14/06/2026
Van de week haalde ik mijn oude cameraโs weer eens uit de kast.
En toen dacht ik eigenlijk: misschien is het wel leuk om hier af en toe wat meer van mezelf te laten zien.
De Pentax op de foto kreeg ik van mijn vader toen ik een jaar of 9 was. Dat was mijn eerste โechteโ camera. Vanaf dat moment liep ik overal met een camera rond. Ik fotografeerde alles wat ik interessant vond. Mijn po**en bijvoorbeeld. (Ja, daar speelde ik toen nog gewoon mee. ) Maar ook vakanties, familie-uitjes en dingen waarvan ik dacht: dit wil ik onthouden.
In de jaren daarna kwamen er meer cameraโs bij. Die Kodak Disc bijvoorbeeld. En de Hanimex met die losse flitser. Sommige gebruikten van die bijzondere filmrolletjes die tegenwoordig bijna niemand meer kent. Ik vond dat toen prachtig spul.
Misschien zegt het iets over mij, maar ik heb ze allemaal nog.
Fotograferen was toen ook heel anders dan nu. Je maakte niet even honderd fotoโs en koos later de mooiste uit. Een rolletje kostte geld. Ontwikkelen kostte geld. Dus je dacht wel drie keer na voordat je afdrukte.
Later verhuisden we naar Londen en kwam de digitale fotografie langzaam op. Ook dat was nog een totaal andere wereld dan nu. Geheugenkaartjes waren klein, opslag was duur en je had lang niet de mogelijkheden die we tegenwoordig hebben. Toch vond ik het geweldig om die ontwikkeling mee te maken.
Wat ik toen nog niet wist, is dat die camera altijd een onderdeel van mijn leven zou blijven. Ik had nooit het plan om fotograaf te worden. Sterker nog, als iemand mij toen had verteld dat ik later dierenfotograaf zou worden, had ik hem waarschijnlijk uitgelachen.
Maar als ik nu naar deze cameraโs kijk, zie ik wel dat het daar begonnen is.
Niet eens zozeer met fotografie als vak, maar met het vastleggen van momenten. Dingen bewaren die later herinneringen worden.
Eigenlijk is dat ruim veertig jaar later nog precies hetzelfde.
Alleen zijn de po**en inmiddels vervangen door honden, paarden en hun mensen. ๐
Ik ben eigenlijk wel benieuwd: wie heeft er nog iets uit zijn jeugd bewaard waar hij of zij nooit afstand van heeft kunnen doen? ๐ท๐