Zoals Wendy het ziet

Voor alle foto's van: Newborn, Baby, Kinderen, Portret, Zwangerschap, In mijn knusse thuisstudio in Nieuwegein of op locatie naar keuze

Ben er wel, maar toch ook weer niet. Krijg regelmatig DM’s of ik nog wel op de sociale media zit. Nou uhhh ja, dat zit i...
17/08/2026

Ben er wel, maar toch ook weer niet.
Krijg regelmatig DM’s of ik nog wel op de sociale media zit.
Nou uhhh ja, dat zit ik wel…..maar plaats hier eigenlijk bijna nooit meer iets.
Hier stonden natuurlijk regelmatig wat foto’s van mijn shoots.

Maar aangezien ik vanwege mijn gezondheid (helaas) al lang niet meer fotografeer, blijft het hier ook een beetje leeg.

Steeds trek ik weer een beetje aan mijn denkbeeldige pleister. Want achter de schermen heb ik al heel wat stappen gezet!

En soms heb je dan ineens weer zo’n moment waarop ik denk, nu ga ik weer een stukje van de pleister los trekken.

Vandaag heb ik ineens mijn profielfoto met mijn camera verwijderd. Zowel hier als op in whatsapp.

En jaja ik weet het, de pleister er in 1 keer afhalen doet echt minder pijn…….maar na 16 jaar zit hij nu eenmaal stevig vast en haal ik hem er in mijn tempo af…….

Wat zou jij doen?Zaterdag een week geleden. Ik liep op straat, kreeg een epileptische aanval en viel op de grond.Ach…..d...
30/03/2026

Wat zou jij doen?

Zaterdag een week geleden.
Ik liep op straat, kreeg een epileptische aanval en viel op de grond.
Ach…..dat komt helaas vaker voor dus ik ben er inmiddels al een soort aan gewend.

Maar deze keer was het toch even anders en komt het steeds weer omhoog.
En heel eerlijk, dan maakt het me eigenlijk weer boos en ook best verdrietig.

Die bewuste middag, ik lag dus op straat en had ook toen in mijn broek geplast.
Op het moment dat ik zo’n beetje aan het bijkomen was stond er een hond aan mijn urine te snuffelen. En dan denk je achteraf al, baas haal je hond bij me vandaan maar goed.

Toen ik wat beter bijkwam zag ik dat een ouder echtpaar (eind 70 begin 80) naar mij stonden te kijken.
Waarop die man tegen zijn vrouw zegt, kom loop maar door want die heeft ballonnen gebruikt (er lag er idd eentje een stukje verder op maar natuurlijk niet van mij!).
Waarop die vrouw tegen die man zegt, nee joh ze draagt een label aan haar tas waar op staat dat ze epilepsie heeft.
Waarop die man weer zegt, jaja die kan ik ook aan mijn tas hangen.
Dus ik was inmiddels gaan zitten, maar wel nog steeds op de grond en keek echt vol verbazing.

Waarop die man tegen zijn vrouw zegt, kom we gaan!
Dus zonder mij te helpen, lieten ze me gewoon alleen op straat in mijn urine achter.
Maar ze lieten ze nog wel een keer de hond aan mijn urine snuffelen en ze vertrokken.

Ik was echt met stomheid geslagen, dacht alleen maar in wat voor wereld leven we.

Waarom ik dit deel, eigenlijk een soort op “advies” van mijn epilepsie neuroloog.
Die zegt, je hoeft geen aandacht en je bent niet zielig…….maar een beetje begrip uit de omgeving zou heel fijn zijn!!

Enne de foto bij dit bericht zijn schelpen die ik zelf gemaakt heb.
En die ik verkoop voor het epilepsie fonds!
Als je er eentje wilt stuur me maar een berichtje of reageer hier onder.

Om te voor komen dat….er mensen zijn die zich helemaal rot schrikken!Afgelopen vrijdag, ik even de deur uit voor een boo...
12/01/2026

Om te voor komen dat….er mensen zijn die zich helemaal rot schrikken!

Afgelopen vrijdag, ik even de deur uit voor een boodschapje.
Maar kreeg onderweg een epileptische aanval en viel dus op de grond, in de sneeuw.
Een dame die in de verte aan kwam lopen zag het gebeuren en dacht, owww die maakt een uitglijder in de sneeuw en staat zo wel weer op.

Maar toen ze dichterbij kwam zag ze dat ik niet bewoog, dus ze schrok.
Eenmaal bij me zag ze dat ik met mijn ogen open lag, en inmiddels ook in een gele vlek in de sneeuw….want tijdens een aanval laat ik (helaas) gelijk mijn urine lopen.

Afijn…..ze had geprobeerd om contact met me te krijgen maar dat lukte niet en ik bleef alleen maar met mijn ogen open liggen en reageerde nergens op.
Dus ze dacht dat ik een hartinfarct of iets dergelijks had gehad.

Dus zij 112 bellen en net toen ze de dame bij 112 aan de lijn had begon ik een beetje bij te komen. De 112 dame wilde mij even “spreken” dus de telefoon ging op de spieker en ze vroeg me naar mijn naam, maar zelfs die weet ik op die momenten niet. Ze vroeg nog wat dingen en ook daar kwam geen reactie op.

Precies op het moment dat ze de ambulance onze kant op wilde sturen kwam ik wat verder bij en zei ik, ik heb epilepsie.
En vertelde ik haar uiteindelijk dat ik dit inmiddels al tigggggg keer meegemaakt heb en dat ik dan na een tijdje zelf weer overeind krabbel en zo snel mogelijk probeer om thuis te komen of ergens heen ga waar ik een droge broek aan kan trekken.

Gelukkig was dit echt heel dicht bij mijn huis, en ben ik met mijn natte broek gaan lopen. En de dame die me gevonden had is even met me meegelopen naar huis, ze durfde me niet alleen te laten gaan en wilde zelf graag nog even met me kletsen omdat ze zo enorm geschrokken was.

Dus zo ga ik voortaan de deur maar uit.
Met mijn epilepsie batch goed zichtbaar.
Want voor mij is het (helaas) inmddels al een soort van “gewoon” maar voor mensen om me heen is het echt niet fijn om te zien!

Dit is wat epilepsie met je doet.
Je kunt je lichaam niet meer vertrouwen en dat maakt me onzeker, boos en verdrietig!
Maar toch wil ik naar buiten blijven gaan, dus dan maar met die stomme batch bij me.
❤️

Adres

Nieuwegein

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Zoals Wendy het ziet nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Zoals Wendy het ziet:

Snelkoppelingen

Delen