04/04/2026
Van de week een leuk artikel in Beeld Online van de Koninklijke Fotobond waarin bondsmentor Marco Bastmeijer een foto van Anja Stierman bespreekt. Leuk om te lezen!
Op internet zie ik ze in groten getale voorbijkomen: fotografen die je meenemen naar Londen, New York, Parijs, Rotterdam… Fotografen die je gaan leren hoe je straatfotografie moet bedrijven. En dan merk je dat het nog niet zo gemakkelijk is. Straatfotografie kent vele vormen. De een gebruikt de mens als element in de compositie, bij de ander gaat het juist om slechts iemands schaduw, weer een ander portretteert de mens om te laten zien hoe mensen eruit kunnen zien en een vierde fotograaf is op zoek naar het juiste moment.
Geen gemakkelijke opgave, want de beschouwer ziet al deze beelden ook, dagelijks op straat. Het gemaakte beeld moet dus iets extra’s opleveren, iets waardoor de beschouwer geprikkeld wordt om naar de foto te blijven kijken.
Dat is precies wat hier gebeurt. De twee dames maken je nieuwsgierig, want hun gezichtsuitdrukking vertelt een verhaal. Er gebeurt iets buiten het beeld, iets komisch, maar het is ook wel vies. Blijkbaar is het zo bijzonder dat zelfs het kijken op de telefoon wordt onderbroken, alle actie stopt even en ze kijken. Maar waarnaar? Wat kan het zijn? Dat is precies wat deze foto boeiend maakt. De fotograaf heeft het goede moment bevroren, de pose van beide dames versterkt het beeld, het licht is prachtig en mijn nieuwsgierigheid is gewekt.
