07/07/2026
Elk afscheid is uniek, maar sommige opdrachten raken je op een manier die niet in woorden te vatten is.
Zo verzorgde ik de fotografie een paar jaar geleden van het afscheid van een 17-jarige jongen die ik persoonlijk ook kende (naast ook zijn familie), omdat hij bij mijn dochter in de groep zat. Het was mijn eerste uitvaart als fotograaf, een nieuwe ervaring.
Het was voor mij een grote eer dat de familie van Rhodora mij vroeg de fotografie te verzorgen van zowel de condoleance als de volgende dag de gehele begrafenis. Nadat ik de beelden had bewerkt en het geheel op een bijzondere manier had overhandigd, kreeg ik de meest mooie dankwoorden hiervoor.
Nu, een paar jaar later zijn de door mij gemaakte foto’s gedeeld tijdens een interview met de EO. Dit onderstreept voor mij de essentie van mijn werk: door oprechte nabijheid en persoonlijke aandacht een blijvende, troostrijke herinnering creëren.
Het was een voorrecht om dit afscheid te mogen fotograferen.
https://ikmisje.eo.nl/artikel/rhodora-verliest-haar-zoon-samuel-17-ik-kon-alleen-maar-denken-god-het-was-mijn-enige-kind?fbclid=PAZnRzaAS5mQ5wZG9mAmV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDzEyNDAyNDU3NDI4NzQxNAABp_4ycD61MN_zT0qVMvmO87FLhcyjKm-H3ALv9zjtOPOj1sD8PIXU5rGgcfJ0_aem_nkfxhbK4mb7sbfFma2y-NA
"Ik werd in de maanden na zijn overlijden spontaan grijs van verdriet. Ik mis zijn lach en zijn omhelzingen."
