18/02/2024
Verwachtingsmanagement en Spontane verrassingen.
Vorige week Zondag ging ik naar Gorinchem om een workshop creatieve portret fotografie te geven voor stichting Innovators in Gorinchem. Deze stichting bied een plek aan hoogbegaafden kinderen om samen te komen. Een deel van deze kinderen past niet in de huidige vorm van het onderwijs thuis.
Vooraf had ik een planning gemaakt voor de workshop. De leeftijd was erg uiteenlopend en daarbij zouden er kinderen komen met de telefoon en kinderen met een camera. Om die reden had ik al een vrij losse planning gemaakt.
Ik begon met de workshop. Direct bij het uitvoeren van de eerste opdracht viel mij op dat elk kind op een hele andere manier bezig ging met fotografie. Super leuk natuurlijk, maar daar ging mijn planning. Het bleek dat niet elk kind zat te wachten op portret fotografie.
Ik moest dus snel schakelen, de verwachtingen die ik had bleken niet te kloppen. In plaats van vast houden aan mijn planning, besloot ik mee te gaan met wat er daadwerkelijk gebeurde. Het ene kind was super enthousiast bezig met portretten maken, een ander kind bleek vooral heel blij te worden van spelen met perspectief, weer 2 andere jongens vonden het veel leuker om zelf monsters te knutselen en die te fotograferen en 1 van de meisjes vond het dan weer cool om een speelgoed vliegtuig te fotograferen die in het water was beland. HELP! Want daar was mijn workshop niet op ingericht.
Ik besloot simpelweg rond te gaan lopen en per kind te kijken welke inspiratie of advies ze nodig hadden. Uiteindelijk was mijn doel van de workshop namelijk niet om de kinderen te leren hoe ik fotografeer, maar het doel was om de kinderen te leren en inspireren om op een creatieve manier te fotograferen.
Het meisje die teleurgesteld was omdat de foto's niet werden zoals ze in haar hoofd zaten leerde ik dat dit geheel normaal is. Ook ik kan ideeën hebben voor foto's en er achter komen dat het in de praktijk heel anders uitvalt. Met frisse moed en wat nieuwe tips ging ze aan de slag met andere foto's. De jongens die een monster wouden fotograferen daagde ik uit om na te denken over de gehele setting en niet alleen het monster te maken, maar er een hele wereld om heen te bedenken. 1 jongen kwam al snel bij mij met een bewogen foto, die hij heel gaaf vond. Hem leerde ik hoe hij bewust een lange sluitertijd kon gebruiken voor fotografie. De goochelaar van het stel die met zijn spiegelreflex bezig was besloot ik ook te leren over lange sluitertijden en beweging. ICM is een unieke vorm van fotografie, waarbij je kan schilderen met de camera.
Uiteindelijk besloot ik dus al snel dat ik het idee moest los laten dat ik deze groep kinderen allemaal hetzelfde wou leren. Ze waren allemaal uniek en voor elk kind betekende creatief fotograferen weer iets anders. Veel leuker om dan op het individu in te spelen. Uiteindelijk is niet elk kind hetzelfde en dat is iets wat we als mens veel meer zouden mogen eren.
In het onderwijs worden kinderen nu onderwezen vanuit het standpunt vanuit 1 groep mensen. Dit is belangrijk om te leren en dit is wat alle kinderen moeten doen. Je ziet daardoor dat veel kinderen niet gemotiveerd worden om zichzelf te leren kennen en ontdekken. Ze moeten in het keurslijf en lukt dat niet, dan zeggen we dat er iets mis is met het kind. Onzin natuurlijk, want ik zag tijdens de workshop dat alle kinderen progressie maakten, maar elk op hun eigen unieke wijze. Die uniekheid, die elk persoon heeft zou van mij veel meer gevierd en gemotiveerd mogen worden.
De workshop liep heel anders dan ik vooraf had bedacht en toch ging ik weg met een erg fijn gevoel. Ik mocht genieten van alle verschillende kinderen, met hun unieke denkwijze.
Op het station in Utrecht moest ik wachten op mijn overstap en mocht ik wederom even genieten van mensen die uniek waren en zichzelf durfden te zijn. Een groep muzikanten die besloten om het leven van de reizigers even op te fleuren met hun muziek! Aangezien ik zo aan het genieten was van deze spontane verrassing besloot ik nog even mijn camera uit mijn tas te halen en ook deze groep mensen te eren.
Als foto's een prachtige foto van het lindenlaantje in Gorinchem en de groep muzikanten op het station!
Voor mij was de dag een mooie reminder: Eer het individu, want hoe meer mensen vanuit vreugde en liefde kunnen handelen, hoe mooier de wereld is!
