.ค. 2559

วันนี้เป็นวันแรกที่ทางสำนักพระราชวังเปิดให้ประชาชนทั่วไปได้เข้าไปถวายสักการะพระบรมศพ
ฉันไปถึงท้ายแถวเมื่อตอน 7 โมงเช้า ไม่ได้คาดหรอกว่าจะได้เข้าเร็ว เผลอคิดด้วยซ้ำว่าน่าจะได้เข้าประมาณ 2 - 3 ทุ่ม วันนี้อากาศไม่ร้อน เมฆก้อนหนาปกคลุมแทบจะมองไม่เห็นพระอาทิตย์ จุดเข้าแถววันแรก ขดกันเป็นงูอยู่ในท้องสนามหลวง ที่พื้นแฉะจากการที่ฝนตกอย่างหนักในคืนก่อนหน้านั้น แถวขยับไปช้า ๆ สลับกับหยุดเป็นระยะเวลาค่อนข้างนาน ถ้าเทียบกับตอนที่มาต่อแถวถวายน้ำอาบพระบรมศพ และลงนามถวายความอาลัย แต่สิ่งที่เห็น รอบข้างไม่มีความหงุดหงิดรำคาญใจอะไรต่อกัน เรายิ้มให้กัน คุยกัน ทักทายกัน ต่อแถวให้กันผลัดกันไปห้องน้ำ หยิบยื่นนั้นยื่นนี้ที่ได้รับส่งต่อกัน เรายืน สลับนั่งเป็นพัก ๆ หลังจากเริ่มเข้าที่ชั่วโมงที่ 6 ก็นั่งกันบนลังกระดาษ ที่มีคนมาแจกอีกนั้นแหละ
เราได้รับของแจกระหว่างทางมากเหลือเกิน ตั้งแต่พระบรมฉายาลักษณ์ ยาดม ยาหม่อง น้ำ น้ำหวาน น้ำอัดลม กาแฟ เรียกว่ามีทุกประเภทน้ำ อาหารมีตั้งแต่ไข่ต้ม ข้าวเหนียว ไก่ทอด หมูทอด ผัดซีอิ๋ว คั่วกลิ้ง และอื่น ๆ อีกมากมาย ทหาร ตำรวจ ลงพื้นที่ ช่วยเหลือประชาชนอย่างสุดความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นการแจกแอมโมเนีย แบกเปลสนาม เข็นรถเข็น แจกน้ำ หรือ ฉีดฝอยน้ำให้เรายามบ่าย ที่อากาศเริ่มร้อน เรียกว่าใครทำอะไรได้ ก็ไม่ลังเลที่จะทำ แต่อาจจะเป็นเพราะวันแรก ระบบอาจยังไม่เข้าที่เข้าทาง เพราะเอาจริง เราก็เกิดกันมาในแผ่นดินรัชกาลเดียวกัน ทั้งคนจัดงานและคนมา คงไม่มีใครเคยต้องจัดงานที่ต้องรองรับคนมหาศาลอย่างนี้ ไม่มีการพูดจาไม่ดีใส่กัน ทุกคนดูพยายามรอมชอม ประณีประณอมในทุกกรณี เพราะเรารู้ว่าเรามาตรงนี้ทำไม และเพื่ออะไร
เรายืนสลับนั่งขยับจากช้า ไปจนถึงช้าที่สุด จนราวสองทุ่ม ฝนก็ตกลงมาห่าใหญ่ ใหญ่มากจริง ๆ เพราะคงจะอั้นมาทั้งวัน บรรยากาศตอนนั้น ใครไม่รู้ที่เป็นคนเปิดเสียงตามสายในท้องสนามหลวง เปิดบทเพลงพระราชนิพนธ์ สายฝน ฉันยิ้ม และคนรอบข้างก็ยิ้ม เรายืนเบียด ๆ กันกลางสายฝน เราคุ้นเคยกันเหมือนเป็นคนบ้านเดียวกันแล้วในจุดนี้ เพราะเราอยู่กันมาขึ้นชั่วโมงที่ 14
