31/10/2026
Dezelfde plek, op drie dagen achter elkaar.
Donderdag ging de zon onder en kwam de mist langzaam op. De windmolens waren nog duidelijk zichtbaar tegen de zachte kleuren van de lucht.
Vrijdag, rond dezelfde tijd, was het nog steeds mistig. De windmolens waren vrijwel helemaal aan het zicht onttrokken.
En vanochtend, net voor de koffie, kwamen de onderkanten van de windmolens weer tevoorschijn. De wieken verdwenen nog in de mist.
Alleen het land, de geplante tulpen in de bedden onder een deken van stro, en een verstilde horizon.
Hetzelfde uitzicht, en toch telkens anders om te zien.
Ik weet wat er staat, ook als ik het niet zie……