Wat zijn de openingstijden?

Maandag 08:00 - 18:00 Dinsdag 08:00 - 18:00 Woensdag 08:00 - 18:00 Donderdag 08:00 - 18:00 Vrijdag 08:00 - 18:00

http://www.bramkloos.com/, http://www.bramkloos.com/

Bram Kloos Photography, Carnegielaan 4-14, The Hague (2026)

18/03/2026

“Eerlijk gezegd vind ik je plan wel mooi gestoord 😄”.

Dat zei ChatGPT toen ik advies vroeg over de tijd die het kost om na de finish weer terug naar het startvak te komen bij de NN CPC Loop Den Haag, afgelopen zondag.

“2×10 km op één CPC met twee startnummers is best legendarisch,” voegde Chat eraan toe.

En toen wist ik het eigenlijk al zeker: als mijn benen het nog zouden doen, zou ik gewoon nog een keer gaan. Niet omdat ik zo goed getraind had. Integendeel.
A plan so crazy it might work. 💪🏻

De logische vraag: waarom?

Om mijn broer Rein te eren.
We zouden de loop eigenlijk samen doen. Maar na een lange herstelperiode van chemo en ellende op te jonge leeftijd kwam deze run voor hem nog te vroeg.

Dus ging ik ervoor.

1× als Bram.
1× met startnummer Rein.

Resultaat:
10 km in 1:00
en nog eens 10 km in 1:07.

De laatste 2 kilometers van ronde twee waren eerlijk gezegd… zoals te verwachten: verrot.
Hopen dat de kramp niet zou inslaan en tandenbijten tot de finish. 😅😬

Gelukkig voelt ondernemen meestal niet zo.

Wat ik wél herken uit het ondernemerschap is het moment waarop je besluit ergens voor te gaan zonder precies te weten of het gaat lukken.

Toen ik bijna 13 jaar geleden overwoog om freelancer te worden, gaf een vriend en zzp’er mij één advies:
“De eerste stap is gewoon beginnen.”

En zo is het eigenlijk altijd.
Je weet niet zeker of iets gaat lukken. Maar je kunt wel de keuze maken en gewoon je stinkende best doen.

In het ergste geval komt alles goed.

Tijdens het hardlopen ervaar ik dezelfde flow als op een goede werkdag: een diepe concentratie waarin je lichaam en hoofd precies doen wat nodig is, zonder dat je erover nadenkt.

Ik moet eerlijk toegeven: de-in-het-diepe-springen-met-blinddoek-vergelijking gaat niet helemaal op. In het verleden liep ik tientallen halve marathons en paar keer een hele. Dus op zich veel ervaring.

Maar dat was allemaal vóórdat ik kinderen kreeg. En inmiddels zijn dat er drie (12 jaar, 3 jaar en 9 maanden). Dus of dit zonder training een goed idee was? Waarschijnlijk niet. Do not try this at home. 🤪

Maar ergens was er dus ook dat rustige vertrouwen dat mijn lichaam het nog kan.

En dat gevoel herken ik ook als ondernemer.

Je springt.
En je vertrouwt erop dat je het gaat redden.

Gelukkig is mijn broer Rein helemaal genezen, en vertrouw ik er ook op dat we volgend jaar wél weer samen kunnen lopen!

📸 Op de foto het moment dat ik de bloemen die ik van de organisatie kreeg, doorgeef aan de allerlaatste loper die nog na mij over de finish kwam. 😁

Foto: Sebastiaan Nederhoed Fotografie / AD
https://lnkd.in/ev6xcQbR

10/03/2026

Stockholm. Het Grand Hôtel. En twee fotografische werelden in twee dagen.

Vorige week werkte ik voor MAIN op het Main Insight Nordics event. Dag 1: eventfotografie. De momenten tussen mensen, de energie in de ruimte, het verhaal van de dag. Live editten tussendoor, om gelijk verslag te kunnen doen.

Dag 2: portretten van medewerkers op hun kantoor, in exact dezelfde stijl als die van hun collega’s op kantoren over de rest van de wereld.

