04/01/2021
Lucas, Maastricht 2020
Portret in het kader van de serie ProuTboys. Dit is een doorlopend project over gay-jongens met als doel om jongeren te stimuleren en inspireren om zichzelf te zijn.
Het verhaal van Lucas;
”Ik heb van kleins af aan een extreem sterke vrouwelijke persoonlijkheid, dit was één van de redenen die mijn ouders twijfel toekende. Mijn jeugd was een eenzame en vaak emotionele periode in mijn leven. Ik stond aan de zijlijn van socialiteit maar ik was er geen onderdeel van. Ik was vaak het buitenbeentje of het pispaaltje. Het deed me nog meer pijn om mijn ouders in verdriet en frustratie te zien, omdat ze mij helemaal alleen in de wereld door mijn jeugd zien kruipen. Want het was ook echt kruipen, de vrienden die ik had namen afstand van me en de aandacht die ik kreeg was altijd negatief. Later toen ik startte op het voorgezet middelbaar onderwijs begon ik mezelf beter te leren kennen. Ik merkte dat ik me aangetrokken voelde jegens sommige jongens. Ik wist niet wat dat betekende of wat het inhield voor me. Maar ik had mijn vermoedens al. Niet veel later, ondanks het hopen dat het niet waar zou zijn, heb ik me neergelegd bij het feit dat ik gay was. Ik deelde dit voor het eerst toen ik 13 was. Ik was het pronkstuk in het museum, althans zo voelde ik me. Iedereen kwam me bekijken als een dier in een kooi. Ik werd belachelijk gemaakt en vernederd. Rond deze tijd werd mijn moeder ziek, ik nam de verantwoordelijkheid zorg voor haar te dragen en het huishouden te ondersteunen. Dit was mijn keerpunt. Ik liet alle reacties langs me heen gaan. Ik wist dat ik te belangerijk was om me te laten kleineren. Vanaf het moment dat ik voor mezelf op kwam verliep alles een stuk makkelijker. Ondanks het feit dat ik nu bijna 8 jaar verder ben, blijft het een strijd om met mijn sexualiteit door het leven te gaan. Maar ik zal nooit meer afhankelijk zijn van de meningen die mensen over mij hebben, omdat ik mijn waarde ken. En dat geeft me kracht."