Marieke Zentjens Fotografie

Startpagina
Nederland
Maarheeze
Marieke Zentjens Fotografie

18/07/2026

Hallo mevrouw,

U weet het niet, maar ik geloof dat ik een beetje van u houd. Ik zit rechts achter u in de trein.

Het eerste wat ik van u zie zijn uw voeten. Ze staan op ‘t Friesch Dagblad, midden op de blauwe bank. U draagt pantykousjes in open schoenen.

Mijn hoofd begint meteen verhalen te maken. Gedachten over keurigheid en baldadigheid botsen met elkaar. Misschien is het juist in die botsing dat iets moois ontstaat.

Of misschien zegt het alleen maar dat u pantykousjes draagt en uw voeten op een bank legt. Misschien hoeft het helemaal niets te betekenen. Dat vind ik eigenlijk ook mooi.

Buiten schieten twee hazen door het gras. Ik zie ze. Even draait u uw hoofd. U ziet ze ook.

Een paar minuten later staan er zeven ooievaars in een vers groen weiland. Ook nu kijkt u. We delen hetzelfde raam, zonder elkaar ooit aan te kijken.

Ik weet niets van u. Ik weet alleen dat u uw voeten op een treinbank legt en naar hazen kijkt. Het is weinig om iemand op lief te hebben.

En toch voelt het als genoeg ❤️

25/06/2026

De hitte van vandaag brengt me zoveel.

Terug naar een Day in the Life vorig jaar aan de Rijn in Duitsland. Opa en oma, hun vier kinderen en alle kleinkinderen. Waar de hele dag ‘niets doen’ alles was en waar ik onder andere deze foto maakte.

Het brengt me ook naar een gevoel van dankbaarheid. Voor het vertrouwen dat ik krijg. Voor alle mooie boekingen die er dit jaar op mijn pad zijn gekomen. Dat neem ik niet voor lief. Dat is bij me iedere ochtend dat ik wakker word en het maakt me blij.

Ik schrijf dagboeken met foto's.

Op de bladzijde van vandaag staan een rit door de hitte naar Vorden, een kennismaking voor een bruiloft die ik in juli in een achtertuin mag vastleggen, en vanavond een barbecue met mijn gezin. Ik heb zin in de avonturen van de nacht waar we met zijn allen het Nederlands Elftal gaan kijken.

Ik spaar geen spullen: ik spaar momenten, verhalen en avonturen. Omdat ik van het leven houd.

19/06/2026

Van hart tot hart ❤️🫶🏻❤️

15/06/2026

Ik won een award en daar ben ik echt oprecht ontzettend blij mee ✨

Maar het gaat me niet om de award... Het gaat me om het podium van bewustwording dat je met alledaagse familiefotografie raakt. Iets wat groter is dan dat je wellicht beseft, misschien nu nog onaantastbaar. Als ik naar mijn archief kijk van 18 jaar (& still counting) aan foto's van mijn kinderen, dan besef ik me nu ik terugkijk nog meer dat mijn archief laat zien dat ik alles van ze waardeer, dat ik van ieder stukje hou en dat ze precies goed zijn zoals ze zijn. Juist door het alledaagse vast te leggen. Door niet alleen de happy moments of de grote life events vast te leggen maar juist die stukjes leven tussendoor waarin de eigenheid zit en waarin de kern van wie je bent leeft. Waar de hartslag van het leven zit, het dna.

Al mijn foto’s zijn eigenlijk een soort van liefdesbrief vanuit mijn moederhart. Onbedoeld kan ik na al die jaren zeggen dat ik een archief heb van alles wat ze zijn, van hun levensreis, van hoe ze groeien. Het vertelt over mij en over hun, vanuit mijn hart voor dat van hen.

Ik doe niet mee om te winnen, want ik heb het leven al gewonnen. Iedere foto die ik maak is vanuit dankbaarheid voor hen, voor de schoonheid van het leven in zijn puurste vorm. En dat mag een podium krijgen... ❤️

11/06/2026

Waar geluk en goud gebeurt ✨

Een huis dat je niet ziet vanaf de straat. Voor dat je er bent, rijd je een steegje door.
Om de week, op zondagochtend, van half elf tot half één. Chips op tafel, voor die ene keer al één biertje in de ochtend, voetbal en een paard in de tuin. Verhalen in het huis waar zoveel herinneringen gespaard werden en worden.

Ome Robert als anker, het dagboek gaat open. Zijn week wordt gedeeld. Woord voor woord danst geluk in ieders hart.

Ik was een zondag in hun geluk, op uitnodiging van Anita.
Ik was bij Ome Robert. Maar ik was bij zoveel meer.

07/06/2026

Ik vier jou

Ik vier hoe jij viert.
Alsof geluk iets is
dat je zo lang mogelijk vast moet houden.
Op een voetbalveld.
Met vrienden.
In het leven.

Ik vier alles wat je bent.
Al achttien jaar.

En nog steeds
heb ik het gevoel
dat ik niet genoeg kan krijgen van het geluk
dat jij in mijn leven bracht.

Ik vier jou.

