24/07/2026
Engkanto is real
Ang Kagubatang Bumubulong: Isang Kuwento ng Engkanto
Kabanata 1: Ang Nakatagong Daan
Sa isang tahimik na baryo na napapalibutan ng sinaunang kagubatan ay naninirahan ang isang binatang nagngangalang Miguel. Palaging binabalaan ng mga nakatatanda ang mga bata na huwag puma*ok sa gubat kapag palubog na ang araw.
"May mga nagmamasid," mahina nilang sinasabi.
Ngunit walang nangangahas magtanong kung sino ang tinutukoy nila.
Isang gabi, habang hinahanap ni Miguel ang kanyang nawawalang a*o, nasundan niya ang mga bakas ng paa papa*ok sa masukal na kagubatan. Habang tuluyang lumulubog ang araw, biglang nanahimik ang paligid. Maging ang mga ibon ay tumigil sa pag-awit.
Pagkatapos ay may nakita siya.
Isang napakagandang babae na napapalibutan ng banayad na liwanag ang nakatayo sa tabi ng isang malinaw na bukal. Ang kanyang kasuotan ay tila hinabi mula sa mga gintong dahon, ang mahaba niyang buhok ay kumikislap sa liwanag ng buwan, at ang kanyang mga mata ay kulay berdeng esmeralda.
"Matagal na kitang hinihintay," malumanay niyang sabi.
Napaatras si Miguel sa takot.
"Sino... sino ka?"
"Ako si Amihan," sagot ng babae. "Isa akong Engkanto, tagapagbantay ng kagubatang ito."
Bago pa makatakbo si Miguel, biglang yumanig ang lupa. Isang malaking anino ang gumalaw sa pagitan ng mga puno, at unti-unting nawala ang mapayapang liwanag.
"Nagising na ang Hari ng Balete," bulong ni Amihan. "Kapag nakalaya siya, parehong mapapahamak ang mundo ng tao at ang kaharian ng mga Engkanto."
Sa sandaling iyon, napagtanto ni Miguel na hindi na magiging pangkaraniwan ang kanyang buhay.
Hindi niya namalayang nakatawid na pala siya sa isang daigdig na puno ng sinaunang mahika, mga alamat, at mga nilalang na matagal nang itinuturing na kathang-isip.
At wala nang paraan upang siya ay makabalik sa dati. Itutuloy....