ฉันรู้แล้วว่า พี่ข้าง ๆ ทำงานอะไร เรานั่งคุยกันเรื่องพระบรมราโชวาท เราคุยกันเรื่องหน้าที่ เราโคตรมีความสุขกับการรอ เรารอที่จะได้เจอพ่อที่เรารักที่สุด พ่อที่เป็นเจ้าของชีวิตของเรา เป็นการรอที่เราก็ไม่คิดว่าชาตินี้จะต้องมารออะไรแบบนี้
สามทุ่ม ชั่วโมงที่ 14 ของฉัน มีประกาศว่าประตูวังปิดแล้ว ฉันและคนรอบข้างเข้าใจ และยินดีกับคนที่ได้เข้าไป พวกเค้าเหล่านั้นมากันตั้งแต่ตี 5 ฉันไม่เสียใจที่ยืนรอ เพราะพ่อคงต้องการบอกอะไรกับเรา พ่ออยู่กลางแดด กลางฝน มาตั้ง 70 ปี แค่นี้ฉันทนได้ คนข้าง ๆ ก็ทนได้ เราก็แค่มาใหม่ ทำใหม่ ไม่มีการโทษกัน เพราะเรารู้ว่าทุกคนตั้งใจ แค่มาใหม่ มาให้ทัน แค่นั้นเอง

ท้ายสุดนี้
อยากจะขอไว้ไม่กี่อย่าง
สนามหลวงตอนนี้ ไม่ได้ขาดอะไร น้ำท่าบริบูรณ์ น้ำใจไม่ได้ขาด ขาดเพียง ระเบียบ
ซึ่งมันจะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าเราไม่เริ่มที่ตัวเอง โปรดเคารพกันและกัน รักษาสิทธิ์ของคนอื่น เหมือนรักษาสิทธิ์ของตัวเอง เห็นใจกันและกัน เริ่มจากวันนี้ ทำความดีให้เหมือนหายใจ ทำให้เป็นปกติ ทำเพื่อใครคนนึงที่เราบอกว่าเรารักหมดใจ ทำให้ท่านเห็นว่า พวกเราจะอยู่ได้ ท่านไม่ต้องเป็นห่วง และจงปฏิบัติตามคำสอนของท่าน อย่างไม่ต้องมีคำถามใด ๆ

28/10/2016

ที่พระประแดง ที่มีอุปกรณ์ที่เวลาน้ำขึ้น กักเอาไว้ แล้วเวลาน้ำลง ปล่อยให้ลง คือ ที่คลอง คนแก่จำไม่ได้แล้ว และได้ทำโครงการที่จะปล่อยน้ำไปได้ เวลาน้ำลง แล้วก็เวลาน้ำขึ้นก็ปิดเอาไว้ ดังนั้น คลอง 600 เมตร ถ้าเปิด มันก็ทะลักเข้ามาในแม่น้ำเจ้าพระยา ถ้าปิด น้ำจะอ้อมไป นี่วิธีที่จะบริหารน้ำให้ดี ก็คือ วิธีการให้ทราบว่าเวลาไหนน้ำกำลังขึ้น ปล่อยให้ออกไป พอไปทางคลองเตย กว่าจะถึงตรงปลาย น้ำก็ลง พอน้ำขึ้นเป็นเวลา แล้วเวลาลงเป็นเวลา แต่ว่าเวลาน้ำขึ้น เขียนเอาไว้ว่าขึ้นเวลานั้นๆ สูง 2 เมตร 2 เมตรกว่า เวลาน้ำลง น้ำก็จะลง ลงไป ทำให้เป็นจังหวะ ถ้าไม่ได้จังหวะ เปิดประตูน้ำเวลาน้ำขึ้น มันก็ทะลักเข้ามา ก็เข้ามาอาจจะท่วมได้ น้ำอาจจะขึ้นไปสูงกว่า 2 เมตร น้ำมันขึ้น 2 เมตร 20 - 2 เมตร 30 แต่ว่าถ้าเราปิดในเวลานั้น น้ำก็ไม่ทะลักมาในถนนในกรุงเทพฯ เวลาน้ำลงก็ปล่อย หมายความว่า ต้องให้ตรง มันเป็นเวลา ถ้าทำเป็นเวลาแล้วน้ำไม่ท่วมกรุงเทพฯ เดี๋ยวนี้กรุงเทพฯ ก็ต้องท่วม แต่ว่าถ้าไม่ทำให้ถูกต้อง ถูกเวลา ถ้าฝนตกด้วย ซึ่งเดี๋ยวนี้ไม่น่าจะฝนตก แต่ว่ามีฝนตกน้ำท่วม ถ้าน้ำท่วมรถแล่นไปก็จมน้ำ
