Moje WidziMisie

28/04/2026

Gdyby dzieci powstawały wewnątrz rafaello wyglądaloby to jakoś tak :)

24/04/2026

24/04/2026

Naprawdę chciałam i naprawdę się starałam :D

Zrobiłyśmy tą sesję z Ulą w listopadzie w 15 min - bo było strasznie zimno :D
Jak zwykle ze mną bywa - akcja spontan: telefon do Uli co robi i czy skoczymy na zdjęcia bo chyba widzę piękną mgłę :D
I to boskie dziewczę się szybko wyszykowało przed wyjściem do kina, rach ciach i po robocie :D
I tu zaczynają się schody bo od listopada zrobiłam tylko ten ułamek całości, a mam ich znacznie więcej. Chciałam tu wrzucić już całość ale jako że jest przestój na łączach to wrzucam cokolwiek, a kiedyś resztę :D
Nie umawiajcie się ze mną na zdjęcia bo nie wiadomo kiedy je otrzymacie xD
Niedługo druga sesja mojej królewny małej a później reszta z Ulą :)

02/04/2026

Jest i ona

03/01/2026

Mam w niedalekim sąsiedztwie takie słodkie bobo, które regularnie mogę odwiedzać

19/12/2025

Nie od dziś wiadomo, że każda kobieta ma w sobie co najmniej kilka ustawień fabrycznych. Mogą się one przestawiać dowolnie, z nieprzewidywalną intensywnością i częstotliwością. Coś, jak korytarze w filmie Cube - tylko, że u kobiety nikt nie ustalił ostatecznie algorytmu. I to jest piękne. 🥳
I tak tutaj mamy Magdę - przez chwilę rusałkę 🧚‍♂️🌼🌸: zwiewną, czarującą i romantyczną. Później wersję "classic" wyposażenia - taką Marylin Monroe 🌺🌹. Widzisz kobietę, widzisz czerwony, szczęka opada, koniec debaty. Tak się załatwia sprawy. A na koniec buntowniczkę w czerni. Taką co się odwróci plecami i co najwyżej zadziornie popatrzy "catch me if you can". 💣
A tak w ogóle to dzielna babka. Wokół ziąb, śnieg - a ona w sukience, uśmiechem rozgrzewa siebie i wszystko wokoło. Generalnie trochę tak, jakby właśnie utopiła Marzannę i teraz na salony wjechała Mokosz. I takie "przedwiośnie" nas zapewne czeka tego roku, kiedy Magda wyjdzie z domu w zielonej sukience. W sumie na to trochę liczę w marcu. Także Madzia: marzec = zielone sukienki. Powiedz mężowi, że fotograf kazał ;) No to tyle o niej. Teraz miejsce - mosty w Stańczykach.
To było moje odkrycie roku, kiedy zmieniłam miejsce zamieszkania z południa na północ kraju. Od dawna nie mogę się nadziwić, że jest tak mało znane i promowane. Nawet zawiodłam się wtedy bardzo mocno na wszelkich atlasach geograficznych, przyrodnicznych i podręcznikach szkolnych. W ogóle wydaje mi się, że podręczniki do geografii chyba wydawane są w różnych wersjach w zależności od województwa/regionu. Czy to jest możliwe? U mnie sporo zawsze było o wyżynie krakowsko-częstochowskiej, jurze, Podhalu. Pamiętam, że przeglądałam te atlasy od deski do deski już w pierwszym tygodniu szkoły i w mojej głowie kodowała się topografia miejsc do odwiedzenia tak w Polsce, jak i na świecie. I nigdy nic o Stańczykach. Dlaczego? Jeździmy podziwiać akwedukty w Rzymie, a w Polsce mamy takie perełki i człowiek nawet o nich nie wie. Zatem zachęcam do odwiedzin :) A kto był może opisze wrażenia ? I dajcie znać która wersja Magdy Wam najbardziej w duszy gra :)

12/12/2025

Polecajka nie do odrzucenia :) Jeśli ktoś z Was jest z Tarnowa/okolic, bądź też planuje zwiedzić to miasto jeszcze tego roku - temu właśnie polecam, przy okazji spaceru po rynku, zajrzeć do TCK. Do końca grudnia wisi tam wystawa fotografii członków TTF (których wszystkich uwielbiam i tęsknię). Oraz !uwaga uwaga! rysunków różnej maści mojego zmarłego przyjaciela - wszechstronnego artysty Bartosza Połecia aka Roton. Człowiek renesansu - artysta z krwi i kości, fotograf, grafik, malarz, r***r, moja hip-hopowa bratnia dusza i kto go tam wie, co jeszcze. Kiedyś będzie o nim post, bo w sumie maczał palce w mojej miłości do zdjęć. I dalej trochę ma wpływ na to, co u mnie w fotografowaniu się dzieje. Myślę, że już całkiem niedługo będzie tu coś extra - tym razem ja na jego zdjęciach 🙈🤪 Ale o tym niebawem, a teraz kto może, niech leci do Tarnowskiego Centrum Kultury 📸🖼️

