29/04/2026
We tonen de lijnen, het licht en de lach,
de buitenkant van een zorgvuldige dag.
Maar een beeld is een fragment, een fractie van tijd,
het zwijgt over bergen en de innerlijke strijd.
Pas als de stilte de ruimte krijgt,
en de stem niet langer over de diepte zwijgt,
zie je de schoonheid van het hele verhaal:
de breuken, de kracht, de mens in haar taal.
Dit is Megan. Een vrouw voor wie ik een enorme bewondering heb. Ik mocht haar al vaker vastleggen de afgelopen 7 jaar, maar de laatste keer zou ze zonder welk masker dan ook komen, bizarkwetsbaarheid. Dat deed ze dus ook en dat maakte veel indruk.
In haar podcast doet ze wat maar weinig mensen durven: ze laat zien wat er achter het perfecte plaatje gebeurt. Ze deelt haar eerlijke en kwetsbare verhaal over de periodes waarin het leven niet vanzelf ging.
Haar moed om de stilte te verbreken en haar eigen weg te kiezen is ontzettend inspirerend.