Dominika Jąkała Fotografie

22/08/2026

Sesja pełna lata ☀ (36 stopni w cieniu, a w słońcu to nawet nie pytajcie) :D Gąski, kury, baranki... No nie ma jak na wsi ✨

17/08/2026

te pierwsze chwile z maluszkiem są tak niepowtarzalne

13/08/2026

Dla tej sesji przejechałam prawie 90 km. Gosia i Marcin zaprosili mnie do swojego "tajemnicznego zakątka". Opuszczonego sadu schowanego w dolinie. Wszystko tam zagrało światło, kolory, delikatny wiatr

11/05/2026

Mam wrażenie, że codzienność ucieka mi jak piasek z dziurawego wiaderka. Te zdjęcia to moje takie pocztówki z codzienności. Nazwałam je kilka lat temu "pierwszą niedzielą zwykłą". Zdjęcia bez szczególnego przygotowania, pozowania i ani ustawiania.Po prostu zwykłe zdjęcia tego co jest... Robicie czasem tak?

07/05/2026

Marzycielka. Słowo, które przylgnęło do mnie jak rzep, po kilku godzinach spędzonych z Emilią. Kobieta tak silna, a jednocześnie delikatna. Ma w sobie coś z tej kwitnącej mirabelki, przy której robiłyśmy zdjęcia. Skrywa w sobie tyle pięknych kwiatów, które zakwitają, gdy przychodzi ich czas. Wtedy wzbudza zachwyt każdego, kto na nią spojrzy. To jedna z tych kobiet, które nie potrzebują krzyczeć, imponować efektami czy błyszczeć. Tylko siadają obok Ciebie, spokojnie jak dobry człowiek, który wie, że nie musi być głośny żeby być ważny. Autorka wystawy "Przestrzeń". Fotografka. Piękna dusza.

16/04/2026

Post z cyklu CASE STUDY: Jak powstało to zdjęcie. :) Wymyśliłam to wczoraj przy robieniu zdjęć bociana 🤣 dajcie znać czy chcecie kolejny przykłady

06/04/2026

Te spojrzenia, które rozumiecie tylko Wy

31/03/2026

Ta sesja zaczęła się od słów Oli: „Dominika, my nie wiemy, jak się ustawiać i co robić”

30/03/2026

27/03/2026

Znasz ten moment,
kiedy robisz coś od serca…
a potem wchodzisz na Instagram
i nagle wszystko wydaje się za małe?

Już nie takie ładne.
Już widzisz tylko,
że mogło być lepsze.

Ja znam to aż za dobrze.

I szczerze?
Czasem boję się pokazać coś swojego.
Bo w głowie od razu pojawia się myśl,
że ktoś to oceni.
Że zobaczy to, co nieidealne.
Że pomyśli — za mało.

Nie mam na to magicznej pigułki.
Nie wiem, jak wyłączyć ten głos na zawsze.

Ale wiem, co trochę pomaga.

Wracać do tego,
dlaczego w ogóle to zrobiłaś.
Do tej chwili, kiedy to było Twoje.
Do momentu, kiedy czułaś radość, zanim zaczęłaś się porównywać.

Bo naprawdę starasz się wystarczająco.
Nawet jeśli zajmuje Ci to więcej czasu.
Nawet jeśli nie wszystko wychodzi tak, jak chciałaś.

Uczenie się nowych rzeczy bywa niewygodne.
Nieładne.
Pełne prób i błędów.

I może właśnie w tym wszystkim
jest więcej odwagi,
niż w byciu idealną. ✨

na zdjęciu .monika