02/09/2026
๐ฆ๐ผ๐บ๐ ๐ถ๐ ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ฎ๐ณ๐๐ฐ๐ต๐ฒ๐ถ๐ฑ ๐ผ๐ผ๐ธ ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ป๐ถ๐ฒ๐๐ ๐ฏ๐ฒ๐ด๐ถ๐ป
Vijf jaar geleden kreeg ze te horen dat ze COPD Gold fase 3 had.
Een diagnose die haar leven langzaam veranderde.
Naast de COPD kwamen er steeds meer gezondheidsproblemen bij. Haar kwaliteit van leven nam steeds verder af. De benauwdheid en vermoeidheid kregen steeds meer de overhand.
Ondanks de zuurstof die ze kreeg toegediend, werd het tekort aan adem steeds zwaarder. De laatste twee jaar kwam ze bijna niet meer buiten. Zelfs uit bed komen werd steeds moeilijker.
Dat was het antwoord op de vraag die ik aan haar dochter had gesteld:
โ๐๐ข๐ข๐ณ๐ข๐ข๐ฏ ๐ช๐ด ๐ซ๐ฆ ๐ฎ๐ฐ๐ฆ๐ฅ๐ฆ๐ณ ๐ฐ๐ท๐ฆ๐ณ๐ญ๐ฆ๐ฅ๐ฆ๐ฏ?โ
Het afscheid van mevrouw vond op een locatie plaats: Waterrijk Oesterdam.
Het afscheid was precies zoals de familie het had gewenst: intiem, warm en liefdevol. Een bijeenkomst waarin ruimte was voor verdriet, maar ook voor mooie herinneringen en verbondenheid.
Na het afscheid en de condoleance vertrok de familie gezamenlijk naar het crematorium voor het allerlaatste afscheid.
Bij aankomst verzamelde de familie zich achter de rouwauto.
Normaal gesproken, wanneer iedereen compleet is, wordt er stapvoets richting de afscheidsruimte gereden. De familie loopt dan samen achter de rouwauto aan.
Maar deze keer gebeurde er iets anders. De rouwauto bleef staan.
De familieleden die rookten, staken gezamenlijk een sigaret op.
Het was bewust hun laatste sigaret.
Dat niet zomaar een moment van verdriet of een impulsieve beslissing.
In de week van het afscheid hadden ze samen besloten om te stoppen met roken.
Daar stonden ze.
Samen.
Met hun laatste sigaret in hun hand.
En toen die op was, liepen ze gezamenlijk achter de rouwauto aan richting de afscheidsruimte.
Net voor de invoer, legde de familie gezamenlijk hun pakjes sigaretten op de kist.
Een klein gebaar, maar รฉรฉn met een heel groot verhaal.
Ze namen afscheid van hun moeder en oma.
Het was niet alleen een afscheid van haar, maar ook van een gewoonte die jarenlang deel had uitgemaakt van hun eigen leven.
Als afscheidsfotograaf maak ik veel verschillende momenten mee. Sommige zijn klein en bijna onopvallend, andere blijven nog lang in mijn gedachten.
Dit was zoโn moment.
โ๐๐จ ๐๐ง ๐๐๐ฃ ๐ข๐ค๐ข๐๐ฃ๐ฉ ๐ช๐๐ฉ ๐๐๐ฃ ๐๐๐จ๐๐๐๐๐ ๐๐๐ฉ ๐๐ค๐ช ๐ฃ๐ค๐ ๐๐ก๐ฉ๐๐๐ ๐๐๐๐๐ก๐๐๐๐ฉ?
Liefs Gonnie ๐
