10/11/2026
Rouwen gaat niet alleen over wie je verloren hebt. Soms ook over wie jij daarna opnieuw moet worden.
Want je verloor niet alleen je partner. Je verloor jullie gewoontes.
De gesprekken aan het einde van de dag.
De vanzelfsprekendheid van samen.
De plannen waarin altijd een ‘wij’ zat.
En misschien ook een deel van wie jij binnen die relatie was.
“Wie ben ik nog zonder ons?”
Dat is geen vreemde vraag.
Dat is wat er gebeurt wanneer jouw vertrouwde leven ineens niet meer bestaat.
De buitenwereld ziet dat je doorgaat.
Dat je boodschappen doet.
Werkt.
Lacht.
Afspraken maakt.
Maar van binnen probeer je te ontdekken hoe jouw leven nu voelt.
Niet het leven dat je zelf koos.
Het leven dat overbleef.
Een bo***irshoot maakt dat verdriet niet kleiner. En ik ga je ook niet vertellen dat je nu “weer aan jezelf toe bent”.
Zo werkt rouw niet.
Wat zo’n moment wél kan doen, is je even laten zien: Ik ben er nog.
Niet alleen als de vrouw die haar partner verloor.
Ook als vrouw met een lichaam.
Met verlangens.
Met zachtheid.
Met een leven dat nog steeds van haar is.
Niet om je partner achter je te laten.
Niet om te bewijzen dat het weer goed met je gaat.
Voor jou.
Want verder leven betekent niet dat je minder liefhebt.
Liefs,
Valentines Bo***ir