30/11/2025

Są ludzie, którzy w Andrzejki świetnie się bawią i wróżą wszelaką pomyślność, jaka może ich spotkać z wróżb rozmaitych. (Swoją drogą ciekawe, dlaczego nikt nie stosuje wróżb przyziemnych typu " w tym roku schudniesz 3 kg" albo "zwolni się kolejka do kardiologa na NFZ - zadzwoń do nich jutro" 🧐). No bo ile można wróżyć sobie mężów i kim oni będą. Ja mam jednego i w zupełności wystarcza

06/11/2025

C.d. Z cyklu dziwne historie. Odradzam czytanie tego - stracicie do mnie zaufanie :D
Tym razem w dniu święta upiornych przebierańców uznałyśmy z Anną, że pomimo fatalnych prognoz pogody, w tym dniu może już nas nic lepszego nie spotkać i wypadałoby podbić parę okolicznych, malowniczych, opuszczonych domków, zanim zrobią to spragnieni cukru Halloween'iarze. Jak powszechnie wiadomo są oni gotowi puścić chatę z dymem z powodu ich ostrego, trudnego do opanowania niedocukrzenia ;)
Stodołę widoczną na zdjęciach miałam na swojej liście fotoplenerów od ok 3lat. Całe szczęście Anna należy do osób, które potrafią sobie zwizualizować moje niecodzienne punkty widzenia różnych miejsc i o dziwo - jej też się podobają. Mówię jej więc, że mam taką piękną stodołę-ruinę - a Anna już szykuje kiecę i make-up.
Tym sposobem sprawa została postanowiona i po wszelkich sposobach zaklinania pogody: skakania przez ogień w czasie nowiu, tańców o świcie wokół siedemnastej wierzby na ósmym rozdrożu, usiłowania zakupienia na Temu armatek powietrznych jakimi rzekomo "pan, którego nikt na świecie nie lubi" rozganiał chmury nad placem w kolorze maków - zdecydowałyśmy się wysłać kruka do Deneris z prośbą o smoka (a ta kobieta jest ponoć zawsze skuteczna). Wiem, że nie uwierzycie – dlatego dodaje materiał dowodowy z tej sprawy. Podziałało. Wyjeżdżając z Suwałk padało, podobnie po naszym powrocie od razu zaczęło padać, a jednak udało się nam wstrzelić w okienko pogodowe bez deszczu. Oczywiście to smoki grzały atmosferę. Tak było. Nie inaczej.
Efekt tych działań zamieszczam poniżej.

Krótki przebieg zdarzeń na mejscu:
Stacja pierwsza – domek przy drodze. Anna zwalcza pająki. Do domku można wejść. Są w nim jakieś tajemnicze wyłomy w podłodze. Jednak mamy cykora i nie eksplorujemy go dalej (z obawy przed poukrywanymi w kątach niedocukrzonymi Halloween'iarzami – oczywiście, że nic innego nas w tym domku nie przeraża ;)). Najładniej jednak jest przed domkiem. Co jakiś czas kierowcy tirów okazują swoją wyrafinowaną aprobatę klaksonem widząc kobietę w czerwieni owianą dymem.

Miejsce drugie – stodoła. Sceneria jak z takiego jakiegoś filmu o wiedźmach z lasu, którego nie chce pamiętać więc nie drążę dalej zasobów pamięci. Tu miałam cykora, że ktoś nas pogoni, dlatego udałyśmy się z prezentem do najbliższego domku (domniemanego właściciela) po zgodę o wykorzystanie tego lokalu użytkowego. Niestety nikt nas nie wpuścił. Pewnie nie mieli Merci 🤷‍♀️🤷‍♀️Postawiłyśmy na ryzyko i uskuteczniłyśmy plener. Nadal nikt się nani nie zainteresował. Może jeszcze tu wrócimy?

Miejsce trzecie – zdegenerowane (jak Macaulay Culkin w 2012) paprocie. Level ostateczny leczenia arachnofobii. Fotki i Ania wydają się miłe i sympatyczne, bez naleciałości święta upiornych przebierańców. Nic bardziej mylnego – Anna musiała się powyginać jak rasowe postacie z horrorów. Serio ta kobieta musiała już być statystą w filmach o egzorcyzmach, tylko się nie przyznaje. Jej kręgosłup się wygina w różnych konfiguracjach. Dowolnych. Jak chcecie. Jak takie zabawki, plastikowe węże, takie wiecie modułowe dla dzieci przejawiających cechy psychopatii wobec zbyt prostych zwierząt.

Podsumowując fajny dzień.

04/11/2025

Dzisiejsze bobo pokazało nam, kto rządzi światem. Nie mama, nie Chiny, nie USA. Otóż porządkiem na świecie rządzą dzieci :) Ta prawda objawiona została już w 2017r. w filmie animowanym pt. Szef Bobas ;) kto nie oglądał - polecam. Zatem jak dziecko nie chce spać - to nie będzie spać. I tyle. Chyba, że ono już wie, że oczy ma bardziej hipnotajzing niż Joanna Krupa kiedykolwiek widziała i wie, że to będzie dobre. I chyba jest dobre?