25/05/2026
Ang Huling Sinag sa Kalsada
Sa Barangay Silangan, Cotabato city , may pamahiin ang mga matatanda: βPag lumubog na ang araw sa likod ng niyog at umugong ang kawad ng kuryente, huwag kang lalabas.β
Si Andoy, 12 taong gulang, hindi naniniwala. Gabi-gabi, dumadaan siya sa kalsadang iyan para sunduin ang tatay niya sa tubuhan. Pero isang hapon, nahuli siya ng dilim.
Bandang 5:47 PM, kuha ang larawang ito. Sabi ni Andoy, biglang tumigil ang ihip ng hangin. Ang mga dahon ng niyog, hindi na gumagalaw. Kahit ang mga a*o sa dulo ng kalsada, hindi tumatahol.
Habang naglalakad siya, napansin niya ang mga kawad ng kuryente sa itaas. Umuugong ang mga iyon, pero walang hangin. Parang may mabigat na dumadaan sa mga linya, gumagapang papunta sa kanya. Tik... tik... tik... tunog ng mga paa, pero sa kawad.
Paglingon niya sa niyog kung saan lumulubog ang araw, may nakita siyang anino. Hindi iyon tao. Mahaba ang mga bra*o, halos sumasayad sa lupa. Nakasabit ito nang patiwarik sa puno, at ang ulo nito ay nakatingin diretso kay Andoy. Walang mata, pero ramdam niyang nakatitig ito.
Gustong tumakbo ni Andoy, pero hindi niya maigalaw ang mga paa. Ang kalsada sa harap niya, biglang humaba. Ang mga bahay sa gilid, unti-unting nagdidilim kahit hindi pa gabi.
Tapos narinig niya ang bulong. Galing iyon sa mga kawad sa itaas:
βAndoy... sumama ka na. Dito, laging dapit-hapon. Hindi ka na malalate sa pag-uwi.β
Kinabukasan, nakita ng mga tanod ang tsinelas ni Andoy sa gitna ng kalsada. Wala nang ibang bakas. Pero tuwing sasapit ang 5:47 PM, kung titignan mong mabuti ang litratong ito, may anino raw na nakasabit patiwarik sa niyog. At kung makikinig ka, maririnig mo ang ugong ng kawad.
Sabi nila, naghahanap pa rin daw ito ng kasama para hindi siya mag-isang salubungin ang huling sinag.
