27/03/2026
Afscheid nemen hoort bij het leven.
Overal in het leven worden foto's van gemaakt. Bij een bruiloft is de fotograaf vaak een van de eerste dingen die geregeld worden. Waarom bij een afscheid dan nog niet?
Wat ik vaak terug hoor is dat mensen niet huilend op de foto willen of het verdriet niet willen zien. Maar hoe ik er tegenaan kijk, is dat huilen of verdrietig zijn een vorm van liefde is. Je bent verdrietig omdat je van je dierbare houdt. Het is eigenlijk een hele mooie vorm van liefde en als je er zo tegenaan kijkt dan mag het verdriet best (subtiel) te zien zijn.
Ik doe dit natuurlijk wel met aandacht en in bescheidenheid en zal het verdriet dus subtiel vastleggen.
Hoe kijk jij hier tegenaan? Mag verdriet zichtbaar zijn in een afscheidsreportage? Hoe zou jij het vinden om huilend op de foto te staan? Zie jij huilen of verdriet ook als liefde?