05/06/2026
Soms denk je dat je je inspiratie kwijt bent, terwijl je eigenlijk gewoon een beetje verder van jezelf vandaan bent geraakt.
De afgelopen tijd was het hier stil. Niet alleen online, maar ook achter de camera. Fotografie is voor mij nooit alleen maar een camera geweest, maar toen het mijn werk werd, kwam er ineens van alles bij kijken: marketing, zichtbaarheid, strategie, groeien. En hoewel ik weet dat dat erbij hoort, merkte ik dat ik steeds verder af kwam te staan van wat me ooit zo gelukkig maakte. Ik was meer bezig met hoe ik zichtbaar moest zijn dan met waarom ik ooit begonnen was.
Tegelijkertijd speelde er privé van alles. Mijn hoofd zat vol, het leven had andere plannen en mijn camera bleef steeds vaker thuis. Ik liep rond met vragen waar ik nog steeds niet helemaal uit ben: wie wil ik zijn, waar wil ik voor staan, wat wil ik eigenlijk vertellen? En misschien nog wel het meest: hoe vind ik mezelf weer terug in mijn werk?
Een paar weken geleden gingen we met ons gezin naar Parijs. Voor het eerst in lange tijd nam ik mijn camera weer mee. Niet vol enthousiasme, eerder met frisse tegenzin, omdat ik eerlijk gezegd niet wist of ik het nog voelde.
Tot we onverwachts terechtkwamen op Cimetière de Montmartre. Een begraafplaats, tenminste, dat is wat het is. Maar dat is niet wat ik zag. Zodra ik door het hek stapte, voelde het alsof ik een andere wereld binnenliep. Terwijl Parijs buiten de muren doorging met leven, werd het hier stil. Echt stil.
Tussen de bomen stonden kleine stenen huisjes als een vergeten dorp. Overal voelde ik verhalen. Niet zwaar, niet verdrietig — juist zacht. Bijna alsof ik een verborgen stad had ontdekt waar de tijd was vergeten verder te gaan.
Voor het eerst in lange tijd voelde ik weer iets wat ik kwijt was geraakt: verwondering. Geen groot inzicht, geen antwoord op alle vragen — gewoon een kleine herinnering aan waarom ik ooit begon. Niet voor algoritmes of strategieën, maar omdat ik de wereld het liefst bekijk alsof er achter iedere hoek een verhaal verborgen ligt.
Misschien hoeft niet alles meteen opgelost te zijn. Misschien begint het soms gewoon met weer even Ă©cht kijken. Herken je dat?
