Co to jest strona internetowa?

Monika Mściwujewska Fotografia

Strona główna
Polska
Białystok
Monika Mściwujewska Fotografia

Chwile zatrzymane w kadrze

02/06/2026

Kilka dni temu pokazywałam Wam podlaskie majowe kapliczki takie, jakie widzimy je na co dzień – wpisane w krajobraz wsi, otoczone zielenią i historią wielu pokoleń.
Dziś wracam do tych samych miejsc, ale patrzę na nie zupełnie inaczej.

Fotografia w podczerwieni potrafi całkowicie odmienić rzeczywistość. Zieleń zamienia się w biel, drzewa wyglądają jak oprószone śniegiem, znajomy krajobraz zaczyna przypominać zimową krainę, a kapliczki wyglądają jak wyjęte z opowieści, która dzieje się gdzieś pomiędzy snem a rzeczywistością.
Jeśli nie widzieliście mojego poprzedniego wpisu o majowych kapliczkach na Podlasiu, koniecznie zajrzyjcie do wcześniejszego posta -

https://www.facebook.com/MonikaMsciwujewskaFotografia/posts/pfbid0XLiULscZbLBNC7xgtn5ssyYWVfw9nXh9wzWtBxUsLd1DUrxcLZWMYiURGcP2qh7Kl

i porównajcie oba spojrzenia. Ciekawa jestem, która wersja jest Wam bliższa – ta zakorzeniona w codzienności czy ta odrobinę baśniowa, widziana przez obiektyw rejestrujący światło niewidoczne dla ludzkiego oka.

31/05/2026

31 maja obchodzimy Dzień Bociana Białego - ptaka, który od pokoleń jest nieodłącznym elementem polskiego krajobrazu.

Patrząc na bociany przez obiektyw, łatwo zachwycić się ich dostojnością, elegancją lotu czy troską o potomstwo. Ale bocian to coś więcej niż wdzięczny temat fotograficzny. To także jeden z najlepszych wskaźników kondycji naszej przyrody. Tam, gdzie znajdują pożywienie i bezpieczne miejsca do życia, tam wciąż istnieją łąki pełne życia, mokradła i naturalne ekosystemy.

Dlatego ochrona bocianów to nie tylko troska o jeden gatunek. To troska o cały krajobraz, który współtworzą - o miejsca, gdzie natura nadal zachowuje swoją równowagę.

Dziś, w ich święto, zostawiam kilka kadrów tych niezwykłych sąsiadów. Bo choć są tak dobrze znani, wciąż potrafią zachwycać za każdym razem, gdy pojawiają się na horyzoncie.

27/05/2026

Na Podlasiu maj pachnie nie tylko bzem i czeremchą. Pachnie też tradycją. 🌿
Są takie miejsca, przy których człowiek mimowolnie zwalnia krok. Małe kapliczki stojące na rozstajach dróg, pod starymi lipami, gdzieś między polami i drewnianymi domami. Czasem niepozorne, czasem ozdobione świeżymi kwiatami i błękitnymi wstążkami - ale zawsze ważne dla lokalnej społeczności.

Wieczorami słychać przy nich Litanię Loretańską, śpiewaną przez kilka pokoleń naraz. Bez pośpiechu. Bez telefonów. Za to z tym czymś, czego coraz bardziej brakuje - wspólnotą i spokojem.

Podlaskie majowe kapliczki to nie tylko element krajobrazu. To pamięć o ludziach, którzy spotykali się tu od dziesięcioleci po pracy w polu, po całym dniu codziennych spraw. To historie przekazywane szeptem, światło świec o zmroku i głosy niosące się po wsi.

I chyba właśnie dlatego fotografując podlaskie kapliczki ma się wrażenie, że zatrzymuje się coś więcej niż tylko obraz. 🌾

24/05/2026

Z wczorajszego wypadu do Stolicy 😁
YELLOW 💛

22/05/2026

Kwietniowa Suwalszczyna 💛🧡💚

20/05/2026

Maj już powoli zbliża się ku końcowi, a ja dopiero pokazuję kadry z końcówki kwietnia — z tej jeszcze mało wiosennej, surowej Suwalszczyzny.