ฉะนั้น ผู้ที่มีหน้าที่ไม่ได้ทำ แต่ตอนนี้เขาต้องทำ บอกเขา เขาทำให้ ปล่อยน้ำเวลาน้ำมันลง น้ำขึ้นก็กักเอาไว้ มีทุกอย่าง มีแห่งเดียวที่มีอุปกรณ์ ที่อื่นก็ควรจะทำ รอมาหลายปีแล้ว ควรจะทำได้ แต่ต้องลงทุนไม่ใช่น้อย ข้อสำคัญต้องลงแรง ตามคลองชายทะเลก็เคยมี เมื่อ 9 ปี เมื่อปี 38 ส่งองครักษ์ไปดู ไปดูส่วนมากเป็นตอนกลางคืน เห็นคนนอนหลับสบายที่ชายทะเล ปกติไปทางใต้เพราะว่า จะเปิดไหม เพราะว่าเขาไม่ได้บอกให้เปิดก็ไม่ปิด ปิดหรือเปล่า เขาไม่ได้บอกให้ปิด น้ำทะลักเข้ามาก็ท่วมในคลอง คลองก็มาท่วม จากชายทะเลแต่ถ้าทำถูกจังหวะน้ำไม่เกิด ตอนที่ทำทางฝ่ายรัฐบาลก็จะไม่รู้เรื่องว่าจะเป็นอย่างไร คนที่ชายทะเล ที่นอนสบายเขาบอก คุณมาจากไหน รู้ได้อย่างไร น้ำขึ้นจริงๆ นะ เขานึกว่า ทำไมมาบอก รู้ว่าขึ้นทำไมไม่ปิด รู้ว่าลงไม่เปิด แล้วเขาถาม เป็นนายพล นายพลมาจากไหน มาจากในวัง ก็เลยเข้าใจว่ารู้เรื่อง ทำไมรู้เรื่อง เขาก็เชื่อ แต่ว่านายไม่เชื่อ นายผู้ใหญ่ต่างๆ เขาไม่ได้สั่งว่าเวลานั้นเวลานั้นต้องเปิดต้องปิด ที่ต้องเปิดต้องปิดเวลานี้ เพราะว่าน้ำไม่คอยใคร น้ำขึ้นน้ำลง ท่านเป็นทหารเรือก็รู้เรื่องว่าน้ำขึ้นลงเวลาไหน ต้องรู้ น้ำขึ้น น้ำลง แล้วช่วยป้องกันไม่ให้น้ำท่วม ตัวเขานอนสบายแต่ว่าคนที่อยู่ข้างในทุกข์
ฉะนั้น เดี๋ยวนี้ยังมีเวลาที่จะแก้ไข ไม่อย่างนั้นถึงปีใหม่น้ำก็ท่วมอีก ก็เลยบอกว่าท่านที่มีหน้าที่ไปดู เราต้องไป เขาไม่เห็นแต่อย่างไรก็น่าจะไป 2 วัน 3 วันนี้ ก็จะไปดู เพราะว่ายังจำเป็นที่จะดู แต่ว่าเห็นเป็นอย่างนี้ อาจจะไปไม่ได้ ปวดหลัง ก็เลยไม่ได้ไป แต่ที่สมเด็จพระบรมฯ กับสมเด็จพระเทพฯ ไป มันต้องมีเรื่องเวลาให้เหมาะสม ให้ถูกต้อง ทางกรมชลประทาน บอกว่า ปลายปีก็หมดแล้ว ปลายปีนี้ยังมีอีกเดือน แล้วฝนก็ยังไม่หมด ต้องทำให้ถูกต้อง เพราะเชื่อว่า มันจะไม่ช้าเกินไป จวนจะหมดฤดูกาลแล้ว แต่ว่ามาพูดเพราะว่าที่ผ่านมาพูดไม่มีใครได้ยิน เสียงมันแหบ วันนี้เสียงนับว่าดี ได้แจ้งให้ทราบว่าจะต้องทำอย่างไรสำหรับในน้ำท่วม"
— พระราชดำรัสของของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ 4 ธันวาคม 2549