Fotografie Marloes

17/06/2026

Een stukje uit het verhaal van Gerrie ~

”Ze was altijd bezig met dingen maken: quilten, kaarten maken, pannenlappen (ook voor de
zendingsdag), babysokjes en vestjes voor Roemenië. Dit laatste doet ze nog steeds!

Gerrie: “En als ik me verveel of nergens zin in heb, ga ik gewoon lekker breien of haken.”

Waar ze het meest trots op is?
“Al die kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.” Dat laat ze zien in een album van haar 90e verjaardag, vooral de grote groepsfoto is favoriet.

Op de vraag wat ze jonge mensen wil meegeven, komt het antwoord uiteindelijk samen in iets eenvoudigs:
“Niet alleen even langskomen voor een kopje koffie en weer weg,” “maar echt tijd maken voor elkaar.”

Gerrie zit bomvol leuke feitjes die er tussendoor verteld werden.
Zo houdt ze van de kleur blauw, heeft ze veel in huis zelf gebreid of gehaakt en hangen er ook
zelfgemaakte, knalroze vlaggetjes aan haar balkon.

Dank Gerrie, voor het gezellige gesprek!

——-

Wil jij dit nou ook als oudere- of namens familie van een oudere… aanmelden kan via de mail
[email protected]

Let op: Publicatie en Verdienste is bij dit project totaal niet het hoofddoel, ik doe dit echt vanuit mijn hart.
Prioriteit is voor mij dat de oudere(n) even hun verhaal kwijt kunnen, geen eenzaamheid hoeven te voelen, gehoord worden, delen, etc.
En dat ik op basis daarvan een blijvende herinnering voor hen kan maken, maar ook voor hun naasten.

———

*met goedkeuring van Gerrie & familie geplaatst

01/06/2026

18/05/2026

Éindelijk was het zover, afgelopen vrijdag mocht ik weer op pad 💛🌻

Peter & Nikita // 15 mei 2026

Zo genoten van dit leuke stel!

••••••••

Zoeken jullie nog een fotograaf voor dit najaar of 2027 ? … En kunnen jullie nostalgie, verhalende beelden en een relaxte sfeer waarderen?

Dan zijn wij een match!

Ik kan niet wachten jullie te ontmoeten 👊🏻

01/05/2026

💙❤️ WINNAAR BEKEND | JETTIE PALM 💙❤️

❤️ KOOP EEN LOT EN MAAK KANS

Maak kans op een fotoshoot t.w.v. €250 euro!!

💙 WAAROM DIT PROJECT

Alpe d’HuZes is een bijzonder evenement waarbij mensen de Alpe d’Huez beklimmen om geld op te halen voor kankeronderzoek. Onder het motto ‘opgeven is geen optie’ zetten ze zich in voor een toekomst waarin kanker geen dodelijke ziekte meer is.

Dit jaar doet mijn neef Jesse Broekhuis mee. Met mijn actie wil ik hem – en dit belangrijke doel – op mijn eigen manier steunen. ❤️

💙 HOE DOE JE MEE ❤️

1. Koop een lot €5 (onder dit bericht/app)
2. Elk lot gaat in de bak met jouw naam!
3. Zaterdag 8 mei stopt de actie. En wordt er gegrabbeld.
4. Hoe meer loten hoe meer kans!

de gehele opbrengst gaat naar
https://inschrijving.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/JesseBroekhuis21329

Je koopt je lot onder dit bericht. Appen mag natuurlijk ook! ❤️💙

Los doneren mag ook, zie link!

Jesse Broekhuis | Alpe d’HuZes | Marloes Buter Fotografie

*al een shoot geboekt? Dit bedrag mag ook van de door jullie geboekte shoot af. Je maakt dus zeker kans!

21/04/2026

CURSUS | ik ben even benieuwd..

Ligt jouw camera te verstoffen in de kast? Wil je hier dolgraag meer mee doen maar je weet niet waar te beginnen?

Dan ben ik erg benieuwd of je mogelijk geïnteresseerd bent in;

- Basisfotografie Cursussen 1:1 / 1:2

• Hoe gebruik jij jouw camera?
• Door te doen leer je, dus gaan we het gelijk buiten in praktijk brengen

Graag een dm of reactie onder deze post bij interesse naar meer informatie

💛

13/04/2026

Ouderen met een verhaal — Gerrie Eilander (82)

Eerlijk. Nuchter. En pit heeft ze ook.
Maar vergis je niet — daaronder zit een gevoelsmens.
Gerrie is trouw en lief. Elke ochtend en avond stuurt ze haar kinderen een berichtje - “goedemorgen
en/of goedenacht”.

Als Gerrie terugkijkt op haar leven, begint haar verhaal vroeg. Heel vroeg.
“Toen ik in een pleeggezin kwam,” zegt ze.
“Dat heeft mij gevormd.”

