30/10/2026
TROTS. ❤️
Ik stroom ervan over.
Trots op al die vrouwen die ik voor mijn lens heb zien groeien. Vrouwen die hun kindje ter wereld brachten en ondertussen zelf een beetje opnieuw geboren werden.
Vrouwen die bergen verzetten. Hun eigen kracht ontdekten. En vanaf dat allereerste moment onvoorwaardelijk liefhadden.
En dan dit beeld… 🥹
Een grote zus, midden in de nacht, thuis in het bevalbad. Haar pasgeboren broertje in haar armen. Nog maar net heeft ze haar mama zien bevallen. In alle rust. In vertrouwen. In haar eigen kracht.
Ze heeft niet alleen haar broertje geboren zien worden. Ze heeft ook gezien hoe krachtig haar mama is.
Ik weet zeker dat dit een diepe indruk achterlaat. Een herinnering die ze voor altijd met zich meedraagt.
En deze mama? Ik hoop dat ze over 50 jaar haar geboortefoto’s terugkijkt en nog steeds diezelfde trots voelt. Op haar kindjes. Op zichzelf. Op waar ze vandaan kwam en hoe ver ze is gekomen.
En weet je? Ik ben ook trots op mezelf.
Ja. I just said that. ❤️
Niet vanzelfsprekend, want ik ben vaak mijn grootste criticus. Het kan altijd beter.
Maar ik wil mijn kindjes leren dat ze trots mogen zijn op zichzelf. Niet alleen op het eindresultaat, maar juist op de weg ernaartoe. Op hun inzet, hun groei en hun doorzettingsvermogen.
Want hoe kunnen we onze kinderen leren trots te zijn op zichzelf, als we onszelf die trots niet gunnen?
Dus vandaag spreek ik het uit.
Trots op mezelf. Op al die krachtige mama’s. En op alle prachtige powervrouwen in mijn leven. ❤️
En dankbaar dat ik met mijn camera iets mag bewaren wat zoveel groter is dan een mooi beeld.
Een herinnering aan hoe krachtig je bent. Ook als je dat zelf soms even vergeet. ❤️
Liefs, Deborah