BŁAŻOWA NA STAREJ I WSPÓŁCZESNEJ FOTOGRAFII
Czas nieubłaganie płynie. Stare pokolenia ustępują miejsca nowym. Z biegiem lat zmieniają się obyczaje, nawyki, otoczenie i zmieniają się sami ludzie. Mimo nieustannych zmian wiele dawnych tradycji przetrwało do dziś, np. Stara fotografia uwiecznia różne przejawy dawnego życia. Pamięć ludzka jest ulotna. Oglądając albumy ze zdjęciami kilku pokoleń częs
to już nie pamiętamy, kto jest na zdjęciu… prababka, prapradziadek. Rozpoznajemy bliską osobę, ale mamy kłopot z ustaleniem znajdującej się obok niej postaci. Im starsze zdjęcie, tym większy mamy problem z jego opisaniem, rozpoznaniem osób, czasu i okoliczności, w jakich wykonano zdjęcie. Fotografowanie dosłownie oznacza „rysowanie światłem”, rysowanie, czyli utrwalenie tego, co dzisiaj już nie istnieje. Ponoć każda fotografia posiada duszę osoby fotografowanej i żyje ona tak długo, jak długo trwa ludzka pamięć. W czasach aparatów cyfrowych wszystko jest prostsze. Zastąpienie szkła czy światłoczułej kliszy elektroniką otwarło nowe horyzonty dla współczesnej fotografii. Cyfrówka sama ustawia parametry automatycznie – pstryk i gotowe. Często też wpisuje datę wykonania zdjęcia
Dawniej jednak fotografia była czymś wyjątkowym, pewnego rodzaju magią. Wykonanie pamiątkowego zdjęcia było wielkim wydarzeniem dla rodziny, koleżeńskiej grupy, uwiecznieniem podniosłej uroczystości. Ze starymi zdjęciami możemy jednak przeżyć swoistą podróż w czasie. .Stara fotografia zawsze będzie nas skłaniała do refleksji nad przemijaniem, i zawsze będzie urzekająca. Jakub Heller
