03/10/2026
Als je door de smalle straatjes van Essaouira dwaalt, is het een ware explosie voor je zintuigen. Het ene moment word je omhuld door de geur van de rijkste kruiden of de zoete walm van gepofte kastanjes, en even later kruist de rauwe realiteit van straatkatten en het riool je pad. Het is een stad van uitersten, en zeker geen plek voor iemand met smetvrees. Maar precies daar, bij ons om de hoek, dreef opeens de troostende en onweerstaanbare geur van versgebakken brood ons tegemoet.
Toen ik die geur volgde, stuitte ik op een klein, verborgen plekje waar het brood lokaal werd gebakken. Wat me daar direct greep, was niet alleen de warme geur, maar het waanzinnige, magische licht. Fotograferen was er eigenlijk uit den boze, maar ik was zó in de ban van hoe het licht over de verse broden streek, dat ik – met de strikte belofte absoluut geen mensen in beeld te brengen – tóch mijn camera mocht gebruiken. Het resultaat is zonder twijfel een van de mooiste beelden die ik tot nu toe tijdens deze workation heb geschoten.
Voor mij als beeldmaker is licht simpelweg het allerbelangrijkste hoofdingrediënt. Licht maakt of breekt je foto. Het is het ultieme gereedschap waarmee je onbegrensd creatief kunt zijn en sfeer kunt sturen. Of het nu gaat om het rauwe, poëtische natuurlijke licht in een Marokkaanse medina of gecontroleerd flitslicht tijdens een uitgebreide productie; ik ben ontzettend dankbaar dat ik door de jaren heen écht heb leren kijken naar licht. Het geeft een enorme rust om te weten dat ik in alle lichtomstandigheden uit de voeten kan en precies datgene kan creëren wat ik voor ogen heb.
