16/06/2026
85 jaar oud en gisteren heb ik bijna zijn keuken in de fik gezet🫣
Een tijdje na de fotoshoot ging ik terug om Tom Paulus te helpen met het kiezen van zijn foto's. Mailen en zoeken naar data kan hij heel goed. Hartjes zetten en vliegtuigjes via het internet versturen was dan weer niet helemaal zijn ding zei hij. Dus kwam ik gezellig nog een keer langs. Hij had als verrassing Indonesische snacks voor me gehaald.
De Indonesische snacks lagen in de oven. Ik zou ze in de gaten houden. Dat vergat ik een beetje door onze gesprekken.
Er kwam zoveel rook uit de oven dat we de keukendeur open moesten zetten. Een uur later hing de geur er nog😬 Hij kon er gelukkig heel erg om lachen.
Dat zwarte randje vond hij juist lekker, zei hij. Gelukkig maar 😅 En ook ik heb genoten van de risolles, pastei, lemper én gezelligheid.
Tom Paulus wijdde een groot deel van zijn leven aan het vastleggen van de namen en verhalen van oorlogsslachtoffers. Zijn zoektocht begon bij zijn eigen familiegeschiedenis. Als kind verloor hij zijn moeder in een Japans interneringskamp in Nederlands Indië.
Wat begon als een persoonlijke zoektocht naar feiten, data en herinneringen groeide uit tot een indrukwekkend archief dat van grote waarde werd voor de Oorlogsgravenstichting en voor nabestaanden die nog altijd op zoek zijn naar antwoorden.
Voor het jaarverslag van de Oorlogsgravenstichting mocht ik op pad om een aantal persoonlijke verhalen achter het werk van de stichting te laten zien.
Interview: Renee Middendorp
Design: Eugénie van den Haak
Stichting: Oorlogsgravenstichting
Bekijk hier meer foto's:
[https://lnkd.in/eS3b-FF6](https://lnkd.in/eS3b-FF6)
Met dank, ook aan Ischa Mulder.