Caring Memories

29/03/2026

Een bloemenrand rond een kist of mand… het lijkt zo eenvoudig, maar draagt zoveel betekenis 🌹
Zij hield van bloemen, haar leven werd gevierd 💝

Iedereen neemt een bloem mee — zorgvuldig uitgekozen, met een eigen verhaal, een eigen herinnering.
In de rouwkamer ontstaat er iets bijzonders: samen zijn, samen doen. Met zachte handen worden de bloemen één voor één in de rand gestoken. Er wordt ook gelachen, de bloem die niet wil, niet iedereen is handig met de snoeischaar....
De echtgenoot fluistert nog een paar lieve woorden naar zijn vrouw, over de bloemen en ruikt nog even aan een bloem die voor hen samen iets betekende.

Elke bloem voegt iets toe. Net zoals ieder mens dat deed in haar leven en zoals zij van betekenis was voor iedereen op haar unieke manier🌷


afscheidsreportage

01/02/2026

Lees aub het hele verhaal tm de reactie van deze mama 🙏🏻
Al een paar keer heb ik dit jonge gezin voor de lens gehad; 2 schattige, spontane meisjes met leuke, open ouders, lekker 'down-to-earth, in 'geen poespas' speelse foto's. Liefde en trots volop zichtbaar. Trots op de meiden maar ik zag ook trots op elkaar 💞
En ineens, eind december een telefoontje waardoor mijn hart even stilstond.
Papa was overleden...
Mama wilde graag dat ik het afscheid vast kwam leggen. Natúúrlijk!!!
In de familiekamer beschilderden de meiden vol overgave de deksel van de kist voor hun papa. Met 🐷 daar hield papa van. De varkentjes in papa's armen ook op de foto ❤️ De varkentjes werden in hun armen troost tijdens en na het afscheid.
Een ongedwongen en intens afscheid van J. Ik herkende hem in alles 🤍 Met een brok in mijn keel zag ik mijn foto's voorbij komen, legde ik vast hoe er gelachen en gehuild werd, zoveel mensen en zoveel kinderen zwaar onder de indruk. Neefjes en nichtjes die samen met de zusjes het verdriet om hun papa vormgaven. Onder de indruk legde ik vast wat ik zag in mama: J. die het verlies van haar lief zo krachtig droeg; open, nuchter, liefdevol, trots, verdrietig, verslagen en vol kracht ineen....

Het belang van foto's bij afscheid ken ik, toch viel ik stil van haar reactie:
Wauw, wat ben ik, samen met mijn twee meiden , Els dankbaar. Ze zette alles opzij om, op ons verzoek, het afscheid van mijn partner en hun papa vast te leggen. Een afscheid plan je niet, het overvalt je. Juist daarom was het zo bijzonder dat Els zonder aarzelen ruimte maakte in haar agenda.

Wauw, wat was het fijn om haar daar te zien. Een vertrouwd gezicht, iemand van wie al prachtige foto's in ons huis hangen. Fijn om haar vertrouwt rond te zien lopen in voor ons moeilijke momenten. Ze was er, maar niet zichtbaar.

Wauw, wat kwam ze met mooie, liefdevolle ideeën. Ze liet zien hoe kundig ze is, niet door te doen wat hoort, maar door te doen wat past. Bij het moment. Bij ons.

Wauw, wat hebben wij een ongelooflijk waardevolle, blijvende herinnering mogen ontvangen.

En zoals ik begon met wauw, sluit ik ook af, vol dankbaarheid, warmte en trots met WAUW.

24/01/2026

Vrijwillig coördinator gezocht voor onze mooie stichting!

Heb jij een groot inlevingsvermogen en sterke communicatieve vaardigheden?

Stichting Still zoekt een betrokken vrijwillige coördinator met een warm hart, die stevig in zijn of haar schoenen staat.

Bij Stichting Still bieden we ouders een onbetaalbare herinnering aan hun kindje: een liefdevolle en respectvolle fotoreportage. Als coördinator speel jij hierin een sleutelrol. Je bent het eerste aanspreekpunt voor ouders en zorgmedewerkers, koppelt een beschikbare fotograaf aan een aanvraag en houdt ouders zorgvuldig op de hoogte van het proces.

Wat we zoeken:
✔ Groot inlevingsvermogen
✔ Rustige en zorgvuldige communicatie
✔ Zelfstandigheid en betrouwbaarheid
✔ Een paar uur per week beschikbaar
✔ Eén weekend per maand
✔ Beschikbaarheid op dinsdag is een pré

Je werkt vanuit huis, in je eigen tijd, en maakt deel uit van een betrokken en liefdevol team. Als vrijwilliger ben je welkom bij regioborrels, de nieuwjaarsborrel en het jaarlijkse Still-weekend.

📩 Interesse? Stuur je motivatie naar [email protected]

16/01/2026

28/12/2025

Hier mocht ik de liefde in het gemis vastleggen. De herkenning voor ouders in de dieprakende verhalen en een lichtje voor ieder kind wat gemist wordt....

Liefdevol, vanuit eigen ervaringen georganiseerd door Wij afscheidszorg ✨

24/12/2025

Geen kerstfoto maar één die ik maakte aan onze kust.
Geen kerstfoto, even niet, voor een heleboel mensen een confrontatie met een groot gemis.
Toen ik deze foto maakte ging er zoveel door me heen....
Ontzagwekkend dit beeld wat mij gegeven werd! Zo mooi! ✨
Hoe donker ook, er breekt altijd ergens licht door.
En dat wens ik allen die geraakt worden door verdriet, die gemis of somber zijn.
Dat er deze dagen licht doorbreekt 🕯️
Licht vanuit liefde vanuit jullie omgeving
Licht vanuit troost
Licht vanuit mooie herinneringen
Licht vanuit de foto's die je nog hebt
Licht vanuit de kleine dingen
Licht......