Tamten weekend obfitował w tak różnorodne sceny, że momentami trudno było uwierzyć, że wszystko wydarzyło się w ciągu zaledwie 2 dni. Nie pamiętam drugiego takiego wyjazdu, podczas którego pogoda zmieniała się tak gwałtownie i tak często. Aura przygotowała dla nas cały wachlarz możliwości — od błękitnego nieba bez jednej chmury, przez ciężkie, dramatyczne światło, aż po śnieżną zawieję bardziej pasującą do środka zimy niż końcówki kwietnia.

Na Suwalszczyźnie natura potrafi w jednej chwili uspokoić krajobraz miękkim światłem, by za moment pokazać swoje znacznie bardziej surowe oblicze. Dla fotografa to prawdziwy prezent — każdy przejazd, każdy pagórek i każda zmiana pogody przynoszą zupełnie inne kadry i emocje.

Właśnie takie wyjazdy zostają w pamięci najdłużej — nie te „idealne”, ale te nieprzewidywalne, wymagające i pełne fotograficznych niespodzianek.

16/05/2026

Suwalszczyzna pod koniec kwietnia potrafi zaskoczyć.
Niby wiosna już trwa, a o świcie trawy wciąż srebrzą się od przymrozku, mgły leniwie snują się między pagórkami, a pierwsze młode liście dopiero zaczynają łapać światło.

To właśnie wtedy krajobraz jest najbardziej malarski — miękki, spokojny i trochę nieoczywisty. Nie ma jeszcze letniego chaosu zieleni. Są za to delikatne kolory, długie cienie i cisza, którą w fotografii aż chce się zatrzymać.

Fotografowanie Suwalszczyzny o tej porze roku to trochę polowanie na krótkie chwile. Kilkanaście minut światła, oddech zimna w powietrzu i pejzaże, które wyglądają jak namalowane akwarelą.

I chyba właśnie za to tak łatwo zakochać się w tych porankach. ❤️

14/05/2026

Stare sady o tej porze roku wyglądają jak zaczarowane.
Poskręcane, wiekowe drzewa nagle okrywają się delikatnymi kwiatami i świat zwalnia właśnie tam — między bielą jabłoni, różem wiśni i cichym brzęczeniem pszczół.

To nie są idealne, równo przycięte alejki z katalogów.
To miejsca z historią. Drzewa pamiętające dawne lata, stare gospodarstwa i wiosny, które wracały tu każdego roku.

W fotografii takich sadów jest coś wyjątkowego — ulotność. Bo zanim zdążymy się nacieszyć tym widokiem, płatki opadną, a wiosna ruszy dalej. Dlatego właśnie chce się zatrzymać te chwile na zdjęciach.

Stare sady obleczone w kwiaty mają w sobie spokój, którego coraz trudniej szukać gdzie indziej. 🌸

12/05/2026

Żółty zawładnął krajobrazem 💛
Rzepakowe pola ciągną się aż po horyzont, a mlecze tworzą małe słońca na łąkach. Chyba można oficjalnie ogłosić, że sezon na żółte kadry został otwarty 🌼📸

To ten moment w roku, kiedy człowiek co chwilę mówi „tylko jedno zdjęcie”... i wraca do domu z pełną kartą pamięci.

A Wy — team rzepak czy team mlecze? 🌞

07/05/2026

Lubię lasy brzozowe za ich lekkość. Nawet w pochmurny dzień jest w nich jasno, spokojnie i jakoś bardziej miękko. Wiosną pachną świeżością, latem dają przyjemny cień, jesienią złocą się tysiącem małych liści, a zimą wyglądają jak szkic wykonany cienką kreską na śniegu.

Może właśnie dlatego tak dobrze się wśród nich oddycha — bo brzozy nie próbują być monumentalne. Po prostu są. Ciche, jasne i piękne w swojej prostocie. ✨

Adres

Białystok

Strona Internetowa

https://monika-m.flog.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Monika Mściwujewska Fotografia umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.