Mien Plek In Mestreech

Mien Plek In Mestreech Fotograaf Hermen Buurman portretteert mensen op een plek naar hun keuze in Maastricht en schrijft een verhaal over wat deze plek voor hen betekent.

Door de ogen van de Maastrichtenaar leert men deze prachtige stad kennen.

#21 Mien Plek In Mestreech - Georges van Zeijl—Wat is jouw plek in Maastricht?Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en mel...
02/08/2026

#21 Mien Plek In Mestreech - Georges van Zeijl

—
Wat is jouw plek in Maastricht?
Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en meld je aan via [email protected]
—

Ik hoor in gedachte het liedje van Michel Fugain: ‘Une belle histoire’. Het laatste weggetje voordat ik op de eindbestemming ben geeft mij het gevoel alsof je naar een Frans dorpje rijdt, én dat op Maastrichts grondgebied. Het zonlicht dat door de bomen schijnt en verderop het poortje van de bestemming, geven een heerlijk vakantiegevoel.

Eenmaal binnen op het terrein van het kasteel heb je een prachtig uitzicht over het Jekerdal. Ik loop wat rond; links en rechts zijn mensen aan het opruimen. Gisteravond is hier een groot feest geweest.

Achter mij hoor ik mijn naam roepen. Het is Georges die inmiddels met zijn klassieke Bugatti Type 44 is aangekomen. Op een grasveldje onder de bomen staan rustieke stoelen met een tafel. We nemen plaats aan tafel en, onder het genot van een kop koffie, vertelt Georges zijn verhaal. Hier, is hij met zijn Micha getrouwd. Hij komt hier al lang, want als er in de familie iets bijzonders te vieren was, ging men naar Château Neercanne.

Op het kasteel komen voor Georges meerdere dingen samen. Voor het sponsor gala van de Tempeleers dat elk jaar op Château Neercanne plaatsvindt, is hij een van de organisatoren van ‘Soirée de la Charité’. “ ‘t Gala is 't sjiekste fies vaan 't jaor. De historische zale en de unieke setting vaan 't kestiel zörge veur 'n werme en fiesteleke sfeer. En alle gaste koume in galakleier en black tie, wat d'n aovend 'n hiel veurnaom en sjieke oetstraoling gief.’t Is e groet dansfies.”, zegt Georges.

Het was de opa van Georges, Guillaume Prick, die in 1958 op het kasteel voor het eerst de meeting voor Bugattisten organiseerde. Uit heel Europa kwamen de Bugatti-liefhebbers om de rally van Maastricht naar Le Mans te rijden. Door de jaren heen is deze plek voor de Bugattisten een vaste locatie geworden van waaruit de rallies worden georganiseerd.

Georges vat zijn verhaal samen en zegt; "Veur miech is Château Neercanne 'Joie de vivre'."

#20 Mien Plek In Mestreech - Jean Hogenboom—Wat is jouw plek in Maastricht?Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en meld j...
25/04/2026

#20 Mien Plek In Mestreech - Jean Hogenboom

—
Wat is jouw plek in Maastricht?
Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en meld je aan via [email protected]
—

Het is een prachtige dag en we staan op het veld in het stadion. Met zichtbare trots vertelt hij dat MVV een van de oudste voetbalclubs van Nederland is. De club zag in 1902 het levenslicht onder de naam Maastrichtse Voetbal Club. In huize Hogenboom zat de liefde voor MVV diep verankerd: zijn vader en ooms waren ras-echte supporters. Het werd hem als het ware met de paplepel ingegoten.
Als kleine jongen keek Jean Hogenboom vanuit de woonkamer zo uit op het MVV-stadion. De flat waar hij in 1959 met zijn familie ging wonen, lag op een droomplek. Zodra hij de spelersbus van de tegenstander zag aankomen, stoof hij naar beneden, op jacht naar handtekeningen van zijn helden.
“Vanaof m'n twelfde jaor had iech 'n sezoenskaart veur MVV. Iech waor bij edere thoeswedsjtrijd presint en al m'n vrun waore veur MVV. 't Waor gewoen 'n groet fies!”, verteld hij vol trots. Met het groepje vrienden ging hij ook naar uitwedstrijden. Er is helaas veel veranderd en hij heeft genoten van de tijd dat MVV nog in de eredivisie speelde. Volgens hem ging het er toen gemoedelijker aan toe dan vandaag de de dag. Er was toen meer verbroedering en er was zelfs geen uit-vak.

