Kadry Śliwińskiego

26/08/2026

WRACAM TAM, GDZIE ZACZĘŁA SIĘ MOJA DROGA

Po ponad piętnastu latach wracam z aparatem do miejsca, od którego wszystko się zaczęło.

Na zaproszenie Domu Pomocy Społecznej we Wschowie będę miał możliwość sfotografowania wszystkich 58 podopiecznych tego domu.

To dla mnie ważny powrót.

Ponad piętnaście lat temu właśnie tutaj zrobiłem swój pierwszy reportaż środowiskowy. To właśnie wtedy po raz pierwszy świadomie skierowałem aparat w stronę tematów, które nie zawsze są wygodne, łatwe do pokazania czy chętnie oglądane. Tematów trudnych społecznie. Tematów, które jednak potrzebują uwagi i przede wszystkim — potrzebują, żeby o nich mówić.

Dzisiaj wracam tam z dużo większym doświadczeniem, ale z podobną ciekawością człowieka.

Przede mną 58 spotkań, 58 historii i 58 różnych światów.

Będzie to wymagający reportaż. Wymagający uważności, cierpliwości, delikatności i odporności. Nie chcę jednak fotografować samej niepełnosprawności czy choroby. Chcę fotografować ludzi.

Ich gesty. Spojrzenia. Relacje. Codzienność. Chwile samotności i chwile bliskości.

Dlatego zdecydowałem, że cały reportaż będzie czarno-biały. Bez koloru, który mógłby odciągać uwagę od tego, co najważniejsze.

Od człowieka.

Te trzy fotografie są tylko zapowiedzią tego, co przede mną.

I chyba po raz pierwszy od dawna czuję przed kolejnym reportażem coś szczególnego.

Wracam do miejsca, w którym ponad piętnaście lat temu zacząłem tę drogę.

I bardzo jestem ciekaw, dokąd tym razem mnie zaprowadzi.

58 osób.
58 historii.
Jedno miejsce.

Zaczynamy.

02/08/2026

Prawdziwa twarz.

02/08/2026

🖤📷

01/08/2026

Praca nad mikrokontrastem przejściami tonalnymi oraz charakterem światła To jest coś co Ja naprawdę uwielbiam robić. Gdybyś miała/miał ochotę na taki właśnie portret,
daj znać.

04/07/2026

„Wszystko siedzi w głowie”. Poznajcie historię Adama.

Mijam go na trasie regularnie. Wielokrotnie, jadąc samochodem drogą między Górczyną, Jędrzychowicami a Szlichtyngową, obserwowałem zza szyby tego samego faceta, który z niesamowitym zacięciem pokonywał kolejne kilometry. Zastanawiałem się, jaka historia kryje się za tą determinacją. Okazja do rozmowy pojawiła się niespodziewanie – dopiero wczoraj spotkałem go pod sklepem, w którym obaj robiliśmy zakupy. Zagadałem, słowo do słowa i tak umówiliśmy się na ten krótki wywiad. przy okazji zrobiłem mu też mały fotoreportaż, bo takich historii i takiej twarzy po prostu nie dało się nie sfotografować.

Zaczynał jak każdy – od dziecięcych biegów na krótkich dystansach. Potem, jak to w życiu bywa, praca i codzienne obowiązki zepchnęły sport na dalszy plan. Pojawiły się problemy ze zdrowiem, a lekarz medycyny pracy postawił sprawę jasno: „Albo zrobisz coś ze sobą, albo będzie źle”.

W 2023 roku Adam podjął rękawicę. Zszedł z wagi ze 100 kg do obecnych 82–83 kg. Po zaledwie trzech miesiącach od powrotu do treningów przebiegł Półmaraton w Lesznie, a niedługo później zameldował się na mecie Maratonu Warszawskiego.

Ale to nie jest zwykła historia o zrzucaniu kilogramów. Adam od lat zmaga się z niepełnosprawnością ruchową i problemami z nogami. Po latach żmudnej rehabilitacji doszedł do miejsca, w którym nie tylko biega klasyczne dystanse, ale rzuca wyzwanie biegom Ultra. Pod koniec maja wystartował w morderczym formacie backyard, gdzie w ciągu 48 godzin, co godzinę, musiał meldować się na starcie kolejnej pętli. Suma? Ponad 84 kilometry, wstawanie o 2:00 w nocy i walka z przeraźliwym zmęczeniem.

Gdy pytam go, co myśli o reakcjach ludzi na trasie – w tym tych złośliwych, z którymi wciąż się spotyka – odpowiada ze stoickim spokojem:

„Robię to przede wszystkim dla siebie. Jestem zwykłym, skromnym chłopakiem. Zdecydowana większość barier siedzi w naszych głowach. Kiedy organizm mówi 'nie', a Ty mimo wszystko wstajesz w środku nocy i robisz kolejny trening, satysfakcja jest niesamowita. Sport przede wszystkim układa mi głowę i buduje psychikę”.

Przygotowania do maratonów to setki kilometrów wybieganych zimą w mrozie i ciemności, ogromne koszty i chwile zwątpienia, które – jak sam przyznaje – towarzyszą mu cały czas. Mimo to Adam biega dalej, udowadniając sobie i całemu światu, że niemożliwe nie istnieje.

Adam, wielki szacunek za tę rozmowę, skromność i inspirację. Czapki z głów! 🏃‍♂️💪

(Zdjęcia z reportażu możecie zobaczyć poniżej 👇)

barier

04/07/2026

„Wszystko siedzi w głowie”. Poznajcie historię Adama.

