05/06/2026
Są takie poranki, które nie budzą świata - one go po prostu delikatnie dotykają. 🌿🌅💚
Mgła otula pola i drzewa, świt niesie ciszę, a natura zdaje się wstrzymywać oddech na krótką chwilę. W takich momentach wiosna pokazuje swoje najpiękniejsze oblicze.
Dziś, gdy lato stoi już tuż za progiem, wracam myślami do tych zamglonych świtów z początku wiosny. Do chwil spokojnych, ulotnych i prawdziwych.
Niech te kadry będą małym ukłonem dla wiosny, zanim odda swoje miejsce najcieplejszej porze roku. 🌿✨
Bo najpiękniejsze wędrówki zaczynają się tam, gdzie kończy się pośpiech. 🌅🥾
"Przybywa w te strony zapewne z daleka,
zza wiecznego lasu, na łąki kwieciste,
zawsze rada gościom na swych, zacnych brzegach,
w zwiewne trzciny strojna szepczące, złociste.
W niej to błękit nieba znalazł przyjaciółkę,
powierniczką bywa spadającym gwiazdom,
żywi dzieci w gniazdach ukryte, jaskółcze,
pod lodem pieśń nuci srogą zimą każdą."