08/08/2026
Rok prezydentury Karol Nawrocki.
urodził się 3 marca 1983 roku w Gdańsku.
Od wczesnych lat interesował się historią, szczególnie dziejami najnowszymi Polski. Jeszcze jako nastolatek aktywnie angażował się w działalność społeczną i edukacyjną, organizując rekonstrukcje historyczne oraz wydarzenia o charakterze patriotycznym.
W latach 1998–2002 był uczniem IV Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku. Studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Gdańskiego ukończył w 2008 roku. W 2013 roku na tym samym uniwersytecie obronił pracę doktorską pt. Opór społeczny wobec władzy komunistycznej w województwie elbląskim 1976–1989. W 2023 r. na Politechnice Gdańskiej ukończył studia podyplomowe International MBA in Strategy, Programme and Project Management.
Od 2009 roku był związany zawodowo z Instytutem Pamięci Narodowej, m.in. w latach 2013–2017 jako naczelnik Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku. W 2016 roku współorganizował uroczystości pogrzebowe Danuty Siedzikówny „Inki” i Feliksa Selmanowicza „Zagończyka” w Gdańsku – symboliczny akt przywracania należnej czci Żołnierzom Wyklętym.
W latach 2017–2021 był dyrektorem Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Pod jego kierownictwem placówka przeszła reformę merytoryczną i organizacyjną. Wystawa główna została osadzona w polskim doświadczeniu wojennym i zyskała wyraźniejszy kontekst narodowy. W 2021 roku dr Nawrocki powrócił do Instytutu Pamięci Narodowej, gdzie objął stanowisko zastępcy prezesa IPN.
Urząd prezesa Instytutu Pamięci Narodowej objął 23 lipca 2021 roku, wybrany na to stanowisko przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej za zgodą Senatu.
Jako prezes IPN nadał tej instytucji wyrazistą tożsamość badawczą, wzmocnił jej obecność międzynarodową i podjął działania na rzecz godnego upamiętnienia ofiar systemów totalitarnych. Po rosyjskiej agresji na Ukrainę w 2022 roku zainicjował – w ramach realizacji ustawy o zakazie propagowania symboliki totalitarnej – działania na rzecz usuwania z polskiej przestrzeni publicznej sowieckich obiektów propagandowych, fałszujących najnowszą historię Polski. W okresie jego prezesury usunięto 42 tego typu obiekty. W związku z tymi działaniami został objęty śledztwem rosyjskich organów ścigania i wpisany na listę osób poszukiwanych przez władze Federacji Rosyjskiej. Równolegle rozwijał nowoczesne formy edukacji historycznej – m.in. gry komputerowe i aplikacje cyfrowe – by skuteczniej docierać do młodego pokolenia.
Jest autorem kilku książek (m.in. Sprawa kwidzyńska 1982. Internowanie, pobicie, proces, 2012; Studium przypadku. Opór społeczny wobec władzy komunistycznej w województwie elbląskim (1976–1989), 2014; Polska silna historią, 2025), kilkudziesięciu innych publikacji naukowych i popularnonaukowych, redaktorem serii wydawniczych oraz współautorem projektów wystawienniczych. Zainicjował międzynarodowy projekt „Szlaki Nadziei. Odyseja Wolności” i kampanię , czyli podejmowanie na nowo śledztw w sprawie zbrodni komunistycznych z lat osiemdziesiątych XX w. Rozwinął edukacyjne formaty IPN oraz zacieśnił współpracę z instytucjami pamięci w Europie i Stanach Zjednoczonych.
W listopadzie 2024 roku obywatelską kandydaturę dr. Karola Nawrockiego na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej poparło Prawo i Sprawiedliwość. W trakcie kampanii odwiedził kilkaset miejscowości w całej Polsce, co umożliwiło mu bezpośredni kontakt z codziennymi problemami Polaków oraz poznanie aspiracji i potrzeb obywateli z różnych części kraju. W drugiej turze wyborów prezydenckich, która odbyła się 1 czerwca 2025 roku, zaufaniem obdarzyło go ponad 10,6 mln Polaków, wybierając go na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Urząd ten objął 6 sierpnia 2025 roku, składając przysięgę przed Zgromadzeniem Narodowym.
Za swoją pracę zawodową związaną z upamiętnianiem prawdy o najnowszej historii Polski został odznaczony Srebrnym (2021) i Brązowym Krzyżem Zasługi (2016). Otrzymał też m.in. Medal 100–lecia Odzyskania Niepodległości (2019) i Złoty Medal „Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas” (2023).
Prywatnie jest mężem Marty i ojcem trojga dzieci Daniela, Antoniego oraz Katarzyny.
Fot. Johnbob & Sophie Press, Robert Kuszyński / OKO.press