Dat klinkt eenvoudig. Maar elk detail moet kloppen. Licht, afstand, perspectief, houding. Alles moet naadloos aansluiten bij een internationale beeldtaal die al jaren consistent wordt gebruikt.

Het verschil zit in voorbereiding. Flits, lenzen, modifiers, kabels, statieven. Elk stuk gear heeft een functie en is een schakel in het geheel. Op een locatie waar je maar één kans krijgt, moet alles betrouwbaar zijn en exact doen wat je verwacht.

Twee intensieve dagen, twee totaal verschillende locaties, één consistente aanpak. Tevreden weer naar huis. 😃

15/01/2026

De afgelopen tijd stond in het teken van inspiratie. Ik had een paar vrije dagen om eropuit te gaan :-)
En wat doet een fotograaf dan het liefst? Juist: fototentoonstellingen bezoeken.

Gelukkig vinden mijn naasten het ook leuk, dus ik had het plezier om met mijn zoon Tygo op avontuur te gaan naar Gent. Bestemming: het Museum voor Schone Kunsten voor mijn-stiekem-toch-wel-echt-held-en-belgische-collega-fotograaf Stephan Vanfleteren en zijn tentoonstelling “Transcripts of a Sea”.

Ik ben echt onwijs fan van zijn werk als portretfotograaf (eerlijke, sobere vaak zwart-wit portretten die echt mensen laten zien ipv gewoon foto’s, zijn werkwijze vol respect en empathie in een heel consistente visuele taal).

Maar ook als mens voel ik een soort herkenning. Als portretfotograaf ben je voortdurend bezig met mensen, met hun energie, hun verhalen, hun aanwezigheid. En juist daarom kan het soms zo fijn zijn om daarna in alle rust iets te fotograferen waar geen mens in voorkomt. Iets dat niets van je vraagt: een thema als de zee.

Ik hou van de zee. Heel mijn leven al heb ik het gelukkige voorrecht om in de zomer te kunnen wonen in ons huisje op het strand van Egmond Aan Zee. We wonen vlakbij strand in Den Haag. We gaven onze tweede dochter Mirte de tweede naam Mia (zee). Het is hierom dat ik zoveel herkenning voel in de serie en in Stephans toewijding aan de zee. Prachtig werk.

Een andere aanrader vond ik later die week in het beeld van nog een grootheid binnen de fotografie. Samen met mijn vriendin Anouk bezocht ik in het Stedelijk Museum Amsterdam de tentoonstelling Erwin Olaf - "Freedom": het eerste grote overzicht van zijn werk sinds zijn overlijden.

Wat mij persoonlijk het meest raakt in zijn fotografie, is opnieuw vol bewondering die enorme toewijding en het oog voor perfectie. In iconische series als Grief, Ladies Hats, Berlin en Skin Deep klopt werkelijk alles. Het is waanzinnig knap en inspirerend hoe elk detail, elke pixel, precies op zijn plek valt in deze beelden.

Het lastige van fotograaf zijn en naar fototentoonstellingen gaan die aanraders zijn is: je ontkomt er niet aan om na de tentoonstelling ook de bijbehorende catalogus te kopen: het boek dat vaak het gewicht en grootte van een krat bier heeft, waar je vervolgens de rest van je daytrip mee rond moet zeulen. Oja het kost ook een rib uit je lijf, maar dat heb ik er graag voor open. Het mooiste werk, gemaakt door meesters die het mooiste vak beoefenen.

En zo vonden Transcripts of a Sea en Freedom hun plek in de vitrinekast in mijn studio. Mijn dierbare mini-bibliotheek: een verzameling vaak gesigneerde boeken die ik er af en toe bij pak voor inspiratie. Prints en fysieke foto’s blijven voor mij simpelweg het mooist.

📷 De afbeelding links is het iconische portret van surficoon Keith Malloy (Vanfleteren, Surf Tribe). Rechts mijn zelfportret, gemaakt als afstudeeropdracht voor mijn vakopleiding in 2018, met aandacht en respect voor het origineel. Ik liet er zelfs mijn baard voor staan.

