Jolanda Boer Fotografie

Routebeschrijving Website Contact opnemen met het bedrijf

Jolanda Boer Fotografie Jolanda Boer // Lifestyle fotografie // www.jolandaboer.nl

Ik liet het even stil zijn, gaf mijzelf wat ruimte voor het wisselen van de seizoenen. Misschien meer nog voor die in mi...
20/10/2026

Ik liet het even stil zijn, gaf mijzelf wat ruimte voor het wisselen van de seizoenen. Misschien meer nog voor die in mijzelf dan de langzaam kleurende bladeren buiten. In mij zit al tijden de vraag: kan je even zó moe zijn dat het je creativiteit, 'feeling' en fijne blik voor en op je werk een beetje klem zet?

Maar ook. Vandaag zat ik voor het eerst in weken weer een héle dag met fijne focus achter de computer. Beelden uitzoeken, bewerken, van foto's verhalen maken. (echt mooie bruiloften gehad afgelopen maanden!) En zo fijn want ik voelde weer plezier, nieuwe ideeën en energie voor iets wat ik altijd al zo graag doe: maken, vertellen en delen. Iets wat zo dicht bij mij ligt dat het eigenlijk altijd voelt als 'eigen' en vertrouwd. Tegelijkertijd ook zoekend en weer een beetje nieuw want alles is veranderend.

Ik heb zin om weer dingen te maken, mijzelf te verliezen in verhalen, nieuwe wegen in te slaan en te ontdekken; misschien zelfs ook wel wat meer te delen over ons geklungel en de avonturen uit ons boompje, beestje, boerderietje-leven en dat we na een jaar nog steeds geen flauw idee hebben hoe we dit groene, weidse en vrijïge wonen moeten aanpakken, maar er wel achter zijn dat het gras hier momenteel twee keer per week gemaaid moet worden 🤪 (-en dat bloggen, schrijven en foto's delen gecombineerd met elkaar voelt ook zo tweeduizendentwaalf en uit de tijd ; -))

De afgelopen week fotografeerde ik mijn laatste bruiloften van seizoen zesentwintig. Zeven dagen, drie bruiloften en in ...
13/09/2026

De afgelopen week fotografeerde ik mijn laatste bruiloften van seizoen zesentwintig. Zeven dagen, drie bruiloften en in al die liefde zwierf ik met mijn camera. Mijn voeten in nat gras, droog heidezand, door oude stadstraten en langs een zonnig zwembad. Zoals altijd verdwalend in hoe de liefde zich toont; altijd in een andere jas maar ook altijd, altijd de liefde zo mooi.

Soms was ze stil, rustig, gedragen door jaren. Soms uitbundig, groots, feestelijk en te over. Soms in een moment kwetsbaar, eerlijk, op zijn puurst. Maar steeds opnieuw overtuigend en vol vertrouwen over dat wat komt en dat wat terug te voelen is.

En ik. Ik liep er uren en úren middenin en wist telkens weer: dit is waarom. De momenten waarop ik de liefde te over mag zien spreken en mag voelen, vastleggen, aanschouwen en dat het steeds grootser voelt, voor echt iedereen aanwezig.

Gisteren was de laatste van zesentwintig. Het staartje van mijn trouwseizoen. Net als de zomer: nog niet helemaal klaar om los te laten. Al die liefde die ik mocht zien; mijn hart nog vol van verhalen die niet van mij zijn en toch een beetje wel want alles, alles, álles aan liefdesverhalen dat ik vast mocht leggen met mijn camera. Ik hou er van. Echt áltijd verliefd op de liefde. ♡

September is hier. ✨️De maand waarin ik, tien jaar geleden, mama werd van Otis. Ons tweede kindje. Hij overleed na drieë...
07/09/2026

September is hier. ✨️

De maand waarin ik, tien jaar geleden, mama werd van Otis. Ons tweede kindje. Hij overleed na drieëntwintig weken zwangerschap en liefde is het enige dat hij heeft gekend. Mijn hartslag zijn enige vertrouwde geluid. Ik mocht hem vasthouden toen hij het leven losliet. Kleine, kleine, mooie Otis.

Hij zit in alles wat ik creëer.

Hij leerde mij anders kijken. Niet het snelle kijken maar het kijken dat blijft hangen. Het soort kijken dat een moment vasthoudt voor het weer verdwijnt. En hij leerde mij hoe snel het leven kan veranderen, en dat weten maakt me gevoelig voor wat klein is en onopgemerkt en toch groots. Voor wat pas later, met de tijd, zijn waarde laat zien.