Ze was vier jaar toen ze werd opgehaald, zes toen ze in haar pleeggezin kwam. Wat begon als een ingrijpende verandering, werd haar warme basis. Haar pleegmoeder bleef uiteindelijk zelfs nog 28,5 jaar bij haar en Gerrit wonen.
“Dat waren voor mij mijn échte ouders.”

Ze glimlacht als ze naar een filmpje kijkt van haar achterkleinkind.
“Zo bijdehand was ik ook, ik houd er wel van!”
De overeenkomst tussen jong en oud — het zit in kleine dingen.

Haar jeugd omschrijft ze zonder twijfel als liefdevol. “Eerst even breien, en dan mochten we spelen.”

Ze groeide op aan de kanaaldijk, waar buiten spelen haar lievelings was.
“Vroeger speelde ik al met een meisje… en nu is dat gewoon weer mijn buurvrouw.”

Als het over trots gaat, hoeft ze niet lang na te denken. “Ik ben heel trots op mijn kinderen.”
De band is wederzijds. We kunnen op elkaar rekenen.

Soms zit een grote verandering in iets wat eerst klein lijkt. “De verhuizing hier naartoe," zegt ze
Ooit stond het in de schaapskooi. Samen met haar dochter ging ze kijken.
“Zo hoog in de lucht ga ik niet zitten,” had haar man toen nog gezegd.
Door zijn snelle, slechter wordende gezondheid moesten ze wel.

Achteraf bleek het de juiste keuze.
Ze woonden er samen nog 3,5 jaar.
Inmiddels is haar grote liefde er al acht jaar niet meer. Het gemis is groot, maar ze bleef niet alleen achter.
“Mijn gezin heeft mij gedragen. En God.”
Diezelfde overtuiging wil ze ook meegeven aan jongere generaties:
“Ik hoop dat ze het geloof vasthouden. Dat houdt je op het juiste pad.”

En ze vervolgd..
“De één is dit, de ander is dat… maar uiteindelijk zijn we allemaal één. Dat wordt vaak vergeten.”
Eenzaam is ze niet. “Absoluut niet,” zegt ze stellig.

Er zijn genoeg mensen om haar heen, en ze weet haar dagen goed te vullen.
Met diamond painting, haken, genieten op haar balkon en kijken naar haar uitzicht.
Maar bovenal — met haar kinderen, klein- en achterkleinkinderen.
Haar grootste rijkdom.

⸻

Gerrie, dank je wel voor je openheid, je verhalen en je warme ontvangst.
En… voor de oliebol. In april.

OUDEREN met een VERHAAL | vrijwillig fotoproject

11/03/2026

PROJECT voor en met OUDEREN

Voor veel mensen in Wapenveld is ze bekend als “het sokkenvrouwtje”.

Al op de lagere school begon ze met kousen breien. In die tijd was dat heel normaal. Haar zussen leerden het ook, maar zij is eigenlijk de enige die er altijd mee door is gegaan.

“Bij de kerk hebben we een groep, Hanna,” vertelt ze. “Lang geleden vroegen ze mij of ik sokken wilde breien voor het goede doel.” Vanaf dat moment bleef de vraag naar haar sokken groeien. Niet alleen vanuit de kerk, maar ook van mensen uit het dorp. Langzaam maar zeker kreeg ze ook een beetje haar bijnaam: het sokkenvrouwtje.

“Vroeger kocht ik de wol in Oene, bij Schouten,” verteld ze.. “De inkoop doe ik nu niet meer zelf.”

Voor haar is sokken breien meer dan alleen een hobby.
“Sokken breien doe ik als tijdverdrijf, dan heb ik een doel,” vertelt ze. “Maar het brengt ook contact. Als mensen de sokken komen halen, drinken we vaak een bakkie koffie en maken we een praatje.”

Naast het breien geniet ze vooral van haar familie. Haar kinderen, kleinkinderen en zelfs achterkleinkinderen. Voor hen breit ze natuurlijk ook sokken — kleine sokjes, speciaal voor de jongsten.

“Maar niet op zondag hoor,” zegt ze beslist. “En ook niet als er visite komt. Dan leg ik de breinaalden weg.”

Wanneer ik haar vraag welke levensles ze anderen wil meegeven, hoeft ze daar niet lang over na te denken.

“Naar mekaar omzien en liefhebben,” zegt ze. “Dat komt vanuit het geloof.”

Ik ben ontzettend blij dat mijn vrijwillige fotoproject bij oma Van der Wal mocht beginnen — Nathan zijn oma.
Wat een geluk dat ik ook van haar mag genieten.

Vandaag komt mijn nieuwe- vrijwillige fotoproject online, met een speciale oproep 👊🏻

~ met toestemming geplaatst door mevr vd Wal

23/02/2026

Bram & Elise

12/02/2026

Komende week VOORJAARSVAKANTIE dus pak je kans om prachtige portretten te laten maken van je kids 💛

Mail: [email protected]

11/02/2026

COUPLESHOOT // een klein uurtje het bos in, plezier maken en wat ouwehoeren… ik doe de rest 👊🏻🤎