02/06/2026

De kleine dingen zien, maken dat ik mijn hart vergroot.

De laatste weken raasde het leven door. En ik merkte het aan mezelf: ik zag en voelde kraakhelder de rijkdom in sessies voor anderen, maar in mijn eigen leven miste ik de verwondering. Een teken aan de wand. Teveel in mijn hoofd, te weinig in mijn lijf.

Ik had een kleiner stapje nodig. Terug naar mijn manier van kijken en voelen en in het verlengde van pages of the heART, de levenskunst waar ik anderen bewust van maak en die ik leef.

Ik riep small wonders in het leven. Een plek waar ik tijdens mijn vakanties een dagboekje in bij hield. Een dagboekje van dingen die mijn aandacht trokken. Om te landen, om de verwondering toe te laten, meer te openen.

Het dagboekje bevat geluidsfragmenten van een golvende zee, vrije dansende vogels, een schaterlach van een van de kinderen, geluidsopnames van hoe plezier klinkt tijdens een spelletje mens erger je niet. Ik ving de energie van samen.

Ik maakte foto’s van een plant vol bloemen, van mijn liefdes, van een zin die me raakte, van de zon en het water (of een wijntje) die een regenboog tevoorschijn toverde, een landschap vroeg in de ochtend in de mist. Van vogels die een dansshow in de lucht verzorgde toen bijna heel de camping nog sliep en ik over het dijkje wandelde. Ik vond een haaientand (ik ga er nog van huppelen).

De afdrukken in het zand van levens en verhalen die elkaar kruisen, zoveel voetstappen van zoveel mensen die herinneringen maken iedere dag weer. Op een plek die ook mijn lievelings is.

De zon scheen niet alleen op mijn snoet, maar ook in mijn hart ~ small wonders, big life ♥️

16/04/2026

𝙿𝚑𝚘𝚝𝚘’𝚜 𝚊𝚛𝚎 𝚙𝚛𝚘𝚘𝚏 𝚘𝚏 𝚕𝚒𝚏𝚎 & 𝚋𝚛𝚎𝚊𝚝𝚑.

Ik hoorde deze zin op een conferentie en hij bleef hangen. Omdat dit is wat ik doe en wat ik geef. Ik geloof niet dat ik iets verkoop maar dat ik iets breng.

Deze foto maakte ik tijdens een serie waarin een opa en oma, die in het buitenland wonen, samen met hun kinderen en kleinkinderen terugkeren naar een plek die voor hen voelt als thuiskomen. Een plek die ze een paar keer per jaar opzoeken maar waar een veelvoud aan herinneringen ligt, daar waar hun hart zit en waar ze samenkomen.

Ik laat je hier één moment zien, één beeld uit een hele dag. Omdat dat is hoe ik werk. Het verhaal van met zijn allen samen bestaat niet alleen uit foto’s waarop veel familieleden samen te zien zijn. Ik vang wat er leeft. Een kind dat het water induikt, vrij en onbezorgd. Daarin zit alles.

Dit zijn momenten die samen gedeeld worden, waar ze naar uitkijken en die ze bewaren in hun hart en die ik mag vastleggen. Zodat wanneer ze later terugkijken niet alleen zien wat er was, maar weer even voelen wat er leefde. De liefde die er altijd al is, wordt tastbaar.

Ik mocht eerder bij één van deze gezinnen zijn, tijdens een day in the life sessie en ik snap dat ik teruggevraagd word. Want als je eenmaal voelt wat het doet om je leven op deze manier te laten zien en te bewaren: je meer wil.

Meer hoofdstukken, meer van wat er nu is en die verhalen vertel ik. Met liefde en met een open plek, vertaal ik vanuit mijn hart wat het jouwe voelt.

Voel je een verlangen terwijl je dit leest, stuur me gerust een berichtje ❤️

14/03/2026

Deze maand besefte ik iets wat eigenlijk al lang onder de oppervlakte lag: mijn woorden zijn een kunstvorm. Kunst is niet iets wat ik doe. Het is iets wat in me zit.

Met fotografie vang ik wat niet in woorden te vatten is. Maar misschien is het tijd om toe te geven dat ik dat óók kan. Ik schrijf al vijfentwintig jaar. Blijkbaar had ik vijfentwintig jaar nodig om dat echt te zien.

De afgelopen jaren gaf ik mijn woorden soms als een klein cadeautje mee aan mensen. Soms vroegen ze of ze het mochten inlijsten. Of ze mijn woorden terug konden zien in hun album. Of ze vertelden dat ze mijn tekst hadden geprint en bewaard voor hun kinderen.

Maar vanaf nu horen mijn woorden er gewoon helemaal bij. Vanaf nu krijgt iedereen die een Forever NOW sessie bij mij boekt (of al in mijn agenda staat) een persoonlijk gedicht. Geschreven naar aanleiding van de sessie. Over het stukje leven waar ik even deelgenoot van mocht zijn. Over wat ik zag, voelde en mocht vangen.

04/02/2026

Niets aan toe te voegen ✨

Adres

Maarheeze
6026DH

Website

http://www.mariekezentjens.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Marieke Zentjens Fotografie nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.