Hij leerde mij over voelen. En ik ben niet meer bang om mezelf te laten zien, ook tijdens mijn werk, óók als het kwetsbaar is. Dat is geen zwakte geworden maar een uitnodiging; voor de mensen voor mijn lens om ook volledig zichzelf te zijn. Niet perfect. Wel echt. Dát zoek ik, in ieder beeld dat ik wil maken.

Hij leerde mij nog meer en beter te observeren. Want verdriet leerde me vertragen; zien wat waardevol is, in alle lagen van het leven. En liefhebben van wat ik zie, heb ik door hem geleerd. Ik heb de diepte van het donker gekend, ben verzopen in verdriet en leerde daarna opnieuw over kleur en het geluk; zachter en bewuster leven en kiezen.

Alle momenten die ik vastleg gaan over liefde, over herinneringen, over samenzijn, over koesteren dat wat is. En dat alles tegelijk.

Otis maakte van mij een andere mama, een ander mens dan ik al die jaren voor zijn komst was. Én de fotograaf die ik vandaag ben.

En ik koester dat. ❤️✨

Ik neem een sabbatical van trouwfotografie in 2027. 🌿De afgelopen jaren waren op werkvlak zó tof, inspirerend, mooi en e...
14/08/2026

Ik neem een sabbatical van trouwfotografie in 2027. 🌿

De afgelopen jaren waren op werkvlak zó tof, inspirerend, mooi en eerlijk gezegd ook best intensief. Én in vier succesvolle werkjaren overleden twee van mijn ouders. Na het verlies van mijn papa vorig jaar, de maanden mantelzorg ervoor én daarna een verhuizing met vanálles daarin en omheen, bleef het sluimeren in mijn lijf: behoefte aan een beetje minder.

Dus ik neem voor volgend jaar afstand van chaosdrukte, overvolle agenda, overvolle zomermaanden- trouwfotograaf zijn. Ik heb nu nog ruimte voor één(!) hele fantastische, ongedwongen, creatieve, relaxte bruiloft volgend jaar. Waar de focus ligt op sfeer, gezelligheid en allerfijnst samenzijn; boven vele moetjes qua beelden en dichtgetimmerde draaiboeken.

Waar mijn agenda volgend jaar wél he-le-maal voor openstaat: DAY IN THE LIFE-SHOOTS. ❤️

En verder? Lente, zomer en herfst worden vooral voor ons gezin en voor ons fijne plekje thuis. Ik ga een zomer-moeder zijn die ook écht veel aanwezig is; een moestuin beginnen en tijd vinden om de tuin bij te houden; een nieuwe hobby zoeken; meer sporten; leren hooien en vaker in de overall van pap tussen zijn schaapjes banjeren. En ook boeken verslinden, heel veel meer schrijven (hallo boek?) , minder moe zijn én vanuit meer rust een tijdje bewuster genieten en minder 'aan, aan, aan' staan in de dagen.

En van daaruit, weer verder dwalen en voelen wat bij een nieuw jaar gaat paseen. ✨️

In Mei en Juni werkte ik meer dan vijftig uur per week. Soms aan de keukentafel omringt door spelende kinderen, soms ver...
06/08/2026

In Mei en Juni werkte ik meer dan vijftig uur per week. Soms aan de keukentafel omringt door spelende kinderen, soms verstopt op de bovenverdieping, uren op kantoor én op mijn allerfijnste werkplek; met mijn camera opgaand in de verhalen om vast te leggen.

En toen werd het Juli. En zomer. En zomervakantie. En mocht de hyperfocus verschuiven van héél veel werk naar ook weer thuis, ons gezin, de tuin en ontspanning en (letterlijk en figuurlijk ; -)) wat ruimte.

Is dat het allerbeste voor mijn bedrijf in chaosdrukte-hoogseizoen? Misschien niet. Maar wél het allerbeste voor mij, mijn creativiteit, focus en gezelligheid -en daarmee indirect ook voor mijn fotografie denk ik maar. Niet elke dag bereikbaar en 'aan', maar als ik werk, dan met volle enthousiasme en aandacht!

De dagen in Juli waren op zijn fijnst. Hier wat lievelingsen uit het leven ❤️☀️

Het was eerder deze week, vroeg in de ochtend,  toen ik een mail ontving met een vraag over het fotograferen van een uit...
19/07/2026

Het was eerder deze week, vroeg in de ochtend, toen ik een mail ontving met een vraag over het fotograferen van een uitvaart. Een persoonlijk verhaal en een unieke, bijzondere en liefdevolle uitvaart die er aan zat te komen.

