16/05/2026
𝑲𝑶𝑺 (𝑻𝒖𝒓𝒅𝒖𝒔 𝒎𝒆𝒓𝒖𝒍𝒂)
Chyba ulubiony czarnuch (samiec). Dorosły jest nie do pomylenia z samicą, która wygląda zupełnie inaczej. Jest ciemnobrązowa i ma plamki na sierści. Samce charakteryzują się czarnym upierzeniem, jaskrawożółtym dziobem i żółtą obrączką oczną. Należy do rodziny drozdowatych, a wskutek działalności człowieka wykształciły się dwie odmiany kosa zwyczajnego: miejskie i leśne. Wiosną bogaty śpiew kosa niesie się wszędzie, choć to wędrowny kos leśny potrafi wyśpiewać bardziej skomplikowane melodie niż odmiana miejska. Przypuszcza się, że uczą się większej ilości dźwięków podczas swoich podróży. Kosy są bardzo aktywne w ciągu dnia. Zaczynają wczesnym świtem, a kończą o zmierzchu. Większość tego czasu spędzają na ziemi, ponieważ głównie tam szukają jedzenia (są wszystkożerne). Kos potrafi zjeść dżdżownicę w całości. Rozszarpuje ją na kawałki na przykład wtedy, gdy chce się podzielić z młodymi. W zależności od pory roku waga kosów może ulec znacznej zmianie. W skali roku może się zwiększyć/zmniejszyć nawet dwukrotnie.