31/12/2025

Mooi nieuws om het jaar mee af te sluiten: de samenwerking met MAIN Capital Partners is voor 2026 uitgebreid met portretfotografie voor alle kantoren! 🙌

Main Capital is een gespecialiseerde software investeerder in Europa en Noord Amerika, met HQ hier in Den Haag bij mij om de hoek aan de andere kant van het Vredespaleis, en kantoren in Stockholm, Parijs, Düsseldorf, Antwerpen en Boston.

Het is zo gaaf om de indrukwekkende groei van dit bedrijf van dichtbij mee te mogen maken, en om zelf de kans te krijgen om als fotograaf mee te groeien. Al 8 jaar kom ik er over de vloer en mag ik mezelf inmiddels met oprecht plezier huisfotograaf noemen 😁

Wat begon met kleinere klussen in bedrijfsfotografie en kleinschalige evenementen, is inmiddels uitgegroeid tot het vastleggen van grote awardshows, internationale C-level meet-ups, Main Insight-dagen en alles daartussenin.

En voor mij misschien wel het tofste: we weten inmiddels precies wat we aan elkaar hebben. De briefings worden steeds korter, we weten elkaar te vinden wanneer dat nodig is, en samen leveren we consistente beelden, met altijd ruimte om te blijven vernieuwen binnen de beeldtaal en het merk van MAIN.

Een goed geoliede machine. Het voelt vertrouwd met zoveel bekende gezichten. Ik kijk dan ook uit naar volgend jaar, en ben super gemotiveerd om iedereen van een goede portretfoto te voorzien 😁

Lets go 2026!

📹 Het shot is gemaakt op het laatste Main Insight event in het Grand Hotêl Stockholm, door het team van Oakfield Media.

23/12/2025

De cirkel is rond. Zo begon mijn 2025 ☺️ Deze foto is gemaakt op 2 januari, in de vallei van Tuyoq, noordelijke rand van de Taklamakan-woestijn in Noordwest-China. Een onvergetelijke reis samen met mijn vaste lichtassistent Yiliyaer, met wie ik zijn hometown bezocht in de Xinjiang-provincie.

Hoe bijzonder: 2 weken geen Westerling gezien. We trotseerden temperaturen van -22c 🥶, maar ook oneindig veel je-moet-uit-respect-bijscheppen-maaltijden met familie, terwijl we al gegeten hadden, inclusief sloten met “Baijuu” (ruikt naar benzine en heeft 60% alcohol). En ja… ook ik moest geloven aan de karaoke bar 😜

Natuurlijk was 2025 óók het jaar waarin onze tweede dochter Mirte is geboren, op 4 juni om precies te zijn ❤️. Wat stond de wereld weer even op zijn kop. En wat doet ze het goed. Na een half jaar kunnen wij (Anouk, Robin, Tygo en ik) ons al geen leven meer indenken zonder haar vrolijke aanwezigheid ☺️

Het zal weinig mensen verder ontgaan zijn dat ik dit jaar met trots mijn nieuwe fotostudio opende. En het voelt bijzonder hoe goed het nu al loopt, met portretshoots die ik met veel plezier maak op deze te gekke plek, vlak naast het Vredespaleis.

Terwijl AI om ons heen raast, merk ik juist een groeiende behoefte aan menselijke fotografie. Geen avatar van jezelf, maar een echt portret: als mens, door een mens, met een menselijke edit, zodat je jezelf nog herkent in je profielfoto 😁

Ik kijk dan ook -met de handen in de lucht- uit naar 2026 om dit alleen maar méér te gaan doen, voor iedereen die gewoon goed en ontspannen op de foto wil. ☺️

📸 Tot en met 31 december loopt nog het speciale najaarsaanbod op een portretshoot in de studio, in te plannen in 2026. Stuur gerust een vrijblijvende DM als dit een goed moment voor je is ✌🏻

02/12/2025

“Continu verbeteren.” Ik denk er nog vaak aan terug: mijn vorige leven als bankman, met veel comfortabele aspecten. Maar wat doe je als je carrièreladder tegen de verkeerde muur staat?

Ik werkte bij een grote internationale bank—je weet wel, met die oranje huisstijl en een wat treurig kijkende leeuw. Die leeuw stond eigenlijk symbool voor mijn jaren daar. Ik ontwikkelde me snel, ontdekte potentieel waarvan ik niet wist dat ik het had. En toch… er miste iets, al wist ik dat zelf niet goed toen ik er middenin zat.