Gisteren reed ik naar Workum, het einde van Friesland, om dit laatste stukje van een verhaal in beeld te brengen. Voor twee jonge meisjes die zonder hun 'heit' verder moeten. In hun opgroeien misschien beelden nodig hebben om te herinneren over dit stukje van hun verhaal en hoe dat ook alweer was. Voor een vrouw, die veel te jong weduwe werd. En misschien troost, verdriet en liefde kan vinden in alles wat in dit afscheid zat -wat tastbaar werd met deze beelden.

Een afscheid laten fotograferen is zo waardevol omdat er zoveel in deze foto's zit. Herinneringen, liefde, verdriet, trots misschien en warmte en samenhorigheid.

Aan het einde van de middag reed ik naar huis. Mijn hart was zwaar, er was verdriet dat onder mijn huid was gaan zitten en ik was dankbaar voor de reistijd om even alles door mijn hoofd te laten razen. Wat een verdriet én wat een waardevolle opdracht om te fotograferen was dit. ❤️✨️

Het was vakantie. Met oneindig veel zwemmen, lezen, kletsen, visite en lekker eten. Elke ochtend wakker worden onder zin...
17/07/2026

Het was vakantie. Met oneindig veel zwemmen, lezen, kletsen, visite en lekker eten. Elke ochtend wakker worden onder zingende vogeltjes, ritselende blaadjes en van spelende kinderen voor de tent. En daarna met blote voeten in weer een nieuwe dag vol met niets en lege plannen stappen. Zo fijn, zo fijn.

En nu terug thuis. Met net zoveel vogeltjes, ritselende blaadjes en groen aan de rand van mijn slaapplaats. En nieuwe inspiratie en energie dat begint te borrelen; voor werk, voor project tuin, voor thuis. Maar eerst ook weer een óvervolle agenda die op mij wacht. Klaar voor mijn deel twee van jaar zesentwintig. ♡♡♡

Precies tien dagen geleden nam ik de allerleukste tiener mee in mijn werkdag; voor heel even een familiebedrijf ♡Samen o...
13/07/2026

Precies tien dagen geleden nam ik de allerleukste tiener mee in mijn werkdag; voor heel even een familiebedrijf ♡

Samen op een zonnige, hele relaxte bruiloft in de tuin. Gewoon in ons dorp, allerleukst! (We konden op de fiets heen : -)) Ik fotografeerde en zij maakte vanaf een heel fijn plekje, te midden van alle gezelligheid, portretten van de gasten.

Veertien is ze, mijn oudste dochter, allerleukste H. En misschien ben ik wel haar allergrootste fan maar wat een talent neemt zij mee in dat wat ze doet. En wat ben ik dan trots. En wat wens ik de mooiste dromen voor haar toekomst in dat wat haar zo gelukkig maakt. En voor dit moment, een trotse mama vanaf de zijlijn, wat was dit leuk samen. ❤️

Morgen is de populairste trouwdatum van tweeduizendenzesentwintig! Én. Morgen is code rood omdat het HEET wordt (/is ; -...
25/06/2026

Morgen is de populairste trouwdatum van tweeduizendenzesentwintig! Én. Morgen is code rood omdat het HEET wordt (/is ; -))

En. Morgen fotografeer ik tien uur!

Want net als heel veel collega's mag ook ik morgen een hele dag in zestienhonderd graden fotograferen. En dat wordt vast een beetje pittig maar vast óók net zo geweldig als alle andere bruiloften. Ik ga de schaduw wel vinden en gun mijzelf een extra stuk bruidstaart morgen en heel veel kleine momentjes voor heel veel water!

Voor alle lieve collega's met bruiloften morgen; zet 'm op! (🔥) En voor wie morgen lekker in de airco of aan/ in het zwembad ligt; denk heel even aan ons en stuur in gedachten wat koelte toe! ; -)

Altijd verliefd op de liefde! ❤️Vrijdag trouwden L&L en na een wat stormachtige start (regen, wínd, kouhoud) werd de jur...
16/06/2026

Altijd verliefd op de liefde! ❤️

Vrijdag trouwden L&L en na een wat stormachtige start (regen, wínd, kouhoud) werd de jurk drooggeföhned en kwam de zon en vooral heel veel liefde, warmte en gezelligheid!

Adres

Maasdijk

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Jolanda Boer Fotografie nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met Het Bedrijf

Stuur een bericht naar Jolanda Boer Fotografie:

Snelkoppelingen

Delen

Categorie