Sajet Fotografie

26/07/2026

Deze zomer heb ik nog maar een paar plekjes voor een fotoshoot met jouw hond.

Gewoon lekker buiten zonder een strak schema. We zoeken een plek uit waar jou hond zich veilig voelt en nemen de tijd die ervoor nodig is. Misschien zijn we in een half uur klaar. Het kan ook zijn dat jouw hond 2 uur nodig heeft. Dat maakt helemaal niet, jouw hond bepaalt het tempo en wij bewaken zijn grenzen.

Twijfel je of je hond dit aankan, met angst, drukte of gewoon een eigen willetje? Stuur me een berichtje, dan kijken we samen wat haalbaar is. Vaak is er meer mogelijk dan je denkt.

24/07/2026

Soms gaat je hond erbij liggen en weigert op te staan en mee te werken.

Dan kan je uit alle macht proberen om hem over te halen mee te werken. Maar ik vind dat je de hond dan vooral even moet laten. Soms is het de manier van de hond om te zeggen dat het even te veel is. En heeft hij even tijd nodig om alles te verwerken. En soms wil hij gewoon liggen omdat het kan.

En ook dit zijn momenten die ik vastleg. Want misschien is het wel een gedrag wat echt typisch is voor jouw hond. Of je hond zoekt met zijn ogen naar jouw steun en kijkt je betekenisvol aan. En dan kan je denken dat het niet de perfect geposeerde foto is, maar kan die ene foto zoveel zeggen voor jou. Misschien herinnert het je wel aan de eerste keer dat je hond niet meer in paniek raakte van iets spannend, maar dat hij jou volledig vertrouwde dat het goed kwam.

Ik forceer nooit een houding. Als een hond ergens niet aan toe is, wachten we, of we gaan gewoon met wat er wél is.

22/07/2026

"Ik weet niet of mijn hond wel mooi op de foto komt." Dit hoor ik best vaak, zeker van mensen die niet de sociaal-geaccepteerde huishonden hebben.

De hond uit het buitenland, die nog steeds moeite heeft met harde geluiden of vreemde mensen. Of de reactieve hond, die het niet oké vindt als er vreemden zomaar te dichtbij komen. De eigenaar twijfelt dan al snel of zo'n shoot wel iets wordt, of de hond het wel volhoudt, of hij niet de hele tijd wegkijkt van de camera.

Eerlijk gezegd zijn dat vaak de shoots waar ik het meest van geniet. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat het zoveel voldoening geeft. Het lukt namelijk bijna altijd. Het moment dat die hond doorheeft dat er niks van hem gevraagd wordt en de spanning uit zijn lijf zakt. Dat moment is nooit fotogeniek in de klassieke zin, maar het is het mooiste dat er is. Jouw hond zoals alleen jij hem kent.

Dus nee, fotogeniek is niet waar het om gaat.

19/07/2026

Hoe word je als ochtendmens blij van vroeg opstaan.

Het ochtendlicht is geweldig! Niet gewoon "mooi", dat woord dekt het gevoel niet. Het is zacht, met mooie zachte schaduwen en geeft een gouden gloed aan de vacht. Met tegenlicht wordt iedere hond een engel door dat prachtige lichtrandje. Het is gewoon echt anders en veel sfeervoller dan op elk ander moment van de dag.

In de zomer plan ik de hondenfotoshoots bewust vroeg in, ook al betekent dat soms om zes uur wakker om om zeven uur ergens in een bos op mijn buik te liggen. Dat is het waard. Het licht van half negen en het licht van half acht zijn gewoon twee andere foto's.

En met zo'n mooie fotoshoot in het vooruitzicht (en een goede bak koffie) vind ik het toch niet zo erg om vroeg op te staan.

Ben jij eerder een ochtendmens of een avondmens?

17/07/2026

Als je hond niet stilzit voor de camera, hoef je die shoot niet af te schrijven.

Deze zomer heb ik nog maar enkele plekken voor fotoshoots met honden die niet het spannend vinden voor de camera.

Degenen die angstig zijn voor vreemden, of snel overprikkeld zijn. Ook als ze moeite hebben met stilzitten. Het maakt mij allemaal niet uit. Daar ben ik juist goed in en haal ik voldoening uit. Niets forceren, maar gewoon rustig de tijd en kijken wat er ontstaat.

Nog maar enkel plekken beschikbaar in augustus en september. Stuur me gerust een berichtje, ook als je twijfelt of je hond dit wel aankan. Dan kunnen we samen kijken wat er mogelijk is.

