30/03/2026
Wat zou jij doen?
Zaterdag een week geleden.
Ik liep op straat, kreeg een epileptische aanval en viel op de grond.
Ach…..dat komt helaas vaker voor dus ik ben er inmiddels al een soort aan gewend.
Maar deze keer was het toch even anders en komt het steeds weer omhoog.
En heel eerlijk, dan maakt het me eigenlijk weer boos en ook best verdrietig.
Die bewuste middag, ik lag dus op straat en had ook toen in mijn broek geplast.
Op het moment dat ik zo’n beetje aan het bijkomen was stond er een hond aan mijn urine te snuffelen. En dan denk je achteraf al, baas haal je hond bij me vandaan maar goed.
Toen ik wat beter bijkwam zag ik dat een ouder echtpaar (eind 70 begin 80) naar mij stonden te kijken.
Waarop die man tegen zijn vrouw zegt, kom loop maar door want die heeft ballonnen gebruikt (er lag er idd eentje een stukje verder op maar natuurlijk niet van mij!).
Waarop die vrouw tegen die man zegt, nee joh ze draagt een label aan haar tas waar op staat dat ze epilepsie heeft.
Waarop die man weer zegt, jaja die kan ik ook aan mijn tas hangen.
Dus ik was inmiddels gaan zitten, maar wel nog steeds op de grond en keek echt vol verbazing.
Waarop die man tegen zijn vrouw zegt, kom we gaan!
Dus zonder mij te helpen, lieten ze me gewoon alleen op straat in mijn urine achter.
Maar ze lieten ze nog wel een keer de hond aan mijn urine snuffelen en ze vertrokken.
Ik was echt met stomheid geslagen, dacht alleen maar in wat voor wereld leven we.
Waarom ik dit deel, eigenlijk een soort op “advies” van mijn epilepsie neuroloog.
Die zegt, je hoeft geen aandacht en je bent niet zielig…….maar een beetje begrip uit de omgeving zou heel fijn zijn!!
Enne de foto bij dit bericht zijn schelpen die ik zelf gemaakt heb.
En die ik verkoop voor het epilepsie fonds!
Als je er eentje wilt stuur me maar een berichtje of reageer hier onder.