Op 59-jarige leeftijd ging Jean met pensioen, maar stilzitten zat er voor hem niet in. Hij begon als vrijwilliger bij MVV met een halve dag per week, en al snel groeide dat uit tot meerdere dagen. Inmiddels is hij al tweeënhalf jaar officieel officemanager van de jeugdopleidingen. In die rol zorgt hij ervoor dat alles achter de schermen soepel verloopt, zodat de focus op het voetbal kan blijven liggen.
Het valt even stil en tot slot zegt Jean, “Veur miech is 'nen druim oetgekoume. Veur de club boe iech miech al gans m'n leve mèt verboonde veul, get te mage beteikene. Wie sjiek is dat?”

#19 Mien Plek In Mestreech - Frank Steijns—Wat is jouw plek in Maastricht?Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en meld je...
19/04/2026

#19 Mien Plek In Mestreech - Frank Steijns

—
Wat is jouw plek in Maastricht?
Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en meld je aan via [email protected]
—

Na de lange en bloedige Tachtigjarige Oorlog, die in 1648 tot een einde kwam, bleef er in de Nederlanden een opmerkelijk overschot achter: stapels bronzen kanonnen, zwijgende getuigen van het strijdgeweld. Waar oorlog ooit klonk, zou straks muziek weerklinken. Bronsgieters zagen in dat kostbare metaal een nieuwe bestemming. Ze smolten de kanonnen om en goten er klokken van, klokken die niet langer oorlog aankondigden, maar vrede en samenklank.

In die tijd traden twee meesters naar voren die de wereld van het carillon voorgoed zouden veranderen: de gebroeders François en Pieter Hemony. Tussen 1640 en 1680 vervaardigden zij carillons van uitzonderlijke kwaliteit. Hun werk klonk in vele steden, en ook Maastricht mocht zich tot hun opdrachtgevers rekenen. De twee broers waren de eersten die het carillon niet enkel zagen als een verzameling klokken, maar als een volwaardig muziekinstrument. Hun klokken waren zuiver gestemd en harmonieus, een toonbeeld van vakmanschap waarmee zij stadstorens tot zingen brachten.

In de achttiende eeuw gaf Napoleon de functie van stadsbeiaardier een nieuwe wending en plaatste hij de rol van de klokken in de stad sterker onder centraal bestuur. Vóór de Franse tijd hoorde het bespelen van de beiaard vooral bij de stadsroutine of kerkelijke plechtigheden; onder het stadsbestuur kon de beiaardier ook speciale liederen spelen in opdracht van hen.

Als kleine jongen ging Frank Steijns met zijn vader Mathieu mee naar de toren van het stadhuis. Daar maakten de magie van het carillon, de machinerie en de klokken grote indruk op hem.

“Iech d**k nog aon de fiesteleke intoch vaan de mui luiklok ‘Grameer II’ vaan de Sint-Servaasbasiliek op ’t Vrijthof, boebij bisjop Gijsen vaan Remunj dees zaogende, same mèt twie nui luiklokke en vief carillonklokke. Miene pa späölde toen op ’t carillon en de lui oonder op ’t plein stoonte te applaudissere. Iech waor toen veertien jaor en voont ’t geweldig; miene pa waor d’n held vaan de stad,” zegt Frank en vanaf dat moment wist hij dat hij later in de voetsporen van zijn vader wilde treden.

In 1995 werd Frank benoemd tot adjunct-stadsbeiaardier van Maastricht, naast zijn vader Mathieu Steijns. Twee jaar later, in 1997, volgde hij zijn vader op als stadsbeiaardier van Maastricht.

Een van de bijzondere momenten voor Frank is de periode tijdens COVID. Wanneer hij ‘Always Look on the Bright Side of Life’ of ‘You’ll Never Walk Alone’ op het carillon in het stadhuis speelde, gingen de ramen van de huizen in de stad open. Mensen pakten hun instrumenten en speelden mee. De muziek bracht mensen in deze tijd van isolatie weer samen.

