30/10/2025
Poeh! Wat een lastige vraag
“Welke foto is jou het meest dierbaar?” Dat stond er vanochtend op het label aan mijn theezakje.
Natuurlijk denk ik dan privé. Eén dierbare foto kiezen is niet te doen. Het gaat steeds om de persoon die erop staat. Een oma/opa. Mijn ouders. Mijn kinderen. Omdat daar prachtige herinneringen aan hangen.
En een paar foto’s van mezelf. Omdat ze mij laten zien in verschillende fases van mijn leven.
Bij de zakelijke foto’s waar ikzelf opsta springen er ook een paar uit. Die waar ik lekker mezelf ben.
Maar al snel ging mijn gedachte naar de foto’s van de mensen, vrouwen. mannen en kinderen, die ik heb op beeld heb gezet.
Die foto’s die ik mooi blijf vinden zijn de foto’s die waar de persoon opstaat zoals die is.
En dat mag best met een beetje make- up zijn, de haren gestyld, en prachtige kleding aan. Maar dat hoeft niet p***e. Het gaat om karakter. En dat zit niet in het uiterlijk. Niet in wat je aandoet of op hebt. Maar in het tonen van persoonlijkheid.
Herkenbaarheid en herinnert worden is jezelf durven laten zien.
Je hoeft niet helemaal los te gaan zoals ik op de toegevoegde foto. Het kan ook ingetogen zijn.
Overigens viel mij op dat bijna alle foto’s die ik mooi blijf vinden door een professional gemaakt zijn. Daar is de lichtval goed. En ligt het accent, de aantrekkingskracht, op de juiste plek. Dat is iets wat ik belangrijk is vind.
Hoe zit dat met de foto’s waar jij opstaat. Durf jij jezelf te laten zien?