09/03/2026
Vaak krijg ik de vraag, waarom paarden.
En eerlijk… daar zit niet één antwoord op.
Ik ben gewoon een paardenmeisje. Altijd geweest ook.
Als jong meisje was ik vaker bij een vriendin thuis tussen de paarden dan ergens anders. Daar begon het eigenlijk. Rijles, helpen op stal, alles willen weten.
Vanaf dat moment was het hek van de dam.
De Penny moest er komen.
Alle jeugdboeken van Floortje werden verslonden.
Manege Zonnehoeve werd meerdere keren gelezen.
Alles wat met paarden te maken had wilde ik leren, voelen, begrijpen.
Mijn eerste leasepony kwam en toen was ik echt verkocht. Nog meer lessen, bixiewedstrijdjes, hele dagen op stal. Paarden waren gewoon mijn wereld.
Tijdens de middelbare school werd het even wat minder, maar die liefde gaat nergens heen. Die blijft gewoon ergens onder de oppervlakte wachten tot het weer ruimte krijgt.
En dat gebeurde ook.
Eind van mijn tienerjaren kwam er weer een geweldig eigenwijs leasepaard op mijn pad. Zo’n paard dat je uitdaagt, dat je dingen leert zonder dat je doorhebt dat je iets aan het leren bent. We hebben samen zulke mooie avonturen beleefd.
Toen verhuisde ik naar Curaçao.
En ook daar kon ik niet zonder paarden.
Ik kwam op een manege terecht waar ik ging rijden en uiteindelijk ook les ging geven. Elke dag was ik daar te vinden. En dat vond ik misschien nog wel net zo mooi als zelf rijden… kinderen leren vertrouwen op zichzelf en op het paard.
Ook daar kwam weer een bijzonder paard op mijn pad. Een paard met een verleden, dat vooral heel veel geduld, liefde en zachtheid nodig had. Samen met een vriendin zorgde ik voor hem.
Dat soort momenten… die blijven gewoon voor altijd dierbaar en bij.
Dus als mensen vragen waarom paarden… dan denk ik dat het antwoord eigenlijk heel simpel is.
Omdat ze er altijd al waren.
Expositie Met oog voor licht
Het pure moment, precies zoals het was.
4 – 5 – 6 april. Je bent welkom