De muzikale passie van Frank is groot: als violist en pianist bij André Rieu en als stadsbeiaardier kent hij de uitersten in de muziek. Die diversiteit inspireert hem om arrangementen van hedendaagse muziek voor het carillon te maken. Zo speelde hij ‘Clocks’ van Coldplay samen met pianist Rob Mennen, en afgelopen maart speelde hij in Utrecht op het carillon Motörheads ‘Ace of Spades’.

Op de vraag waarom de muziek van het carillon zo belangrijk is, antwoordt Frank met verve: “Dat is de levesvlam vaan edere Nederlander. Dat is de viering vaan de vreej. De traditie moot weure doorgegeve. Dat is cultureel erfgood. En, iech bespeel ’t carillon neet, meh iech laot ’t stadhoes zinge.”

#18 Mien Plek In Mestreech - Luc Schoonbrood —Wat is jouw plek in Maastricht?Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en meld...
10/04/2026

#18 Mien Plek In Mestreech - Luc Schoonbrood

—
Wat is jouw plek in Maastricht?
Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en meld je aan via [email protected]
—

Het is een prachtige lentedag, en naast het gezoem van het verkeer op de Hertogsingel, met haar statige herenhuizen en groenstroken, hoor je het fluiten van de vogels. Hier op nummer 11 stond zestig jaar geleden de wieg van Luc Schoonbrood. Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw en kinderen op nummer 47. Zijn opa en oma en diverse ooms en tantes hebben hun roots hier op de singel, en nog steeds wonen hier familieleden. Er wordt wel gekscherend gezegd: de Hertog van Schoonbroodsingel.
“Wooróm vuul ich mich hie thuis? Tsja, ’t klinkt veur wie miech ’n bèètje kent, gek, mer ich bin gaer thoes hie op de Hertogsingel. Mien vrouw Margriet en ós kinder Cas en Moud vuule ’t zölfde. De kinder zeen noe al d’r euver aan ’t praote om hie te blieve wone,” vertelt Luc trots. Het geeft hem een goed gevoel; dan weet je als ouder dat je het niet verkeerd hebt gedaan. En de kinderen wonen nog steeds bij hen op de Hertogsingel.
De Hertogsingel had vroeger veel minder verkeer, en je kon er als kind fijn buiten spelen. Je kon toen nog stoepranden en voetje van de vloer doen. Veel van zijn vriendjes woonden in dezelfde straat, en bij velen hing het welbekende touwtje uit de brievenbus om binnen te komen. Van de jeugd van toen is Luc de enige die er nog woont.

In de buurt hadden ze alle winkels: denk aan de slager, bakker, groentewinkel, patisserie, drogisterij, schoenmaker, supermarkt, bloemenzaak en natuurlijk de school. Alles was op loopafstand, en dat is helaas vandaag de dag wel anders.

De trots van de straat waakt nog steeds over hen: de Sint-Lambertuskerk, oftewel de Sacré-Cœur van Maastricht. Jarenlang was Luc daar misdienaar en deed hij zijn eerste communie. Tegenwoordig is de kerk aan de eredienst onttrokken en heeft ze een aantal sociale en maatschappelijke functies.
De lach en de traan horen bij het leven. Beide ouders van Luc zijn thuis op de Hertogsingel overleden. Vanuit het huis waar Luc en zijn vrouw nu wonen, zijn ze getrouwd, en hun beide kinderen zijn hier geboren.

Luc gebaart naar de eettafel en zegt: “Hei höbbe veer dèks mèt vrun aon taofel gezete, en dat doen veer nog ummer. Get hapkes op taofel en awwehoere. Väöl gelache en ouch gehuuld bij verlees vaan femilie en vrun. Meh gelökkeg mie gelache es gehuuld. En ….. gehuuld vaan plezeer, wie ze miech hei kaome vraoge um stadsprins vaan Groet Mestreech te weure, en daonao de veer gekke weke vaan Vastelaovend hei thoes. Kortum, hei veul iech miech thoes, hei bin iech thoes. En zègk noe ins ierlek, wat is 't lekkerste vaan op vekansie goon? ….Weer heerlek thoes koume, vertrouwd, werrem en gezelleg. In mien geval op de Hertogsingel.”