17/07/2026

Iets prachtigs om te laten zien en daarbij een inkijkje in mijn huis

Ik heb iets prachtigs ontvangen en wil dat graag delen. Maar dan wil ik natuurlijk ook een beetje goed voor de dag komen. Maar ik ben nu eenmaal een enorme rommelkont. Ik zie zelf de rommel niet, dus heb er geen last van. En dat brein van mij helpt ook niet mee. Als ik ergens mee bezig ben en bedenk ineens iets, kan ik zomaar alles uit mijn handen laten vallen. En dan is er na een paar uur een slagveld ontstaan in mijn huis....oeps.

Dit prachtige kunstwerk had ik dus al even in huis, maar heb nu tijd om het te laten zien. Filmpje en foto's zijn gemaakt. Dus hou het hier in de gaten, dan zie je ook wat er in de doos zit.

14/07/2026

De hond die tijd nodig heeft om me te vertrouwen, is meestal de hond die ik het liefst fotografeer.

Honden die keurig op commando in de lens kijken, zijn niet de honden die ik het liefst fotografeer. Maar juist de hond die eerst checkt of ik geen gevaar ben, die achterdochtig om me heen loopt voor hij dichterbij durft te komen. Of die vindt dat de wijde wereld een spannende plaats is met op iedere hoek een potentieel gevaar.

Deze honden vind ik niet moeilijk om te fotograferen. Maar het geeft mij zoveel meer voldoening. Juist omdat ik de tijd neem om die momenten voor jou vast te leggen, die bijna niemand te zien krijgt. De eigenaar wel, die weet precies hoeveel werk erin gegaan is om zover te komen. En als je dan even die momenten hebt van echt connectie en ontspanning, ben ik dolgelukkig. Dat ik dit jou mag geven.

Deze zomer besef ik nog wat extra dat alles met je hond tijdelijk is. Ook de rommelige en onhandige momenten, waarop het gewoon niet meteen lukt. Dat wil ik blijven vastleggen zoals het is, niet mooier dan het is. Net zoals wij niet allemaal topmodellen zijn, verwacht ik dat ook niet van jouw hond. Zeker niet als zijn leven niet helemaal het perfecte insta leven is.

Wil je het hele verhaal lezen over waarom ik precies met deze honden werk? Die staat nu op de blog, link in bio.

12/07/2026

Laatst liet ik Bengi bepalen waar we heen liepen. Geen idee waarom ik dat niet vaker doe.

Ze wilde ineens een heel andere kant op tijdens het wandelen. Ik had zelf een route in mijn hoofd, maar ze trok gewoon door naar links, weg van waar ik dacht naartoe gaan. We hadden de tijd, dus zijn we haar kant op gegaan.

Dat doe ik steeds vaker. Gewoon mijn honden volgen in plaats van mijn eigen plan doordrukken. Soms staan we dan minutenlang stil bij één grasspriet, alsof ze een viral post op social media heeft ontdekt en alle reacties aan het lezen is. En dan ineens gaan we weer door en lopen we een flink stuk zonder te stoppen.

Ik denk dat dat ook is wat ik tijdens fotoshoots met honden doe, eigenlijk zonder dat ik het er ooit zo bij stil heb gestaan. Niet het perfecte plaatje forceren, maar kijken wat jouw hond laat zien en daarin meegaan.

Ik ben benieuwd of jij ook je hond wel eens laat bepalen waar jullie naartoe gaan wandelen.

10/07/2026

Het was niet omdat ik het te druk had dat ik bijna 2 maanden niks heb geplaatst...

Mijn lieve vadertje heeft een hartinfarct gehad. Gelukkig is met hem nu alles weer goed. Maar er is ook een goede vriend ziek geworden en we hebben heel snel afscheid moeten nemen. Dat zijn van die dingen waar je gewoon even niks mee kan en waar je gewoon doorheen moet gaan.

Ik heb veel gewandeld die tijd. Geen spectaculaire wandelingen en zonder camera. Gewoon samen met Bengi en Déjà een beetje slenteren. En ja, het klinkt een beetje cliché, maar ik merk dat ik door de gebeurtenissen van de afgelopen tijd meer ben gaan genieten van wat er allemaal al is. Een hond die naast je op de bank ploft. Zo'n moment.

Ik ben er weer, met evenveel zin als altijd. Vanaf nu zal je me weer wat vaker hier zien.

27/04/2026