26/02/2026
De dienst begint met de warme klank van een klankschaal. Een toon die ons stil maakt en samenbrengt.
Kinderen, kleinkinderen en een goede vriendin spreken liefdevolle woorden. Er worden foto’s getoond. Tastbare herinneringen aan een leven dat zo verweven is met dat van velen.
Muziek vult de ruimte, soms met tranen, soms met een zachte glimlach.
Vlak voor het einde zie ik bij de kinderen een glimlach die voorzichtig doorbreekt. Zij weten welk laatste nummer van hun moeder gaat klinken.
Bij de eerste tonen schrikt de zaal even op: Paradise by the Dashboard Light van Meatloaf.
En dan… wordt er gelachen. Door hen. Door de zaal. En ook door mij.
Want zelfs in afscheid is er ruimte voor licht. 💛
Lieve groet,
Astrid
