17/08/2026
Een klein meisje, een groot geluk.
Saar. Was toen nog maar net hier, en nu al zo ontzettend geliefd.
De manier waarop haar ouders naar elkaar kijken, en daarna naar haar… alsof de wereld even helemaal stilvalt. Kleine handjes, zachte blikken, een huis vol nieuw leven. En precies die momenten probeer ik te vangen: niet alleen hoe ze eruitziet, maar vooral hoe het voelt om samen ineens een gezin te zijn.
Verhalende beelden, alsof je midden in een klein hoofdstuk van hun leven stapt. Foto’s die wat mij betreft zo uit een tijdschrift zouden kunnen komen, maar die vooral hún verhaal vertellen.
En terwijl ik dit verhaal met jullie deel, ben ik zelf nog heerlijk in Italië. Misschien volgt Oostenrijk nog, voordat het werk langzaam weer dichterbij komt.
Vanaf volgende week ga ik alle mails weer beantwoorden en moet ik van mezelf eerst maar eens een overzicht maken. Er staan nog twee bruiloften op de edit, wat losse shoots én mijn inmiddels weer goedgevulde agenda vraagt om aandacht.
Voor 2026 heb ik mijn agenda voorlopig dichtgegooid. Even pas op de plaats. Rust inbouwen, overzicht terugvinden en vooral niet meteen weer alles tegelijk willen.
Zodra ik weer ruimte voel, zet ik de agenda natuurlijk weer open.
En daarna? Dan vlieg ik na onze vakantie eerst weer terug naar Italië voor een fantastische bruiloft in Puglia.
Voor nu dus: genieten, vertragen en langzaam weer landen in het werk dat ik zo ontzettend graag doe.