06/09/2025
Kwento ng Kidapawan
Sa paanan ng pinakamataas na bundok sa Pilipinas, ang Bundok Apo, naroon ang isang lungsod na tinaguriang "City of Fruits" ang Kidapawan City.
Noong unang panahon, ang mga katutubong Manobo at iba pang tribu ang unang nanirahan dito. Sila ang nag-alaga sa kalikasan at nagsilbing tagapangalaga ng mga ilog, kagubatan, at kabundukan. Naniniwala sila na ang Bundok Apo ay tahanan ng mga diwata at espiritu, kaya’t ito’y kanilang iginagalang at itinuturing na banal.
Dumating ang panahon ng kalakalan-dito nagsimulang sumikat ang Kidapawan bilang sentro ng prutas at agrikultura. Sa tuwing panahon ng anihan, ang mga lansangan ay napupuno ng mga traysikad at jeep na kargado ng mangga, durian, marang, rambutan, at iba’t ibang prutas na hinahanap-hanap kahit sa malalayong lugar.
Ngunit hindi lamang prutas ang yaman ng Kidapawan. Ang mga tao rito ay kilala sa kanilang pagiging matatag at maasikaso. Kahit pa dumaan sa mga pagsubok gaya ng lindol, bagyo, o mga sigalot sa karatig na lugar, ang mga Kidapaweño ay laging bumabangon at nagtutulungan.
Tuwing buwan ng Marso, idinaraos ang Kalivungan Festival, isang makulay na pagdiriwang ng pagkakaisa at kasaysayan ng Cotabato. Dito ipinapakita ang iba’t ibang sayaw, awit, at kasuotan ng mga tribu at iba pang grupo, patunay na sa kabila ng pagkakaiba-iba, may iisang puso ang mga mamamayan.
Ngayon, ang Kidapawan City ay hindi lamang kilala sa mga prutas kundi pati na rin bilang pintuan papunta sa Bundok Apo. Maraming mga umaakyat at turista ang dumarayo rito upang maranasan ang malamig na simoy ng hangin, masilayan ang sunrise mula sa tuktok, at damhin ang kakaibang ganda ng kalikasan.
At sa bawat pag-uwi ng isang bisita, dala-dala niya hindi lang ang tamis ng mga prutas kundi pati ang alaala ng isang lugar na tunay na mayaman-hindi lamang sa likas-yaman kundi sa kultura at puso ng mga tao