Mijn werk had zeker nut. Met een team van ‘Blackbelts’ en Lean-methodes hielp ik backoffice-afdelingen efficiënter te worden. Procesverbeteringen, Operationeel Management, scherpere planningen en strakkere KPI’s: altijd groter, slimmer, goedkoper. Continu verbeteren.

Maar elke vrijdag kwam ik verrot thuis. Het weekend had ik écht nodig om weer op adem te komen. En dan begon het riedeltje opnieuw. Altijd meer, altijd sneller. Hard werken is niet het probleem — maar werk moet je ook energie géven. Dat besef kwam pas later.

Tot ik op een ochtend niet uit bed kon komen. Ik had net de video “What if money was no object” van Alan Watts gekeken (aanrader — vraag me gerust naar de link), en het kwam binnen als een mokerslag: ik was eigenlijk gewoon doodongelukkig.

In dezelfde periode kwam het nieuws dat mijn contract door de crisis waarin de bank zat niet verlengd kon worden. De keuze werd als het ware voor mij gemaakt. En gek genoeg was ik boos — ik wilde blijven. Ik voelde me verantwoordelijk, alsof ik moest vasthouden aan een bepaalde zekerheid.

Achteraf ben ik zó blij dat het zo is gelopen. Dat moment, die crisis, was precies wat ik nodig had. Ik volgde het advies van Alan Watts: ik ben gaan doen wat ik écht leuk vind. Het voelde alsof ik mijn studie en carrière weggooide. En zonder te weten wat ondernemen inhield, ben ik gewoon begonnen als fotograaf.

12 jaar verder: De afgelopen maanden heb ik tussen de fotoklussen door hard gewerkt aan de nieuwe fotostudio. En eigenlijk doe ik hier -net zoals voor mijn onderneming- hetzelfde als toen bij de bank: continu verbeteren. Maar nu mét dat ene element dat ik toen miste: het stapje extra kunnen geven. Dat komt voort uit passie: een werkelijke drive om met plezier je klanten blij te maken.

Was mijn tijd bij de bank verspild? Absoluut niet! Ik heb vrienden gemaakt die ik nog steeds zie. Ik leerde er enorm veel: vooral over leiderschap, duidelijke communicatie, verwachtingen managen, de dynamiek van het bedrijfsleven, politieke processen, softwareontwikkeling…

Lang verhaal kort: de fotostudio is inmiddels VOLOP LIVE! Ik heb al veel mensen mogen portretteren: van consultants, advocaten en wetenschappers tot ondernemers, studenten en muzikanten. Het smaakt naar meer.

Mijn naam is Bram Kloos, fotograaf.

Wees welkom!

📷 Stuur me een bericht als je de studio wilt komen bezoeken voor een kop koffie, koud biertje of jouw nieuwe portretfoto :-)

23/11/2025

Een paar weken geleden klopte Linda Wes aan bij mij in de studio met een vraag die ze mij al lang wilde stellen. Maar het kwam er steeds niet van. Ze wist dat ze nieuwe portretten nodig had, maar zag er enorm tegenop. Ze gaf duidelijk aan dat een fotoshoot niet helemaal haar ding is, en dat ze het lastig vindt om zichzelf te zien op foto’s.

We hebben haar vorige foto’s bekeken en besproken wat ze wel en niet goed vond, en een plan gemaakt voor beelden die ze kan gebruiken in de verschillende media, en gelijk de shoot gepland! :-)

En wat een mooie review mocht ik van haar ontvangen!

Elke keer wanneer iemand zo enthousiast reageert op de foto’s die we hebben gemaakt, realiseer ik me weer waarom ik dit werk zo graag doe.

Fotografie is voor mij veel meer dan een eindresultaat. Het is een samenwerking. Echt kennismaken. Ik geloof sterk in de kracht van tijd nemen — niet haasten. Juist dat stuk aandacht maakt het verschil: wanneer er vertrouwen ontstaat, komt iemand écht tot zijn recht voor de camera.