#17 Mien Plek in Mestreech - Sandra Poolen—Wat is jouw plek in Maastricht?Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en meld je...
06/04/2026

#17 Mien Plek in Mestreech - Sandra Poolen

—
Wat is jouw plek in Maastricht?
Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en meld je aan via [email protected]
—

Op slechts een paar stappen van de markt ligt Café Hallo Mestreeg. Het is één van de authentieke bruine cafés van Maastricht, waar ik Sandra Poolen ontmoet. De ontvangst is allerhartelijkst en we gaan aan één van de ronde tafels zitten. Een vriendin die ze via Facebook heeft leren kennen heeft haar zes jaar geleden voor het eerst hier mee naar toe genomen.

“ ‘t Wao ‘n werm bad boe iech terech kwaom, hei wao iech weer, Sandra. In ‘t begin kwaom iech hei drei kier per week, en noe kom iech hei eine kier per week.” vertelt Sandra.
Door de hectiek van thuis, een beëindiging van een relatie van dertig jaar en een zoon met een beperking, was het voor een haar een verademing om hier in het café te komen.

Door de goede sociale controle is Café Hallo Mestreeg niet zomaar een café waar bezoekers van de stad en Maastrichtenaren samenkomen, het is voor haar een veilige haven, waar ze nieuwe mensen heeft leren kennen. Inmiddels hoort Sandra bij het meubilair en vragen bezoekers van buiten de stad zelfs; waar is Sandra?

Ze kijkt het café rond en zegt; “Hei zit mien twiede femilie, en dit is mien röspunt.”

#16 Mien Plek in Mestreech - Patrick Spronken.—Wat is jouw plek in Maastricht?Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en mel...
05/04/2026

#16 Mien Plek in Mestreech - Patrick Spronken.

—
Wat is jouw plek in Maastricht?
Wil je jouw verhaal delen? Doe mee en meld je aan via [email protected]
—

In het stadhuis op de Markt van Maastricht heb ik afgesproken met wijkagent Patrick Spronken. Ik meld mij bij de portier, en die vertelt dat hij nog niet binnen is. Even later komt Patrick binnen, en vervolgens gaan we via een aantal trappen naar zijn plek in Maastricht. De laatste trappen zijn steil en smal. Eenmaal door het luik naar boven, op de toren aangekomen, is het uitzicht magnifiek!

“Vanaof hei höbste ’n euverziech vaan 360° euver ’t centrum. De hings hei es ’t waore bove de stad,” vertelt Patrick, en je ziet dat hij nog steeds geniet van het prachtige uitzicht over zijn stad.
Beneden in het stadhuis vertelt Patrick dat hij als kleine jongen al wist dat hij later bij de politie wilde werken. Hij startte zijn opleiding aan de politieschool in Heerlen en is in 2000 in Blauwdorp in Maastricht begonnen. In 2018 is hij in het centrum gestart.

De dynamiek in het centrum is groot, en hij heeft hier met diverse doelgroepen te maken. Denk maar aan de horeca, ondernemers, bewoners, studenten, verenigingen, toeristen, evenementen en overheden. Naast zijn functie van wijkagent is hij ook het nautisch aanspreekpunt van de politie, met het vaartuig P80 voor Maastricht, en lid van de ME op het commandovoertuig.

“Iech vind ’t interessant um tösse de versjillende lui vaan de stad te lavere, en zoe de zjuste koers te behawwe,” zegt Patrick. Diverse netwerkpartners helpen hem bij het uitvoeren van het dagelijks politiewerk, of het nu gaat om het verhelpen van overlast of de begeleiding bij een evenement. Tot slot zegt hij: “Es Mestreechteneer sprikste letterlijk en figuurlijk de taol vaan ’t volk.

Tot eu-en deens!”

Adres

Markt 52
Maastricht
6211 CK

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Mien Plek In Mestreech nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type