In gedachten bij jullie 💟

16/12/2025

Midden in de natuur je laatste rustplek... 🌿
Voor degene die nog even bij Mieke willen zijn, vinden haar in een oase van rust. Onder de bomen, tussen de varens. Op een plekje waar je vogels hoort, blaadjes ziet vallen en jong groen ziet uitkomen Waar je gedichten ter bezinning vindt terwijl je een eekhoorn de boom in ziet rennen....

Natuurbegraafplaats Weverslo

Thuis gebracht

Ik stap op mijn fiets. En in plaats van linksaf naar Weverslo, sla ik vandaag eerst af naar rechts.

Vanmorgen ben ik gebeld door de partner van Mieke. Mieke is ziek en heeft als complicatie daarvan afgelopen vrijdag een bloeding in haar buik gehad.
Sindsdien is duidelijk dat haar einde nabij is.

Mieke en haar man waren al een lange tijd van plan om een plek uit te komen zoeken op Weverslo.
Maar dat is er steeds niet van gekomen, want ze wilde nog zoveel. En dat hebben ze ook gedaan.
Samen het nieuwe huis van hun kleindochter bewonderen.
Samen nieuwe kleurrijke kleding uitzoeken voor hem, ‘want het leven is te mooi en te kort om het in zwart wit door te brengen’, volgens Mieke.

“Kleur doet iets met je. Maak daar gebruik van,” vertelt ze als ik bij hen aan de keukentafel aanschuif, omdat ze niet meer naar Weverslo kan komen.
Samen drinken we koffie.
Snel daarna merk ik dat haar energie langzaam aan het wegzakken is en kom ik to the point.
Ik vraag haar: “Als je aan je laatste plek in de natuur denkt, wat zie je dan voor je?”
Na een kort ogenblik zegt ze dat ze van eikenbomen houdt en dat ze een bankje voor zich ziet.
Verder houdt ze van de kleur van ochtendlicht, van de geur van een nat bos en van varens.
Terwijl ze vertelt, zie ik in mijn hoofd een plek voor me. Ik denk dat ik de laatste rustplek weet voor Mieke.
Dat vertel ik en vraag of ik erzo een foto van zal sturen?
Mieke knikt en zegt “vul de papieren maar in”

Als ik terug ben op Weverslo, schijnt er een flauw zonnetje door de bomen.
Het is rustig in het bos. Ik loop met de kaart in mijn hand naar de plek die ik in gedachten heb voor Mieke. Na wat kijken, passen en meten zie ik: deze plek is nog vrij!
Ik maak er een foto van en al snel krijg ik een appje terug, Mieke vindt de plek prachtig. Het klópt.

Acht dagen later al is het vol in de Boskamer, onze ceremonieruimte op Weverslo.
Vol kleur,
vol licht
en vol mensen die afscheid nemen van Mieke.

Vorige week was ik bij haar thuis, nu is zij hier, op de natuurbegraafplaats, thuis gebracht.
Haar kleindochter heeft met takken, dennenappels en bloemblaadjes een huis gemaakt naast het graf.
Oma’s nieuwe thuis.

Foto: Caring memories- Els Berghout

14/12/2025

Ik hoop dat ik het vast kan leggen, bij jullie, bij alle ouders die een kleintje moeten missen. Ik zal er zijn.
De hemel die zijn gekoesterde lichtjes laat zien, ik kruis mijn vingers 💖

Lichtjesdag vanuit de hemel 💞

Vanavond op wereldlichtjedag, wordt er een waar schouwspel verwacht door de meteorologen. Er worden tientallen vallende sterren per uur verwacht.
Vanavond steken we lichtjes aan om de kindjes te herinneren en zullen we naar boven kijken en de vallende sterren tellen. Bij iedere vallende ster doen we een wens en knipogen we in ons hart terug naar de kindjes die hier zo gemist worden.
Kijk je mee vanavond? 💫

13/12/2025

Drie afscheidsreportages in twee weken tijd...
Drie zo ontzettend verschillende verhalen...
Met één voelbare overeenkomst: Liefde
Ik zie, luister en voel
Ik voel met mijn handen de liefde in deze twee weken in 3 verschillende vormen. Letterlijk voel ik die vormen.
Mijn handen voelen, mijn oog ziet en mijn vinger legt het moment vast.
Ik probeer altijd jullie eigenheid vast te leggen, jullie vorm van liefde, het verdriet mag daarom ook zichtbaar zijn. Telkens weer dankbaar als ik de herkenning terug hoor. Dat mijn foto's troostend zijn vanuit de herkenning van hun vorm van liefde.
Omdat er geen mens hetzelfde is, geen verhaal hetzelfde... een vingerafdruk.

Deze foto is langer geleden gemaakt op . En mooie

03/12/2025

Wat fijn dat ik bij jullie mag aansluiten om ook dit samenzijn liefdevol vast te leggen ❤️

02/12/2025

Nog maar even de tijd om een lootje te kopen en ons te helpen. Stichting Still draait volledig op donaties dus iedere bijdrage is welkom!

Zo fijn hoe jullie ons steunen!

Aanstaande vrijdag sluit de loterij. Zaterdag maken we de winnende lootjes bekend.

Koop nu nog een lootje en steun onze fotografen in hun belangrijke werk!

Koop nu je lootje via https://stichtingstill.nl/loterij, of via de link in de bio.

Elk lootje telt 🤍