30/05/2026
Soms legde ik mijn hand op mijn buik en dacht ik: π π‘ππππ ππ πππ‘ π£ππππππ.
Niet omdat ik stond te popelen om te bevallen.
Maar omdat ik steeds vaker besefte dat deze periode nooit meer precies hetzelfde terug zou komen.
De schopjes.
Het automatisch vasthouden van mijn buik.
Even stoppen met waar ik mee bezig was omdat ik beweging voelde.
Negen maanden klinkt lang.
Tot je er middenin zit.
En misschien herken je het wel: op het moment zelf lijkt er nog alle tijd van de wereld. Tot je ineens terugkijkt en beseft hoe snel een seizoen van je leven voorbij is gegaan.
Misschien is dat wel waarom ik zwangerschappen zo graag fotografeer.
Niet omdat een zwangere buik mooi is.
Maar omdat er in deze periode zoveel gevoelens zitten die later langzaam naar de achtergrond verdwijnen.
En omdat ik geloof dat sommige herinneringen het waard zijn om af en toe opnieuw te kunnen voelen π€
Had jij ook van die momenten waarop je dacht:Β π π‘ππππ ππ πππ‘ π£ππππππ.
