01/08/2026
Mijn handen ruiken weer een beetje naar de chemie van de doka.
Ik zit op de grond tussen contactvellen en negatieven, die geur aan m’n handen is net als in de donkere kamer vroeger.
Ik was namelijk een kast aan het opruimen. Of dat was het plan.
Dit gebeurt elke keer. Ik begin met goede moed en eindig tussen foto’s van jaren geleden.
Weggooien lukt me niet. Elke strip is een moment dat ik zelf heb vastgelegd, zelf heb afgedrukt. Dat krijg ik gewoon niet over mijn hart.
Het zijn dit soort momenten die me er elke keer weer aan herinneren waarom ik met zoveel plezier foto’s maak. Vroeger met deze rolletjes, nu digitaal, maar het gevoel blijft hetzelfde.
Misschien lukt het deze keer wel om die kast leeg te krijgen. Waarschijnlijk ook niet 🤭
Wat doe jij deze zomer, opruimen of lekker niks?