En als Linda na de shoot zegt dat ze zichzelf herkent in de foto’s, en dat de beelden precies uitstralen wat ze wil overbrengen, dan is dat voor mij het grootste compliment dat er is.

Linda omschreef het als volgt:

“ Voor mijn website had ik nieuwe foto's nodig en ik heb Bram Kloos Photography gevraagd deze te maken. We zijn ongeveer 2 uur bezig geweest en het was super gezellig en leuk proces. Bram stelde mij gerust en wist precies hoe ik moest staan voor een mooi resultaat. Hij kijkt ook vooral naar het hele plaatje, dus niet alleen mij, maar ook naar details in de ruimte.
Ik ben zeer tevreden met de resultaten. Het is altijd ingewikkeld om jezelf op foto te zien vind ik, maar in de foto's van Bram herken ik mezelf en denk ik ja, zo ben ik.
Dank Bram voor de geweldige ervaring en mooie foto's ”

👉 Heb jij nu portretfoto’s die je niet durft te gebruiken, en gun je jezelf wel wat meer? Laten we eens vrijblijvend kennismaken!

07/11/2025

Op een zonovergoten rots zie ik Fred van Finance in een Hawaii blouse op zijn vakantiefoto uit 2010 naast een collega die is afgebeeld in een stoer zwart-witportret, terwijl de CEO met fel rode stropdas een heel andere uitstraling laat zien.

Waar heb ik het over? Over portretfoto’s van medewerkers binnen dezelfde organisatie. Ik zie in meer extreme gevallen ook nog steeds foto’s van mensen die met hun kinderen of kat op de foto staan, en te vaak mensen met het lege poppetje dat betekent dat er nog geen foto van is gemaakt 😀🤷🏼‍♂️

Bij portretfotografie draait het niet alleen om het individu voor de camera, maar ook om het geheel dat de beelden samen vormen. Een reeks portretten vertelt pas echt een sterk verhaal wanneer er consistentie is — in licht, kleur, achtergrond, sfeer en benadering. Niet elke fotograaf lijkt hier voldoende aandacht aan te besteden.

Voor organisaties en teams is dat essentieel.

Kijk maar eens hoe portretfoto’s van collega’s kunnen verschillen. Niet alleen in uitdrukking van de medewerkers, met hele blije of norse uitschieters, maar ook in stijl, met verschillend gebruik van licht, compositie of achtergronden. Het voelt alsof de foto’s door verschillende fotografen op verschillende momenten zijn gemaakt- en misschien is dat ook zo.

Het gebruik van consistente portretten in alle communicatie zorgt voor een professionele uitstraling, vergroot de herkenbaarheid en creëert rust. Ze laten zien dat er is nagedacht over identiteit en kwaliteit, en dat elk onderdeel bijdraagt aan het grotere geheel. Het geheel dat een sterke eenheid vormt. Dit komt de geloofwaardigheid van het bedrijf ten goede.

In mijn werk besteed ik daarom veel aandacht aan die rode draad. Niet alleen technisch — in belichting, achtergrond of compositie — maar vooral in de manier waarop ik mensen op hun gemak stel. Want echte consistentie begint bij oprechte aandacht. Alleen dan ontstaat er een serie waarin iedereen zichzelf is, en het geheel één duidelijke handtekening draagt.

Kwaliteit is daarbij geen toeval, maar een keuze. En juist in die herhaling, in dat oog voor detail, schuilt de kracht van een portretserie die opvalt en professionaliteit uitstraalt.

📸 Kijk eens naar de portretten binnen jouw organisatie: is het een mooi geheel?

Als je eraan toe bent, denk ik graag met je mee over hoe we jouw organisatie kunnen presenteren met een consistente stijl die bij jullie past. Stuur gerust een bericht, dan bekijken we samen hoe ik kan helpen!

Bram Kloos Photography

18/03/2026

10/03/2026

15/01/2026

31/12/2025

23/12/2025

02/12/2025

23/11/2025

07/11/2025

Adres

Openingstijden

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	08:00 - 18:00
Dinsdag	08:00 - 18:00
Woensdag	08:00 - 18:00
Donderdag	08:00 - 18:00
Vrijdag	08:00 - 18:00