Mijam go na trasie regularnie. Wielokrotnie, jadąc samochodem drogą między Górczyną, Jędrzychowicami a Szlichtyngową, obserwowałem zza szyby tego samego faceta, który z niesamowitym zacięciem pokonywał kolejne kilometry. Zastanawiałem się, jaka historia kryje się za tą determinacją. Okazja do rozmowy pojawiła się niespodziewanie – dopiero wczoraj spotkałem go pod sklepem, w którym obaj robiliśmy zakupy. Zagadałem, słowo do słowa i tak umówiliśmy się na ten krótki wywiad. przy okazji zrobiłem mu też mały fotoreportaż, bo takich historii i takiej twarzy po prostu nie dało się nie sfotografować.

Zaczynał jak każdy – od dziecięcych biegów na krótkich dystansach. Potem, jak to w życiu bywa, praca i codzienne obowiązki zepchnęły sport na dalszy plan. Pojawiły się problemy ze zdrowiem, a lekarz medycyny pracy postawił sprawę jasno: „Albo zrobisz coś ze sobą, albo będzie źle”.

W 2023 roku Adam podjął rękawicę. Zszedł z wagi ze 100 kg do obecnych 82–83 kg. Po zaledwie trzech miesiącach od powrotu do treningów przebiegł Półmaraton w Lesznie, a niedługo później zameldował się na mecie Maratonu Warszawskiego.

Ale to nie jest zwykła historia o zrzucaniu kilogramów. Adam od lat zmaga się z niepełnosprawnością ruchową i problemami z nogami. Po latach żmudnej rehabilitacji doszedł do miejsca, w którym nie tylko biega klasyczne dystanse, ale rzuca wyzwanie biegom Ultra. Pod koniec maja wystartował w morderczym formacie backyard, gdzie w ciągu 48 godzin, co godzinę, musiał meldować się na starcie kolejnej pętli. Suma? Ponad 84 kilometry, wstawanie o 2:00 w nocy i walka z przeraźliwym zmęczeniem.

Gdy pytam go, co myśli o reakcjach ludzi na trasie – w tym tych złośliwych, z którymi wciąż się spotyka – odpowiada ze stoickim spokojem:

„Robię to przede wszystkim dla siebie. Jestem zwykłym, skromnym chłopakiem. Zdecydowana większość barier siedzi w naszych głowach. Kiedy organizm mówi 'nie', a Ty mimo wszystko wstajesz w środku nocy i robisz kolejny trening, satysfakcja jest niesamowita. Sport przede wszystkim układa mi głowę i buduje psychikę”.

Przygotowania do maratonów to setki kilometrów wybieganych zimą w mrozie i ciemności, ogromne koszty i chwile zwątpienia, które – jak sam przyznaje – towarzyszą mu cały czas. Mimo to Adam biega dalej, udowadniając sobie i całemu światu, że niemożliwe nie istnieje.

Adam, wielki szacunek za tę rozmowę, skromność i inspirację. Czapki z głów! 🏃‍♂️💪

(Zdjęcia z reportażu możecie zobaczyć poniżej 👇)

barier

07/06/2026

Całkiem nowe portfolio - w budowie oczywiście ;)
https://asliwinskifoto.myportfolio.com/

30/05/2026

Piękny dzień. 🤝🏻📷

30/05/2026

Już dziś finał projektu Rodzina zastępcza.

📸 💙„Rodzina Zastępcza w obiektywie” – zapraszamy na wyjątkową wystawę fotograficzną 💙📸 otwarcie już dzisiaj o godz. 13:30 na deptaku we Wschowie 💙

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie we Wschowie serdecznie zaprasza mieszkańców Powiatu Wschowskiego na niezwykłe wydarzenie organizowane z okazji Dnia Rodzicielstwa Zastępczego – wystawę fotograficzną „Rodzina Zastępcza w obiektywie Kadry Śliwińskiego

📅 30 maja 2026 r.
📍 Wschowski Deptak
🕜 godz. 13:30

Wydarzenie odbywa się pod Honorowym Patronatem Marek Cebula - Wojewoda Lubuski, Marszałka Województwa Lubuskiego Sebastian Ciemnoczołowski oraz Starosty Wschowskiego Waldemar Starosta

Wystawa będzie wyjątkową okazją do zatrzymania się na chwilę i spojrzenia na świat rodzin zastępczych – ludzi o wielkich sercach, którzy każdego dnia dają dzieciom bezpieczeństwo, wsparcie, troskę i szansę na spokojne dzieciństwo.

Fotografie ukazują prawdziwe emocje, codzienne chwile, relacje oraz piękno rodzinnego ciepła budowanego przez miłość, cierpliwość i zaangażowanie. 👨‍👩‍👧‍👦✨

To wydarzenie ma nie tylko wymiar artystyczny, ale przede wszystkim społeczny i edukacyjny. Chcemy wspólnie promować ideę rodzicielstwa zastępczego, budować świadomość społeczną oraz pokazać, jak ogromną rolę pełnią rodziny zastępcze w życiu dzieci potrzebujących opieki i wsparcia.

W programie wydarzenia przewidziano również:
🎈 animacje dla dzieci,
💬 rozmowy o rodzicielstwie zastępczym,
🤝 podziękowania dla rodzin zastępczych za ich codzienną troskę i zaangażowanie.

Serdecznie zapraszamy osoby zainteresowane rodzicielstwem zastępczym do udziału w wystawie.

📸 Do zobaczenia na wschowskim deptaku! 📸

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie we Wschowie

Miasto i Gmina Wschowa
Bank Spółdzielczy we Wschowie
Spółka Komunalna Wschowa
Centrum Kultury i Rekreacji we Wschowie
Piekarnia Cukiernia Gierczak
Policja Wschowa
Jedność